Skocz do zawartości
Nerwica.com

Aktywne wątki (bez zabaw)

Wyświetlanie tematy w Nerwica lękowa, Forum NERWICA.com, Off-topic, Witam, Oferty, Leki - Indeks leków, Leki, Nerwica natręctw, Miasta, Kroki do wolności, PTSD - Zespół Stresu Pourazowego, Kosz, Depresja i CHAD, Psychologia, Medycyna niekonwencjonalna, Pozostałe zaburzenia, Zaburzenia odżywiania, Problemy w związkach i w rodzinie, Uzależnienia, Odpowiedzi i pytania do psychologa, Zaburzenia osobowości, Twórczość, Literatura, Fotografia/Malarstwo/Rysunek/Rzeźba, Muzyka/Film/Video, Inne, DDA/DDD, Schizofrenia, Socjologia, Zloty, Psychoterapia, Ważne tematy, Czytelnia, Dla Młodzieży i dla Rodziców, Strefa Rodzica, Strefa Młodzieży, Seksuologia, Pandemia, Psychiatria , Poradnie i szpitale psychiatryczne, Sprawy urzędowe, Leki przeciwdepresyjne, Leki przeciwpsychotyczne, Stabilizatory nastroju, Leki przeciwlękowe, Leki nasenne, Leki nootropowe, Stymulanty, Pozostałe, Regulamin Forum i Pod Lupą: Lęk i Zdrowie Psychiczne.

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. To niedawna sprawa 2023 - w zasadzie prawie jak u mnie - różnica raptem kilku dni - u mnie to pierdykło po 10 lutego... W zasadzie samobójstwo rozszerzone tyle że nieudane... Tu jest pytanie czy stan może się tak nagle zmienić - owszem może. Nieskuteczność leczenia może być dodatkowym bodźcem Poza tym sporo z tego co dzieje się wewnątrz jest na zewnątrz niewidoczne. U mnie w zasadzie w żadnym opisie lekarskim nie ma prawie nic na temat tego co odczuwałem - to mnie specjalnie nie dziwi - nikt w naszej głowie nie siedzi przecie a wie tyle co powiemy " Lindsay twierdziła, że słyszała męski głos nakazujący jej popełnienie tych czynów. Twierdziła, że obudziła się tego ranka z myślami samobójczymi, a po południu głos zaczął jej mówić, żeby skrzywdziła dzieci. Po tym, jak Patrick wyszedł odebrać jedzenie, powiedziała, że głos stał się głośny, wymagający i wielokrotnie powtarzała jej: „To twoja ostatnia szansa. Musisz zabić dzieci, żebyś mógł zabić siebie." Lindsay twierdziła, że władzę przejęła siła i że „czuła przytłaczającą, nieodpartą potrzebę podporządkowania się”" Tak czytam - w opisach jest sporo amerykańskich sztuczek prawniczych które sprawę zaciemniają ale Myślę że jest możliwe zarówno planowanie jak i wykonanie takiego czynu w ostrej fazie choroby. Czy wyłącza to odpowiedzialność to trudno mi powiedzieć - moim zdaniem człowiek nadal wie co robi acz pełnego rozeznania nie ma - brak jest tej autorefleksji - jest wrażenie spójności tego co się robi zasadności i prawidłowośći. Ocenić tego w kategorii winy bym chyba racjonalnie nie umiał acz skłaniałbym się do stwierdzenia jednak winy - tyle że nie widzę sensowności kary - bardziej zasadność leczenia. Co do leczenia to sądzę że leki nie trafiły w ten mechanizm który u Lindsay był główną składową - głównym powodem objawów. Ale znów czy można za to obwinić lekarzy - nie sądzę...
  3. No straszne.Ale zawsze mnie ciekawiło jak to jest mozliwe takie przejscia z Mani w depresje i na odwrot. Czytalam o tym.Jestem pewna jak juz tu pisalyscie dziewczyny, że to taka usterka w mózgu,ktora powoduje skoki dopaminy.Tzn raz daje za duzo raz zaniża.Nam depresowcom z anhedonia,marzy sie troche wiecej Dopaminy,zeby podniesc dupe do życia.Dlatego mysle , że Dopka jest najbardziej pożądanym neuroprzekaznikiem dla ludzi w stanie anhedoni.(I nie tylko)Bo ktoz nie chcialby czuc się napedzany energia i motywacją.Mi pomagala duloksetyna,wyciagnela te dopaminę i bylo stale stezenie.Teraz juz nie jest tak fajnie.Juz przestala tak fajnie dzialac.Dobrze, że Prega jakos spina calosc i ratuje tylek.
  4. Dzisiaj
  5. rotten soul

    Kącik gracza

    I dobrze. Jak widać gracze łakną nie tylko zatrważającej liczby detali. I może nie są tak zaślepieni jak redaktorzy, którzy w grze nie widzą praktycznie żadnych wad. Choć pewnie ocena pójdzie w górę z czasem.
  6. Fuji

    Co wtedy robić?

    Mając wszytko jaki sens bybyko o cokolwiek walczyć. Każdy by miał to co inni. Nie wiem czy by się tak zaraz wszyscy bili. Nie byłoby o co
  7. Kowalska_

    Witam 🙃

    Cześć:) poległam szybko w biegu przez płotki. A razem zawsze raźniej, dlatego założyłam konto. Pozdrawiam:)
  8. alone05

    Co teraz robisz?

    Teraz piję kawę i czytam książki
  9. Dzisiejszy dzień spędziłam na basenie, 60 minut pływałam w basenie sportowym, 30 minut pływałam w basenie rekreacyjnym, 30 minut siedziałam w jacuzzi.
  10. Chodziłam na terapie, ale duzo tez się uczylam, szukalam wiedzy, bardzo pomogł mi jeden terapeuta, ale jednak wiekszosc to naprawde ciężka mozolna praca z kryzysami i załamaniami, praca z myslami lękowymi, z zachowaniami zabezieczającymi i ze wszystkim co w moim przypadku podtrzymywalo lęk. Cała praca nad sobą zajęła mi okolo 2 i pol roku, pewien czas bralam tez leki SSRI ale po czasie przestaly na mnie dobrze dzialac
  11. Napisałam do Ciebie krótka wiadomość na Znany Lekarz. Jeśli możesz, to odpisz.
  12. Cześć Agata, odblokowałem Ci skrzynkę PW. Możemy się przenieść z dalszymi rozmowami tam PS. Cieszę się że udało Ci się z tego wszystkiego wyjść! Dobra robota (i na pewno nie łatwa)
  13. Chciałam zostawić tutaj coś dla osób, które są teraz w takim miejscu, w którym wydaje im się, że już nigdy nie będzie normalnie. Przez kilka lat żyłam z bardzo nasilonym zaburzeniem lękowym. Miałam ataki paniki, agorafobię, derealizację i momenty, kiedy zwykłe wyjście z domu, wejście do sklepu czy jazda samochodem wydawały mi się czymś nie do przejścia. Dzisiaj od lat żyję normalnie. Jeżdżę, podróżuję, pracuję, wychodzę z domu bez analizowania, gdzie jest najbliższe wyjście i czy za chwilę dostanę ataku paniki. Piszę to głównie dlatego, że sama kiedyś bardzo potrzebowałam usłyszeć od kogoś: z tego naprawdę można wyjść. Jeżeli ktoś z Was jest teraz w podobnym miejscu i chce zapytać mnie o moją drogę, o to, co u mnie podtrzymywało lęk albo co zaczęłam robić inaczej — możecie napisać do mnie prywatnie. Jeśli będę umiała, chętnie podzielę się swoim doświadczeniem.
  14. Daty powstania niektórych praktyk i wierzeń
  15. Problem w tym, że leki to kwestia indywidualna to co u jednego działa nie musi u drugiego
  16. tak więc Polki zadedykuję Wam: "Can't you see You're everything I hoped for You're everything I need" a po naszemu
  17. Mea culpa... mea culpa ...mea culpa... Jak zdinżam klinonć edytuj to poprawiasmdf
  18. Nie pisałam, że obecnie nie ma kontroli ale że z tego co mówi dziennikarz sprawa zmierza w takim kierunku, że o tym czy ktoś może przystąpić do szkolenia do zawodu psychoterapeuty ma decydować prywatny biznes. ( ale ta sprawa wydaje mi się jakoś mega skomplikowana w tej chwili, ustawy do wczytania się... )
  19. Ja bardzo tęsknię za posiadaniem psiego przyjaciela. Brakuje mi ich szczerej, nieokiełznanej radości, głaskania i pieszczot, "rozmawiania" z nimi i zabawy. Podejrzewam, że mając piesełka, moja depresja by się zredukowała diametralnie, a i nałóg mógłby odlecieć w niebyt, albo dużo rzadziej bym się jemu oddawał, bo musiałbym być za kogoś odpowiedzialny. Niestety, przez pracę i mieszkanie w pojedynkę nie mogę sobie na pieska pozwolić. Taka kutasówa.
  20. @Śmojda Jak tam kolego idą poszukiwania? W ogóle idą czy sobie dałeś siana na razie?
  21. Co ciekawe, sam temat muzyczny programu był pochodzenia brytyjskiego. Od lat 90-tych TVP miała i nadal ma, bardzo dobre biznesowe relacje z brytyjską branżą production music - czyli firmami wyspecjalizowanymi w produkowaniu muzyki dla telewizji, reklam, biznesu - mają bogatą bibliotekę muzyki, którą można na licencji używać - No i ten konkretny kawałek zwie się "Mighty Sumo" - a jego autorem jest brytyjski kompozytor Nigel Hopkins.
  22. To masz sporawą rodzine. Rodzeństwo też ma nerwicę? A jednak! Żaba Żartownisia Myślę, że spokojnie można sie nie zakochać a nawet jest to bardziej pradopodobny i przewidywany przeze mnie scenariusz - mam rozkminę, że ja musialam sobie tych kolegow dobierac w jakis sposob ze sie to konczylo jak konczylo. Prawdopodobnie dlateo ze sama mam fatalne relacje z rodzenstwem. Wiec moglo sie dziac cos czego nie widzialam np. I np tez sie zaprzyjaznialam z gosmi ktorzy mieli podobnie niedorobione relacje z rodzenstwem ( mieli siostry ale fatalne relacje z nimi - to fakt! )
  23. Czemu? Bo lęk wygrywa? Iluzja? I co jest magicznym składnikiem który sprawia, że się wreszcie skacze ? Odwaga? Szczęście?
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×