Aktywne wątki (bez zabaw/bez offtop)

@Czupaczupstak na czysto to na wenlafaksynę wchodziłem tylko raz, kiedy zaczynałem z nią znajomość. Było lajtowo, 75 mg a po tygodniu albo dwóch 150, czułem tylko lekkie pobudzenie i jakieś zawroty głowy, trochę trudniej było zasnąć ale za to budziłem się wcześniej niż zwykle i całkiem wyspany a do tamtej pory potrzebowałem zdecydowanie za dużo snu. Już po jakimś tygodniu idąc ulicą zauważyłem że jestem dużo mniej spięty niż zazwyczaj, potem odczułem różnicę na przykład w sklepach. Generalnie każde wejście na wenlę miałem łagodne, zazwyczaj dobrze toleruję leki. Akurat z bupropionem niestety tak nie jest, fajnie mnie pobudza i zmniejsza apatię ale od samego początku jestem spięty i zwłaszcza przy ludziach odczuwam silne objawy fobii społecznej. Objawów somatycznych na szczęście raczej nie mam, być może coś tam jest czasem ale nigdy nie był to jakiś większy problem (chyba że wliczyć w to kłucie serca nerwicowe które z czasem nauczyłem się ignorować).

Mam mętlik w głowie i nie wiem co robić

Beznadziejnie

Trzymam kciuki, żeby też dobry efekt był u Ciebie

Kazirodztwo to bez wątpienia dewiacja. Choć tak ogólnie to zawsze uznawałem, że kryterium grzeczności fantazji nie jest to, kogo dotyczą, tylko jakich praktyk seksualnych. Np. przebieranki, odgrywanie ról, wydawanie rozkazów, skóry, lateksy, PVC, pejcze, kajdanki, strap-ony, wibratorki, siadanie na twarzy, pranie drugiej osoby po pośladkach itd. Albo kochanków. A biskupi to już zwłaszcza. Są znani z molestowania kleryków. Jak Leia do Luke'a?

Taki sobie ten ARTYKUŁ Ja wiem,że to mój wewnętrzny krytyk

Zauważyłem że wrogiem mojego hobby jest perfekcjonizm. Na początku nowej zajawki zawsze byłem pełen zapału ale po jakimś czasie miałem dosyć bo rezultaty, tego co tworzyłem nie były moim zdaniem wystarczająco dobre. Dopiero gdy zacząłem skupiać się na procesie a nie efektach to hobby zaczeło być satysfakcjonujące w długiej perspektywie a efekty przyszły same

Złota rączka

Witaj na forum Wzbudzasz we mnie pozytywne odczucia ale nie wiem zupełnie dlaczego. Chyba lubię kolorowych użytkowników

Spoko, trzeba być dla siebie dobrym i wyrozumiałym ; )

Ja bym zrobił tak: już przed lotem ogarnij warunki pod siebie. W tym przypadku lepsze jest miejsce przy przejściu a nie przy oknie - łatwiej wstać, rozprostować nogi, nie czujesz się uwięziona. Lepiej zająć miejsce w okolicy skrzydeł, bo mniej czuć bujanie. Nie pij kawy ani alkoholu przed lotem, bierz wodę i coś do żucia czy ssania (landryny, guma do żucia). Zajmij się czymś – przygotuj sobie jakąś książkę, film czy serial, muzykę, coś wciągającego – tak, żeby mózg miał czym się zająć przez 3 godziny. Najważniejsze jest przerwanie tego „sprawdzania” i walki z objawem. Jak czujesz, że serce przyspiesza, to zamiast kontrolować je co 30 sekund, spróbuj pooddychać spokojnie, mocno oprzyj stopy o podłogę, dociśnij uda do fotela, wymień w myśli 5 rzeczy które widzisz, 4 które słyszysz, 3 które czujesz dotykiem. Pamiętaj, że lęk nie trwa wiecznie i to w końcu minie. Skonsultuj się z lekarzem przed lotem - jak radzą wyżej - w razie czego miej jakieś benzo na uspokojenie. Też nie jestem zwolennikiem, ale w sytuacjach kryzysowych pomaga doraźnie. Pamiętaj też, że trzy godziny nie jest trzy razy gorsze niż półtora godziny. Najgorszy zwykle bywa start i pierwsze 20–30 minut, potem organizm zwyczajnie zaczyna się męczyć samym lękiem i – nawet jeśli nie od razu – napięcie stopniowo puszcza. Spróbuj też (choćby na moment) dopuścić inną wersję tej historii: że możesz się tym lotem trochę cieszyć. Serio. Widok z góry, chmury – to bywa naprawdę fajne, kiedy mózg przestaje traktować to jak zagrożenie. Nie musisz od razu być zachwycona, ale warto mieć w głowie alternatywę: „może będzie ok, a może nawet mi się spodoba”. Ja na przykład lubię latać – bardziej nawet niż jeździć samochodem. Taką myśl kiedyś podsunąłem córce i ona od początku podchodziła do latania z ciekawością, a nie ze strachem. Czasem taki mały „przełącznik” w głowie robi dużą różnicę. Nie nakręcać się negatywnie na długo przed lotem, tylko podejść do tego jako do przygody

„Suka, choćby najlepszej rasy, nie pójdzie za lwem, ale za psem. Psy, baronie, psy stanowią jej gatunek.” "In that moment, I felt overcome by such a tangible sense of loss. Our time will come? No, my friend, our time has already gone, and we missed it."

Jak najbardziej pozwalam. Ale czy poczekamy z tym jeszcze pare dni i damy czas na podumanie? Dalszą część rozmowy wydzieliłem tu: https://www.nerwica.com/topic/43991-cynthia/page/7/#comment-2829042

Ja biorę 5mg, przed spaniem i nie czuję jakiejś zamuły rano. W sumie zawsze mi się ciężko wstawało, to nie ma za dużej różnicy.

Za ten cudowny spokój w głowie.

Ależ wczoraj też było spoko tylko zmęczoność. I dzisiaj od rana samego. Ale wyjście faktycznie dobre

Wolniej wchodzę na lek, już jestem na 2mg. Popołudniu wzięła mnie krótka drzemka. Nie mam żadnych skutków ubocznych od tego leku.

Na depresję solo faktycznie słaby, ale ciekawi mnie czy resynchronizacja zegarów dobowych, przy pracy na nockach ma jakiś pozytywny wpływ na zdrowie. A może to działanie, to tylko chwyt marketingowy? AI mówi też, że lek ma pozytywne działanie na funkcje poznawcze.

Nie działa mi gniazdo ładowania w smartwatchu. Albo kabel. Nie wiem.

Ja mam takie 0bjawy z ciała zs coś tu daje na pewno prega bo jest przeciwpadaczkowa

Na nic były te moje pytania bo nerwica jest przebiegła. Teraz mnie całkowicie rozłożyła na łopatki do łóżka bo: Pojawiła się myśl: “masz nerwice i będziesz myśleć, że w sumie jak powiesz “nie” i ktoś nie odskoczy od ciebie natychmiast to już będzie to nadużycie. I obraz myślowy, że ktoś mnie przytula całujemy się i nagle mówię - nie dzisiaj kochanie - a ten ktoś jeszcze choćby przez sekundę mnie będzie całował to już będzie to nadużycie. myślę sobie: ale to chore żeby tak myśleć a nerwica: ty tak myślisz bo masz ocd i masz prawo tak myśleć. I lęk rośnie do paniki prawie. Boję się już na randkę iść. Serio.

Tak będzie

Dziękuję wam za tak ciepłe słowa.

Aaaa, ok ok... Raczej mi chodzi o wymianę opinii czy opis doświadczeń jak to było u innych