zburzony

@acherontia styx zazdroszczę ci że masz jeszcze opcje, ja już wszystkie wykorzystałem, w klomipraminie pokładałem nadzieję mimo że próbowałem jej wcześniej bez powodzenia, ale wtedy brałem wiele leków jednocześnie, teraz tylko wenlafaksynę. Nie wiem czy po wizycie będę kontynuował branie klomipraminy, ale mam zamiar dostać kolejny raz 200 mg amisulprydu, nie zawsze działa ale kiedy się uda to działa trochę przeciwlękowo i wycisza mnie. Może z nim dałoby się pociągnąć jeszcze trochę na klomipraminie.

@acherontia styx u mnie też zwiększył się lęk i napięcie, stres. Początkowo nastrój był lepszy i brak apatii ale to niestety też wraca do normy. Nie chcę się jeszcze poddawać bo nie ma już innych leków których bym nie brał, pogadam z lekarzem i zobaczymy co mi doradzi.

@acherontia styx jak u ciebie po dołożeniu klomipraminy?

Nie potrafię funkcjonować z lękiem, zwłaszcza przy ludziach, nie potrafię wtedy myśleć, nic zrobić, skupić się, jestem wrakiem. Bywało tak że płakałem bo byłem głodny a nie byłem w stanie wyjść z domu do sklepu. W takich chwilach nienawidzę samego siebie i nie chcę żyć, miałem próbę samobójczą w takim okresie. Także tym czego przede wszystkim oczekuję od leków jest zniwelowanie lęku i fobii społecznej. Kiedy mniej więcej się to udaje, szukam czegoś co zwalczy apatię i anhedonię. Miałem długie okresy kiedy wprawdzie lęku nie czułem, ale za to cały czas spędzałem po ciemku marząc o zgonie. Obecnie sprawdzam czy klomipramina może być tym lekiem który wyrwie mnie z marazmu i pustki.

@mio85 brałem kiedyś oryginał i później generyk i w obu przypadkach czułem silny lęk i pobudzenie, nie wydaje mi się żeby generyk był jakoś łagodniejszy.

@eleniq póki co biorę alprazolam przed wyjściem z domu, ale na dłuższą metę tak nie da rady, wiadomo. Być może będzie trzeba zredukować dawkę któregoś z leków, ale jest też taka opcja żeby zamienić klomipraminę na amitryptylinę. Mój lekarz poleca oba te leki i uważa że mogą być skuteczniejsze od tych nowszych.

@lucynk4 jaką brałaś dawkę?

Od 4 dni biorę 2x35 mg klomipraminy razem z 300 mg wenlafaksyny i efekty są natychmiast - pobudzenie, mniejsza apatia, trochę lepszy nastrój, mniejsze zmęczenie w pracy, lekkie poddenerwowanie i stres przy ludziach. Także są plusy i minusy ale plusy przeważają, zwłaszcza redukcja apatii. Niestety libido znacznie osłabło. Jakby coś w artykule na angielskiej wikipedii jest wzmianka o połączeniu klomipraminy z wenlą także nie jest to jakieś zupełne wariactwo.

Osiem lat to i tak bardzo dobry wynik, u mnie niektóre leki wypalały się już po kilku miesiącach, roku. A co najgorsze, mimo paru lat przerwy, za drugim razem już za cholerę nie chciały działać, tak miałem z duloksetyną i fluwoksaminą. Chyba tylko wenlafaksyna za każdym kolejnym podejściem działa na mnie a wróciłem do niej chyba czwarty raz.

@Mili89 wenlafaksyna na mnie lepiej działała przeciwlękowo niż paroksetyna. Acha i nie bój się przejścia z jednego leku na drugi, żadnego ZS nie dostaniesz.

No opipramol jest raczej delikatny, jeśli ma się doświadczenie z alprazolamem czy lorazepamem. U mnie niedawno mimo dawki wenlafaksyny 300 mg lęk był tak silny że bez 2 mg alprazolamu nie dałbym rady pójść do pracy. Ale i tak uważam że na lęki wenla jest bardzo dobra.

Dla mnie wenlafaksyna była dużo lepsza niż paroksetyna, chociaż mnie ona nigdy nie muliła, nawet 60 mg.

@lukasz82 z tego co piszesz to chyba duloksetyna nie jest dla ciebie więc może lepiej spróbować wenlafaksyny, ona nadaje się do leczenia wszystkich zaburzeń lękowych, jest podobna do duloksetyny ale słabiej działa na noradrenalinę więc aż tak nie pobudza, mi kiedyś 150 mg bardzo pomogło a 225 jak pisałem dodatkowo też pobudziło.

@jatojawada u mnie wortioksytyna za pierwszym razem pogorszyła lęk, za drugim podejściem już było ok w tej kwestii. Jakiegoś wyraźnego wpływu na nastrój nie zauważyłem. Z tym że brałem ją z kilkoma innymi lekami więc ciężko ocenić. Myślę że warto ją przetestować, faktycznie różni się od większości antydepresantów, opinie faktycznie są średnie ale widziałem kilka mocno pozytywnych tutaj też. Też mam problem z alkoholem, byłem uzależniony od benzodiazepin parę razy, aktualnie nie piję i chcę odstawić alprazolam, przez jakiś czas był mi niezbędny do normalnego funkcjonowania, teraz już nie tak bardzo na szczęście.

@lukasz82 na mnie silniej przeciwlękowo działała duloksetyna, do tego bardzo mocno stymulowała, czułem się jak na speedzie, prawie wcale nie spałem ale bardzo dobrze funkcjonowałem przez cały dzień, zero zmęczenia. Efekty działania duloksetyny poczułem prawie że od pierwszej tabletki co mnie bardzo zaskoczyło. Wenlafaksyna w dawce 225 mg za pierwszym razem też konkretnie mnie nakręciła, nie tak jak duloksetyna ale było grubo.

@acherontia styx powodzenia, mój starej daty dobry doktor bardzo ceni ten lek, uważa że tylko "moda" powoduje że rzadko jest stosowany. Przyznaje że ma trochę efektów ubocznych (ale jaki lek ich nie ma) za to skutecznością przewyższa wiele nowszych leków.

@powerade33 tak można bez problemu.

Biorę od miesiąca 300 mg wenli i jest lepiej, zniknął silny poranny lęk i nie muszę już brać 2 mg alprazolamu żeby wyjść z domu. Teraz okazyjnie biorę jeszcze 1 mg, do tego 2 razy dziennie flupentiksol. Czyli wenla kolejny raz dała radę, jakiś piąty raz ją biorę i na lęk zawsze się sprawdza. Niestety, gorzej z nastrojem, dominuje apatia i anhedonia, ale tutaj ten lek zawsze słabiej działał niż na zaburzenia lękowe. Poza tym piję alkohol także cudów nie mogę oczekiwać. Mój lekarz przepisze mi prawie wszystko co chcę, ale sam nie mam już pomysłów skoro wszystko brałem. Pytałem go ostatnio o selegilinę ale nie widział celu żebym to brał, poza tym jest na mnie wkurzony że nie próbuję polecanych przez niego rzeczy typu bieganie, krioterapia i parę innych. Jedno co mi chodzi po głowie to kwetiapina która podobno ma też właściwości antydepresyjne, ale także sporo efektów ubocznych jak tycie, cukrzyca itd.

Wenlafaksyna na tyle zmniejszyła mi lęk że nie muszę już rano przed wyjściem do pracy brać 2 mg alprazolamu. Teraz biorę 1 mg w ciągu dnia ale nie codziennie. Nie uzależniłem się przez ten ciężki okres na szczęście, a bez alprazolamu wtedy bym się nie obył. Sukcesem będzie całkowite odstawienie i branie tylko w wyjątkowych okolicznościach, tak to nazwijmy.

Dostałem kiedyś gabapentynę jako stabilizator, ale wtedy bardziej interesowało mnie działanie rekreacyjne i próbowałem jej nadużywać. Na szczęście, w odróżnieniu od pregabaliny, nie nadaje się do tego.

@loranajak najbardziej, na mnie działał.

Wenlafaksyna jest jednym z najtrudniejszych do odstawienia leków, sam kiedyś przechodziłem katusze kiedy nagle mi jej brakło. Tym bardziej kiedy się ją bierze tak długo. Co innego kiedy zastąpi się ją innym lekiem, wtedy jest w miarę ok ale nagłe odstawienie to może być dramat. Zmniejszenie dawki też może powodować turbulencje.

@123she jest tak jak napisała @acherontia styx, o wiele prościej byłoby brać leki niż męczyć się na psychoterapii. Poza tym zawsze byłem sceptycznie nastawiony do tego i bardzo wątpiłem czy w moim przypadku może to coś dać. O tym że mnie na poważną terapię kompletnie nie stać to nawet nie wspomnę.

Biorę ten lek około tygodnia w dawce 2x1 mg w nadziei że skasuje lęk i zmniejszy anhedonię i apatię. Brałem go już parę razy w karierze, za pierwszym razem cholernie mnie pobudził i dodał motywacji na jakiś miesiąc, kolejne próby jak zwykle nie przyniosły rezultatów. Minęło parę lat i znowu próbuję, z desperacji, żebym mógł przestać jeść alprazolam chociażby. Póki co niewiele się dzieje, być może mam trochę więcej energii ale nie przekłada się to na aktywność w życiu, najwyżej w pracy bardziej się przykładam. Lęk i napięcie nadal odczuwam, ale udało mi się dzisiaj wyjść do pracy bez alprazolamu i nie wziąć tego gówna w ciągu dnia a to już coś.

Na mnie aktywizująco i prospołecznie lepiej działał sulpiryd, niestety tylko kilka dni, tak już jest z tym dziadostwem.