Depresja lekooporna z lękiem(poczuciem zagrożenia)

[adrian12333788]

Witam, leczę się na zaburzenia depresyjne nawracające z lękiem od wielu lat. Początkowo leki mi pomagały jednak po pewnym czasie i przykrych wydarzeniach wystąpiła lekooporność. Przez bardzo długi czas byłem leczony nieskutecznie. Przebrałem wszystkie dostępne leki, wraz z bardzo starą trancylopraminą. Aktualnie lekarz leczy mnie zestawem duloksetyny 180 mg, agomelatyny 25 mg i brekspiprazolu 2 mg. Jest lekka poprawa po zwiększeniu duloksetyny i dodaniu brekspiprazolu, ale nadal to jest kropla w morzu. Męczy mnie ciągle odrealnienie, brak emocji, pustka. Z domu nie wychodzę ze strachu. Ciągle jestem czujny jakbym żył na krawędzi albo jakby ktoś mi krzywdę chciał zrobić. Czy ktoś z was przebrał wszystko i coś mu w końcu pomogło ? 

[Dalila_]

Współczuję Ci że musisz się z tym zmagać. Jeśli masz lekoopornosc to chyba jedyna droga to jednak terapia, może już towarzyszącą całe życie? Ja nie znam się niestety, nie pomogę;/

[Verinia]

11 godzin temu, adrian12333788 napisał(a):

Męczy mnie ciągle odrealnienie, brak emocji, pustka. Z domu nie wychodzę ze strachu. Ciągle jestem czujny jakbym żył na krawędzi albo jakby ktoś mi krzywdę chciał zrobić. Czy ktoś z was przebrał wszystko i coś mu w końcu pomogło ? 

A może to jakieś delikatne paranoje? Tzn. nie mówię, że tak jest, ale jesli odczuwasz lęk, zagrożenie, że ktoś chce Ci coś zrobić, to może dobrze byłoby włączyć jakiś przeciwpsychotyk. Ja np. mam bardzo podobnie. Mam taki niepokój, że coś mi ciągle grozi. No i derealizacja/depersonalizacja, pustka i w zasadzie mogę powiedzieć, że leki na wszystko u mnie nie dają rady. Niestety. Mam też inne problemy.