Dzień jak każdy...

[ewa96r]

Wszystko wydaje mi się takie cholernie dalekie. Wiem, że coś jest blisko mnie, wręcz na wyciągnięcie ręki, ale mi się wydaje że to jest daleko. Czuję się jakbym była zjarana. Wszystko, wszelkie informacje, docierają do mnie z opóźnieniem. Nie potrafię czuć dotyku. Wszystko dzieje się tak jakby za szybą. Dziwne uczucie nie polecam… Dalej leżąc w łóżku czuję, że nie jestem sama, ktoś nade mną mną stoi. Czuję go, czuję jego oddech. To chyba mężczyzna choć oddech ma płytki. Coraz mniej przeraża mnie jego obecność. Nie wiem czy sb wmawiam to czy to się dzieje na serio. Nie ogarniam dosłownie NIC. Nie pasuję do tego świata. Przez chwile przeszła mi myśl że to przez te antydepresanty (biorę od 3 tygodni). Ale to przecież było wcześniej. Boje się o tym powiedzieć psychiatrze albo psychoterapeucie. Nie wiem czemu. Przecież to jedyne osoby które choć starają się mnie słuchać…

[vifi]

Nie bój się im o tym powiedzieć. Postarają się jakoś ci pomóc.

Antydepresanty w początkowym okresie brania mogą zwiększyć różne objawy, np. te o których mówisz.

Odwagi

[Gość]

Powinnas o wszystkim co sie dzieje z Toba powiedziec psychiatrze przeciez on Cie leczy na jakiej podstawie to ma robic skoro wszystkiego mu nie mowisz?jesli chcesz sie lepiej poczuc musisz to zrobic.Powodzenia nie boj sie chcac cos zmienic musiamy ufac w jakims stopniu.