Uzależnienie od dekstrometorfanu [DXM] (Acodin,Tussidex itd.

[Gość SmutnaTęcza]

Witajcie.

 

Jakie mogą być skutki brania DXM (te długofalowe)? Czy można się od tego uzależnić? Jak przekonać osobę, która to bierze, że to wcale nie jest dobre i nie pomaga? Osoba ta twierdzi, że jest lekomanem, a nie narkomanem, jednak moim zdaniem branie DXM niczym się od narkomanii nie różni, to tylko inna nazwa na to samo... Przecież przyjmowanie leków w nadmiernych ilościach też wyniszcza, tym bardziej gdy bierze się je w "celach rekreacyjnych". Znana mi osoba bierze psychotropy, które podobno wzmagają działanie DXM. Wszystko zaczęło się podobno od awersji do alkoholu wywołanej właśnie lekami przeciwdepresyjnymi - DXM miał go zastąpić.

Ja wzięłam DXM tylko raz i nie zamierzam więcej tego robić. Nie wiem po co - było to głupie i wcale nie fajne, ale o tę osobę bardzo się martwię i nie wiem, co robić.

Jak ją przekonać? Pomóżcie!

[Gość abstrakcyjna]

Można się uzależnić, jak od wszystkiego. Myślę, że nie ma jakiś skutecznych sposobów na przekonanie jakiejś osoby, żeby tego nie brała. Możesz tłumaczyć, że to złe itd, ale jeśli ktoś będzie chciał to i tak będzie to brać.

[warishell]

DXM nie uzależnia fizycznie, ale psychicznie jak najbardziej. Długotrwałe stosowanie negatywnie wpływa na psychikę (może powodować zaburzenia depresyjne oraz cały wachlarz innych), ponoć może powodować nieodwracalne fizyczne uszkodzenia mózgu u ludzi (niepotwierdzona informacja, dotyczy chyba tylko dużych dawek). Ogółem jako narkotyk jest to bezpieczniejsze niż przykładowo heroina, ale wciąż niebezpieczne dla zdrowia fizycznego i kondycji psychicznej oraz oczywiście społecznej. Wpieprzanie się w jakiekolwiek psychodeliki to bardzo zły pomysł, ale prostymi, oklepanymi argumentami takiej osoby raczej nie przekonasz - dużo zależy od osobowości.

[Limitrophe]

Jakby ktoś chciał porozmawiać o acodinie to chętnie priv - wieloletni koneser.