Choroba Afektywna Dwubiegunowa

[Gość]

Choroba afektywna dwubiegunowa, tzw. ChAD określana bywa również jako psychoza maniakalno-depresyjna.

 

Polega ona na naprzemiennym występowaniu zaburzeń charakterystycznych dla manii, czyli stanu podwyższonej aktywności, oraz depresji, czyli stanu otępienia i głębokiego smutku.

 

Jeśli chodzi o przebieg ChAD to zwykle jako pierwszy pojawia się epizod depresyjny. W trakcie tej fazy, chorzy nie potrafią odczuwać przyjemności, trwają w stanie głębokiego smutku, który znajduje swoje odzwierciedlenie także w fizjologii organizmu. Często skarżą się na bóle głowy, odmawiają przyjmowania pokarmów, dochodzą do przekonania, że cierpią na jakąś śmiertelną chorobę. W okresie manii natomiast zaczynają tryskać energią i stają się hiperaktywni. Wykazują inicjatywę, są radośni, uśmiechnięci, nastawiają się na działanie. W rozmowie, często przeskakują z tematu na temat, snują nieskrępowane fantazje, często także trwonią majątek, zaciągają długi i nawiązują przypadkowe kontakty seksualne. Stanem łagodniejszym od manii, jest tzw. hypomania. Wyzwala ona kreatywność, a osoby będące w tym stadium ChAD postrzegane są bardzo pozytywnie przez otoczenie. Niestety cena, jaką muszą za takie postrzeganie zapłacić jest ogromna.

 

Leczenie CHoroby Afektywnej Dwubiegunowej jest długofalowe. Osoba z rozpoznaniem choroby dwubiegunowej prawie na pewno będzie przechodziła kurację stabilizatorami nastroju, działającymi na oba bieguny zaburzenia. Chociaż efekt terapeutyczny jest widoczny dopiero po kilku tygodniach, u większości chorych uzyskuje się poprawę stanu psychicznego stosując jeden lek, a częściej kilka. Nowoczesne leczenie skraca długość epizodu maniakalnego przeciętnie o połowę. Zapobiegawczo stabilizatory nastroju chronią przed jego niepożądanymi wahaniami (częściowo lub całkowicie) przez wiele lat, a czasami do końca życia.

 

 

Temat na forum:

CHAD