Problemy emocjonalne

[fallen02]

Witam, postanowiłem napisać o swoich problemach, gdyż od dłuższego czasu mam wrażenie, że coś jest ze mną nie tak, a teraz gdy również może zaważyć to na związku w którym jestem pragnę jak najprędzej znaleźć rozwiązanie.

Odkąd niemal sięgam pamięcią, byłem zamkniętym w sobie chłopcem, nie chciałem mówić o sobie, swoich problemach, miałem problemy z zaangażowaniem się w cokolwiek, problemy z motywacją, okazywaniem zainteresowania a nawet uczuć. Teraz jestem już dużym chłopcem, aktualnie studiuję, a co za tym idzie przebywam z dala od rodziny. Nie zaważyło to na jakości naszych relacji, mam na myśli - nadal nie chcę mówić rodzinie o niczym, odpowiadam zdawkowo na ich pytania, często zapominam w ogóle do nich zadzwonić, nie pytam co u nich czy jak się mają..Tak samo z przyjaciółmi których jeszcze do nie dawna miałem..Nie potrafiłem odwzajemnić dawanego mi zainteresowania, zawsze czekałem aż ktoś pierwszy się odezwie, było mi bardzo trudno samemu wykonać ten pierwszy krok.

Znalazła się w moim życiu jednak dziewczyna która nie tylko to tolerowała, ale też była w stanie mnie pokochać..W tym miejscu również powraca ten problem - zaczynam się starać dopiero w momencie kiedy się pokłócimy, kiedy mówi mi że ma tego dość..a kiedy wszystko wraca do normy, ja znów staję się "sobą"..Boję się, że nie stać mnie na żadne wyższe uczucia w Jej kierunku, chociaż serce się we mnie tłucze, chcę Jej dobra i ciągle z Nią przebywać bo czuje się wtedy szczęśliwy i potrzebny..Gdy chcę powiedzieć to ważne słowo czuję wewnętrzną blokadę i zastanawiam się czy to jest to..Sprawiłem już Jej przykrość w ten sposób..Mówiąc to, a po chwili wahania odrzucając wypowiedziane słowa..Swoją poprzednią dziewczynę, zdałem sobie sprawę, że pokochałem dopiero w momencie rozstania, gdy wiedziałem, że jej zabraknie..

Potrzebuję porady..Wiem, że nie nauczę się kochać prawdziwie, dopóki nie nauczę się angażować emocjonalnie, dbać o kogoś, interesować się drugą stroną..Chciałem jedynie zapytać czy faktycznie może być to jakiś problem ze mną i moją psychiką, moimi emocjami..Czy zwyczajnie jestem zadufanym w sobie egoistą i nic nie mogę na to poradzić..Jak nauczyć się empatii, jak nauczyć się kochać prawdziwie..

[ewaryst7]

Myślę , że potrzebujesz terapii. Spróbuj .Zachęcam.

[fallen02]

Gdzie iść z takim "problemem" ? Do kogo się zgłosić ? Nie mam prawdę powiedziawszy żadnego pojęcia..

[ekspert_abcZdrowie]

fallen02, jest w Tobie bardzo wiele sprzecznych dążeń, jakbyś przeżywał jakiś wewnętrzny konflikt motywacyjny, swoisty dysonans, wewnętrzne rozdarcie. Z jednej strony, pragniesz miłości, uczucia, zaangażowania, przekonania, że o kogoś się troszczysz, a z drugiej strony pojawia się jakaś obawa, lęk przed zadeklarowaniem swoich uczuć, ucieczka od miłości. Oczywiście, drogą wirtualną nikt nie będzie w stanie odkryć źródła Twoich problemów emocjonalnych, skąd one wynikają. Tutaj potrzeba bezpośredniej konsultacji u specjalisty, np. u psychologa w najbliższej poradni zdrowia psychicznego (nie potrzebujesz skierowania od lekarza pierwszego kontaktu). Być może przyczyny Twoich kłopotów w relacjach międzyludzkich leżą bardzo głęboko, a są skutkiem jakichś wdruków jeszcze z okresu dzieciństwa? Nie wiem... Trzeba by było przyjrzeć się jakości więzów w Twojej rodzinie. To trochę zastanawiające, że nie potrzebujesz zadzwonić do rodziny, że rodzina nie interesuje się Tobą... Jak wyglądają Twoje relacje z rodzeństwem, matką, ojcem? Jakie relacje panują na linii mama-tata? Jak wspominasz dzieciństwo? To może być istotne z punktu widzenia Twoich kłopotów. Funkcjonuje u Ciebie taki mechanizm, że zaczynasz starać się o związek dopiero wówczas, kiedy pojawia się widmo, że może nastąpić rozstanie. Kiedy jest w miarę OK, nie czujesz potrzeby zaangażowania...

[Gość]

fallen02 Ja mam to samo... Chodzę na terapię, męczę się, a i tak dalej jest to samo.

[ekspert_abcZdrowie]

fallen02, napisz proszę, czy podjąłeś jakieś kroki w kierunku radzenia sobie ze swoimi problemami. Czy byłeś u psychologa? Czy mógłbyś napisać więcej o Twoich relacjach w rodzinie? Sprzeczność dążeń stanowi między innymi składową borderline - osobowości chwiejnej emocjonalnie. Człowiek z borderline często sam nie wie, czego chce, do czego dąży, jakie ma oczekiwania, potrzeby i marzenia. Więcej na temat borderline możesz przeczytać pod poniższymi linkami:

 

http://portal.abczdrowie.pl/borderline

http://portal.abczdrowie.pl/osobowosc-chwiejna-emocjonalnie

 

pssyche, jak długo uczęszczasz na terapię? Czy masz postawioną jakąś diagnozę?

[Gość]

Terapia trwa już rok. Natomiast psychiatra stwierdził zaburzenia osobowości mieszane i inne oraz depresja umiarkowana...

Co oznacza te mieszane i inne, to nie mam pojęcia...

 

-- 04 sty 2012, 18:58 --

 

Myślę, że lekarzowi nie chciało się po prostu stawiać diagnozy, bp to wymaga pracy, i dlatego przepisał mi wszystko po trochu.

[ekspert_abcZdrowie]

Terapia trwa już rok. Natomiast psychiatra stwierdził zaburzenia osobowości mieszane i inne oraz depresja umiarkowana...

Co oznacza te mieszane i inne, to nie mam pojęcia...

Zaburzenia osobowości mieszane i inne (F61) to kategoria zaburzeń osobowości i nieprawidłowości, które są często kłopotliwe i nie przejawiają się charakterystycznym wzorcem zachowania, które jednoznacznie wskazywałoby na konkretny typ ZO, np. osobowość lękliwą czy osobowość zależną. Bardzo często psychiatra, mając problemy diagnostyczne ze zmianami osobowościowymi, stawia właśnie takie rozpoznanie - F61. Jeżeli zasadniczym rozpoznaniem jest epizod depresyjny umiarkowany (F32.1), to wówczas rozpoznanie jest jak najbardziej trafne, bowiem inne zmiany osobowości odnoszą się do przypadków, które oprócz zaburzeń osobowości mają rozpoznanie zaburzeń afektywnych lub lękowych, przy czym ZO są wtórne w stosunku do zaburzeń nastroju i zaburzeń lękowych.