Nerwica a wyrzuty sumienia

[dodzik]

Witajcie:) pisze tego posta, gdyz chcialabym podzielic sie z wami tym, co uslyszalam na terapii i co wzbudza we mnie panike i przerażenie

Fecet powiedzial mi, ze wyrzuty sumienia mnie strasznie ograniczaja ze przyczyna moich zahamowan sa wlasnie one

ja po sobie widze, ze tkwia one w tym, ze bardzo czesto krylam się za ,,mamusiną spódniczką" i unikalam starcia z rzeczywistoscia

teraz bardzo się boje, że z tego się nie wydostane, czasem mam wrażenie, ze to cecha dziedziczna? bo moje ciotki tak sluchaly swojej matki, ze zostaly starymi pannami i do dzis razem z nia mieszkaja. masakra ja sobie chyba szczele prosto w leb

[polakita]

moje ciotki tak sluchaly swojej matki, ze zostaly starymi pannami i do dzis razem z nia mieszkaja. masakra

a ty na pewno wolałabyś tego uniknąć

[rutka]

wiesz ja również po terapii miałam wyrzuty wiedziałam że muszę się rozwieśc ale bałam się że dzieci mnie znienawidzą zanim się rozwiodłam trwało to rok ,po tym jak się przełamałam wszystko minęło a przede wszystkim wyrzuty sumienia i wiem że to co zrobiłam było słuszne a dzieci nadal mnie kochają,,,

[Gość]

Zauwazylem w swoim niedlugim zywocie, ze duzo lepiej zyje sie ludziom, ktorzy nie maja wyrzutow sumienia. W pewnym stopniu tez mam z tym problem, mianowicie staram sie zeby wszystkim bylo dobrze czesto kosztem wlasnego komfortu. Po podliczeniu na sucho zyskow i strat wychodze zawsze na minus. Wyrzuty sumienia w bardzo duzym stopniu ograniczaja Twoje dzialania poprzez tepienie instynktu drapieznika... A lepiej jest byc w tym swiecie predatorem niz ofiara takie tam filozoficzne wynuzenia przy paluszkach i herbacie. Na Twoim miejscu cieszylbym sie, ze znasz przyczyne problemu, teraz ja wystarczy zwalczyc :)