Cześć

[zpomorza]

Hej wszystkim! Jestem tu nowa i nie jestem zdiagnozowana. Jednak od dłuższego już czasu czuję się słabiej, jestem zlękniona, zestresowana, łatwo się denerwuję. Funkcjonuję na autopilocie i w zasadzie czekam na wiosnę, żeby wyjść z tego zimowego osłabienia. Prywatnie jestem mamą dwójki i od prawie 6 lat moje życie toczy się głównie w domu. Czuję, że się zasiedziałam, a jednocześnie boję się coś zmienić.

[shadow_no]

Hello @zpomorza,

a obecny tryb życia (głównie w domu) mocno różni się od tego jak było dawniej? No bo to na pewno nie jest bez wpływu jeśli się troszke zamknęłaś i odizolowałaś od reszty ludzi.

 

A w zmianie tego stanu rzeczy przeszkadza Ci głównie co?

[Dalila_]

Witaj na forum!!

Czego ci brakuje aktywności zawodowej? A może nie masz koleżanek mam z dziećmi?

[zpomorza]

11 godzin temu, shadow_no napisał(a):

Hello @zpomorza,

a obecny tryb życia (głównie w domu) mocno różni się od tego jak było dawniej? No bo to na pewno nie jest bez wpływu jeśli się troszke zamknęłaś i odizolowałaś od reszty ludzi.

 

A w zmianie tego stanu rzeczy przeszkadza Ci głównie co?

Te 6 lat to czas od kiedy zaszłam w pierwszą ciążę, wtedy była jeszcze pandemia, mieszkaliśmy z mężem za granicą. Potem stwierdziliśmy, że zostanę z dziećmi w domu, w międzyczasie przeprowadzaliśmy się i tak naturalnie podzieliliśmy się obowiązkami. Czy przedtem byłam bardziej rozrywkowa? Pewnie nie aż tak bardzo, ale miałam więcej niezależności, żyłam w dużym mieście z możliwościami. Teraz mieszkam na wsi, z rozrywek pozostaje mi wyjście na spacer do lasu albo podstawowe zakupy w biedrze. Dawne znajomości się rozleciały lata temu, teraz każdy ma już swoje życie, poznać kogoś nowego też jest truno, zwłaszcza jeśli miałaby to być głębsza znajomość niż przypadkowe spotkania raz na rok. 

[zpomorza]

11 godzin temu, Dalila_ napisał(a):

Witaj na forum!!

Czego ci brakuje aktywności zawodowej? A może nie masz koleżanek mam z dziećmi?

Jeśli chodzi o aktywność zawodową, to mam nadzieję, że kiedy młodszy syn pójdzie do przedszkola to coś znajdę. Myślę, że wyjście do ludzi dobrze by mi zrobiło. Nie mam koleżanek z dziećmi, nie mam w zasadzie żadnych bliższych koleżanek, z którymi mogłabym porozmawiać. Mam wrażenie, że ludzie nie chcą wchodzić w bliższe relacje, każdy żyje w swoim małym środowisku i nie chce angażować sił w coś dodatkowego. Dlatego też czasami szukam jakiegoś kontaktu nawet w sieci, na forach. Czasami łatwiej tak znaleźć z kimś wspólny język.

[shadow_no]

@zpomorza to wydaje się, że wiesz dokładnie, które obszary są newralgiczne jeśli chodzi o Twój obecny stan. Cokolwiek byśmy nie myśleli, to jednak człowiek jest zwierzęciem stadnym i potrzebuje ludzi dookoła. Nawet jeśli jest się introwertycznym. A Ty chyba nie do końca jesteś introwertykiem więc tym bardziej.

 

12 godzin temu, zpomorza napisał(a):

Jestem tu nowa i nie jestem zdiagnozowana.

Może Twoją diagnozą jest po prostu samotność?

 

6 minut temu, zpomorza napisał(a):

Dlatego też czasami szukam jakiegoś kontaktu nawet w sieci, na forach. Czasami łatwiej tak znaleźć z kimś wspólny język.

Rozgość się i usiądź wygodnie

 

[brum.brum]

Witaj  

[Dalila_]

W dniu 23.02.2026 o 10:35, zpomorza napisał(a):

Jeśli chodzi o aktywność zawodową, to mam nadzieję, że kiedy młodszy syn pójdzie do przedszkola to coś znajdę. Myślę, że wyjście do ludzi dobrze by mi zrobiło. Nie mam koleżanek z dziećmi, nie mam w zasadzie żadnych bliższych koleżanek, z którymi mogłabym porozmawiać. Mam wrażenie, że ludzie nie chcą wchodzić w bliższe relacje, każdy żyje w swoim małym środowisku i nie chce angażować sił w coś dodatkowego. Dlatego też czasami szukam jakiegoś kontaktu nawet w sieci, na forach. Czasami łatwiej tak znaleźć z kimś wspólny język.

Taki się zrobił teraz świat, nikomu się nie chce dbać ani wyjaśniać. Myślę że jak dochodzą dzieci i rodzina to już w ogóle większość rodzin żyje swoim światem więc nie przejmuj się. Forum to dobre miejsce, może złapiesz tu z kimś kolezenstwo.

Jakbyś miała jak zorganizować opiekę nad dziećmi to śmiało zapisz się na to co Cię uszczęśliwi i nie bój się że idziesz sama. Jakieś kursy, hobby.

[Doktor Indor]

29 minut temu, Dalila_ napisał(a):

Forum to dobre miejsce, może złapiesz tu z kimś kolezenstwo.

Moim zdaniem forum pełne osób w różnym stopniu zaburzonych to nie jest, w ogólności, najlepsze miejsce do szukania znajomych – choć oczywiście różne są zaburzenia i kogoś kompatybilnego też można znaleźć.

[Dalila_]

4 minuty temu, Doktor Indor napisał(a):

Moim zdaniem forum pełne osób w różnym stopniu zaburzonych to nie jest, w ogólności, najlepsze miejsce do szukania znajomych – choć oczywiście różne są zaburzenia i kogoś kompatybilnego też można znaleźć.

No ogółem racja trzeba bardzo uważać... ale też są osoby z w miarę ogarnięta choroba/zaburzeniem i jak łączy wiele innych rzeczy to na znajomego dobry materiał. Ale no fakt ja nie uważam i dużo mam też z tego tytułu później problemów ale to ja, wyjątkowo nierozsadny czlowiek

[Doktor Indor]

7 minut temu, Dalila_ napisał(a):

No ogółem racja trzeba bardzo uważać... ale też są osoby z w miarę ogarnięta choroba/zaburzeniem i jak łączy wiele innych rzeczy to na znajomego dobry materiał.

To prawda. Byle ostrożnie i powoli bo nigdy nie wiesz, co komu odbije.

 

7 minut temu, Dalila_ napisał(a):

Ale no fakt ja nie uważam i dużo mam też z tego tytułu później problemów

Stary jestem, a i tak uczę się tego każdego dnia.

 

Powtórzę jeszcze to, co kiedyś pisałem, nie w kontekście tego forum tylko ogólnie – nigdy nie spotkałem w internecie bardziej okrutnych ludzi, niż ci zaburzeni. Choć to akurat pisałem w kontekście trochę poważniejszych zaburzeń niż nerwicowe (czyli psychozy, schizofrenia, nawet leczona i w remisji). Nie wiem od czego to zależy (może to ze mną jest coś nie tak – i jest na pewno, inaczej by mnie tu nie było), ale sprawdzało mi się wielokrotnie. Co oczywiście nie stanowi reguły. Po prostu trzeba uważać z zaufaniem.

 

A już zupełnie inna sprawa to to, że jeśli ktoś traktuje swoją chorobę jak coś przejściowego, coś, z czego chce wyjść a nie coś, co jest częścią jego / jej tożsamości, to wydaje mi się, że tym bardziej powinien szukać znajomych wśród zdrowych ludzi. A przynajmniej tej zdrowszej części tego forum

Edytowane 3 godziny temu przez Doktor Indor

[Dalila_]

1 godzinę temu, Doktor Indor napisał(a):

To prawda. Byle ostrożnie i powoli bo nigdy nie wiesz, co komu odbije.

 

Stary jestem, a i tak uczę się tego każdego dnia.

 

Powtórzę jeszcze to, co kiedyś pisałem, nie w kontekście tego forum tylko ogólnie – nigdy nie spotkałem w internecie bardziej okrutnych ludzi, niż ci zaburzeni. Choć to akurat pisałem w kontekście trochę poważniejszych zaburzeń niż nerwicowe (czyli psychozy, schizofrenia, nawet leczona i w remisji). Nie wiem od czego to zależy (może to ze mną jest coś nie tak – i jest na pewno, inaczej by mnie tu nie było), ale sprawdzało mi się wielokrotnie. Co oczywiście nie stanowi reguły. Po prostu trzeba uważać z zaufaniem.

 

A już zupełnie inna sprawa to to, że jeśli ktoś traktuje swoją chorobę jak coś przejściowego, coś, z czego chce wyjść a nie coś, co jest częścią jego / jej tożsamości, to wydaje mi się, że tym bardziej powinien szukać znajomych wśród zdrowych ludzi. A przynajmniej tej zdrowszej części tego forum

To chyba kwestia bardziej nieadaptacyjnych zachowań i chimerycznosci. Psychoza to bardziej niszczy osobę chora niż innych. Więc zdecydowanie najgorsze są zaburzenia osobowości na które nie ma leków. Ale to off top nie ciagnijmy tu