Schizofrenia

Schizofrenię definiuje się jako psychozę objawiającą się zaburzeniami postrzegania, bądź wyrażania rzeczywistości. Objawiają się one jako omamy [ -> omamy-t20934.html ] słuchowe, nieprawidłowości w zakresie mówienia, urojenia lub zaburzenia myślenia.

Jako podtyp choroby wyróżnia się schizofrenię paranoidalną. Objawia się ona wieloaspektowym i wielopłaszczyznowym systemem urojeń, a także halucynacjami. Towarzyszą jej często: niska samoocena, utrata sensu życia, poczucie wyobcowania, bezradności, osamotnienia, niski stopień przystosowania społecznego, otępienie, niespójność myślenia.

Przyczyny schizofrenii nie są do końca znane, wskazuje się jednak na dwie główne grupy powodów pojawienia się choroby: biologiczne i psychospołeczne. Jedna z hipotez głosi, że niedostatek noradrenaliny i serotoniny (neuroprzekaźniki) ma wpływ na objawy depresji. Inna hipoteza zakłada, iż schizofrenia jest spowodowana nadmierną aktywnością tych dróg neuronalnych, w których, w których neuroprzekaźnikiem jest dopamina. Wśród przyczyn psychospołecznych wymienia się śmierć bliskich, rozstanie, dramatyczne sytuacje życiowe, indywidualne czynniki osobowościowe.

Naukowcy nie potrafią wskazać czynnika genetycznego mającego wpływ na pojawienie się choroby, ale dane informują, że prawdopodobieństwo zachorowania jest o 15% wyższe u osób, w których rodzinie odnotowano przypadki zachorowania.

Objawy:

Wśród symptomów wyróżnia się objawy pozytywne, wskazujące na aktywne zaburzenia w funkcjonowaniu mózgu oraz negatywne – wskazujące na pogorszenie się lub utratę możliwości normalnego funkcjonowania i związanych z nimi dysfunkcji.

Wśród symptomów pozytywnych wyróżnia się:

- halucynacje

- zdezorganizowaną mowę

- urojenia

- zaburzone zachowanie

Symptomy negatywne:

- stępienie ekspresji emocjonalnej

- alogia (zubożenie mowy)

- anhedonia (niemożność odczuwania przyjemności, doświadczania związków emocjonalnych)

- zaburzenia koncentracji

- bierność, apatia

Leczenie schizofrenii obejmuje zwykle: farmakoterapię, psychoterapię i socjoterapię. Najpopularniejszymi lekami stosowanymi w chorobie są neuroleptyki, wykazują one silne działanie uspakajające poprzez hamowanie aktywności komórek nerwowych. Leki te mogą jednak wykazywać niepożądane działania uboczne.

Szeroko stosowana jest przy schizofrenii psychoterapia i socjoterapia. Ich cele to: zminimalizowanie objawów choroby, poprawienie samooceny pacjenta, jego funkcjonowania w społeczeństwie i świadomości choroby. Terapii tego rodzaju poddawani są nie tylko pacjenci, ale i ich bliscy, choroba znacząco wpływa bowiem na środowisko schizofrenika.