Skocz do zawartości
Nerwica.com

Aktywne wątki (bez zabaw)

Wyświetlanie tematy w Nerwica lękowa, Forum NERWICA.com, Off-topic, Witam, Oferty, Leki - Indeks leków, Leki, Nerwica natręctw, Miasta, Kroki do wolności, PTSD - Zespół Stresu Pourazowego, Kosz, Depresja i CHAD, Psychologia, Medycyna niekonwencjonalna, Pozostałe zaburzenia, Zaburzenia odżywiania, Problemy w związkach i w rodzinie, Uzależnienia, Odpowiedzi i pytania do psychologa, Zaburzenia osobowości, Twórczość, Literatura, Fotografia/Malarstwo/Rysunek/Rzeźba, Muzyka/Film/Video, Inne, DDA/DDD, Schizofrenia, Socjologia, Zloty, Psychoterapia, Ważne tematy, Czytelnia, Dla Młodzieży i dla Rodziców, Strefa Rodzica, Strefa Młodzieży, Seksuologia, Pandemia, Psychiatria , Poradnie i szpitale psychiatryczne, Sprawy urzędowe, Leki przeciwdepresyjne, Leki przeciwpsychotyczne, Stabilizatory nastroju, Leki przeciwlękowe, Leki nasenne, Leki nootropowe, Stymulanty, Pozostałe, Regulamin Forum i Pod Lupą: Lęk i Zdrowie Psychiczne.

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. Ja nie ogarniam tego brutalnego świata. NIe rozumiem i nie chcę. Na innych planetach jest inaczej.
  3. Verinia

    Dzisiaj czuje się...

    Wróciłąm wczoraj wieczorem do domu. tato przyjechał. I od jakiegoś czasu już rozmyślałam o tym, że chcę wrócić do domu, a mieszkanie do wynajmowania. Źle się czuję sama, a po drugie strasznie kasa ucieka. Okropnie! A tak chociaż coś wleci do portfela. Nawet nie wiem, czy mi przedłużą mii rentę, a nadchodzą jeszcze gorsze czasy. Czuję się tam jak w bunkrze, lochu - nie wiem. Jakoś tak niezbyt bezpiecznie i nie miałam z kim zamienić słowa. Jak wróciłam wczoraj, to zasnęłam już po 20 i puścił cały stres. Dziś też dobrze...
  4. Cześć wszystkim, piszę w imieniu bliskiej osoby. Brat mojej dziewczyny ma 30 lat i leczy się od 14 roku życia. Kiedyś rozpoznano depresję, bierze leki, ale od dłuższego czasu dominują silne lęki, dysocjacja i derealizacja – mówi, że czuje się, jakby był w innym świecie, w innej rzeczywistości. Stresują go codzienne sytuacje, a objawy falują – raz jest lepiej, raz gorzej. Pracuje w bardzo stresującym środowisku. W dzieciństwie długo dokuczali mu rówieśnicy. Mimo lat leczenia nikt nie postawił jasnej diagnozy – czy to depresja, nerwica lękowa, depersonalizacja/derealizacja, czy coś związanego z traumą. Chciałbym zapytać o Wasze doświadczenia: 1. Czy ktoś z Was miał podobne objawy (derealizacja, poczucie „innej rzeczywistości”)? Co w Waszym przypadku realnie pomogło – rodzaj terapii, oddział dzienny, zmiana podejścia do leczenia? 2. Czy ktoś robił pełną diagnozę psychologiczną (np. SCID) i czy to coś zmieniło? 3. Jak rodzina może mądrze wspierać kogoś z takimi objawami? Jeśli możecie polecić sprawdzonego psychiatrę lub psychoterapeutę w Warszawie albo online, który zna się na derealizacji i dysocjacji – będę wdzięczny za prywatną wiadomość. Dziękuję za każdą odpowiedź.
  5. Chyba tyją najszybciej, ale jeszcze nie są najgrubsze. Dorośli też tyją zresztą, no tak, nawyki często są z domu, ale z drugiej strony dziecko je też poza domem. W sklepikach szkolnych chyba już nie można kupować produktów napakowanych cukrem, ale w normalnych sklepach już tak. Nie mam dzieci, ale wyobrażam sobie, że trudno je tak całkiem kontrolować. Plus dochodzi brak ruchu.
  6. Dzisiaj
  7. Tak, w sumie czemu nie? Twarda konkurencja
  8. Czy przy zwiększaniu dawki trzeba czekać kolejne 4-6 tyg aż lek zadziała ?Próbował ktoś dawek 150-180 mg przy lekooporności ?
  9. Z dnia na dzień czuję lekką poprawę po zwiększeniu na tą kosmiczną dawkę duloksetyny. Niestety lekarz jest na długim zwolnieniu i muszę szukać innego.
  10. Szanowny profesor pięknie prawi o zatoczeniu historycznego koła przez językowe odmiany w polszczyźnie. Niestety, biedny nie zdaje sobie sprawy, że cokolwiek anonimowo by przelał na papier, od razu zostanie posądzony: - Napisało to AI. Mroczna przyszłość przed nami, lubiącymi pisać. Ze swojej strony życzę zdrowia i nieustająco tej samej, co na nagraniu, pogody ducha naszemu wrocławskiemu krajanowi. Ładna ta Sofia - podoba mi się. Profesor Miodek chyba też dostrzega jej wdzięki, bo troszkę mu się język zaplątał - na kasztanie.
  11. Oooo, producenci zabawek chcą wychowywać dziewczynki na Gold diggersy!!! Albo Diamond diggersy ! Shine Right like a Diamond !
  12. Chciałabym tę nową sukienkę przez kolejne 5 lat nosić, znaczy się nie utyć bardziej
  13. Twój hipokamp jeden z drugim będzie nieszczęśliwy Wyprowadź hipokamp na spacer. Jak pieska. Tak, ja myślę że to jest ważny pkt. I trochę u mnie też pies pogrzebany. Chyba jeszcze usiade z kartką i wypisze fobie konkretnie warunki. Niestety na oko wiem że nie mam spełnionych pewnych warunków bazowych. I chyba usiłuje forsować temat pomimo ich braku uznawszy że nigdy( albo w najbliższych miesiącach i latach) się nie uda osiągnąć warunków które tak na prawdę potrzebuje.. No bo jakbyś wiedział że przez x czasu po prostu się nie najesz .. to byś zarzucił prace? Co by było ? Myślałam w pewnym momencie że trzeba wywalczyć te warunki w pierwszej kolejności. Poszłam do terapeuty po wsparcie - raczej nieporozumienie. Pytanie ile człowiek może właśnie w powiedzmy hmm dyskomforcie zrobić .
  14. HA HA HA To najlepsze co mogłeś zrobić w niniejszym wątku, wiesz o tym P.s. kurcze nigdy nie używałam płatnego Al.. transkrypcja za pomocą Whisper była skomplikowana bo musiałam zmieniać na audio... I kawałkowac materiał ... To jest klasowość ! Łatwo człowiekowi wpoić przekonanie ,, jest coś ze mna nie tak "...
  15. No i cierpiąc przez to dajesz tej traumie wygrać. Czaisz ? Jest dużo tego typu historii i to jest nawet poczytne ( Halber ? Ten gość co robi wywiadu w kozaczku ) ... Każdy ma swoją indywidualna historie i czasem trzeba się nad nią pochylić, z troską spojrzeć na siebie że się to wszystko wytrwalo.. To jest problem, podobny efekt może być po urazie głowy. Ptsd tak działa, trzeba ćwiczyć decyzje. Niełatwa sprawa ale można usprawniać. Brak wzorców jest problemem całego pokolenia tylko każdy to indywidualnie inaczej przeżywa... A poczucie męskości może też spadać z powodow czysto biologicznych - podobno badania są prowadzone nad tym jak skażenie środowiska wpływa na zmniejszenie ilości plemnikow i obecnych mężczyzn i samców różnych gatunków. To jest fakt. Nie umniejszając Twojej historii oczywiście. Ale nie porównuj się do innych. Pytanie co realnie chcesz zrobić z tymi konsekwencjami . Pouporządkowywać, posprzątać? Zmienić zawód? Teraz jeszcze idzie zima, człowiek robi się senny..
  16. Bierze tu ktoś paro + bupropion ? Jak wrażenia...nie ma zmuły ? Jak na lęki klepie ?
  17. A jak z ich realizacją? Bo jeśli jest na całkiem niezłym poziomie, to nawet Ci trochę zazdroszczę tej cechy, bo u mnie z kreatywnością dość krucho. Jeśli jakieś pomysły mam, to przeważnie głupie i destruktywne.
  18. Wczoraj
  19. Na naszym kanale Discord: #sciana-uciech-memy wysłano nowego mema:
  20. to na pewno jest wchodnioslowianskie imię, nie wiem czy południowe też, ale mi akurat łatwo zapamiętać. Wydaje mi się że w polskim też będzie praktycznie każde imię jest może się różnić najwyżej literą Idę obczaić go Zrobiłam tu już replay 10 razy xd może zrobię 11
  21. W Ekstradycji już nie płakał
  22. Przyznam, że obejrzałam... A Ty? Nie będę się rozpisywać, żeby nie spojlerować na wypadek jeśli nie widziałaś. Myślę, że jeśli zafrapował Cię klimat w ,,Nieodwracalne" to może Cię zaciekawić ,,Climax". Po odświeżeniu sobie ,,Enter the Void" i rzuceniu okiem na ,,Nieodwracalne" i ,,Climax" mam dość mieszane uczucia względem Gaspara Noela głównie z tego powodu, że nie jestem chyba fanką kina, które usiłuje mi wbić do głowy pewną filozofię wywołując skrajne emocje, torturując. Mam wtedy poczucie, że ktoś mi chce sprać mózg a ja lubię mysleć.. Ale mimo wszystko nie żałuję, że obejrzałam - zawsze fajnie potem mieć rozkminę dot. formalnych decyzji autora. Na pewno uważałabym na miejscu epileptyków i osób z PTSD na te filmy!! P.S. W moim oku w pigułce: ,,Nieodwracalne" to zwycięstwo zła. Widz przechodzi przez najbardziej potworną część fabuły ale i przez zmysłową sieczkę świateł i odgłosów, po to, żeby nie móc już czuć już dobra, nadziei itp w ostatnich scenach... ( tylko właśnie, ja mam wrażenie, że widz jest bardziej naprowadzany efektami niż dobrze zbudowanym scenariuszem... ) ,,Climax" - od początku filmu spodziewamy się przemocy, która dotknie bohaterów z zewnątrz ale wprowadzeni w oceaniczny transowy bezczas i klaustrofobię relacji, dowiadujemy się, że ta przemoc albo jej potencjał wypływa ze środka każdego z nich. Tyle chyba.
  23. Polecam na ten stan mieć po prostu duży dystans do tego co internetowi ludzie do nas piszą. Bo zwykle piszą dużo głupiej niż na żywo są w stanie powiedzieć.
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×