Skocz do zawartości
Nerwica.com

Derealizacja, dysocjacja i silny lęk od lat mimo leczenia – czyje doświadczenia mogą pomóc?


SzukamDrogi

Rekomendowane odpowiedzi

Cześć wszystkim,

 

piszę w imieniu bliskiej osoby. Brat mojej dziewczyny ma 30 lat i leczy się od 14 roku życia. Kiedyś rozpoznano depresję, bierze leki, ale od dłuższego czasu dominują silne lęki, dysocjacja i derealizacja – mówi, że czuje się, jakby był w innym świecie, w innej rzeczywistości. Stresują go codzienne sytuacje, a objawy falują – raz jest lepiej, raz gorzej. Pracuje w bardzo stresującym środowisku. W dzieciństwie długo dokuczali mu rówieśnicy.

 

Mimo lat leczenia nikt nie postawił jasnej diagnozy – czy to depresja, nerwica lękowa, depersonalizacja/derealizacja, czy coś związanego z traumą.

 

Chciałbym zapytać o Wasze doświadczenia:

1. Czy ktoś z Was miał podobne objawy (derealizacja, poczucie „innej rzeczywistości”)? Co w Waszym przypadku realnie pomogło – rodzaj terapii, oddział dzienny, zmiana podejścia do leczenia?

2. Czy ktoś robił pełną diagnozę psychologiczną (np. SCID) i czy to coś zmieniło?

3. Jak rodzina może mądrze wspierać kogoś z takimi objawami?

 

Jeśli możecie polecić sprawdzonego psychiatrę lub psychoterapeutę w Warszawie albo online, który zna się na derealizacji i dysocjacji – będę wdzięczny za prywatną wiadomość.

 

Dziękuję za każdą odpowiedź.

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

5 minut temu, SzukamDrogi napisał(a):

bierze leki, ale od dłuższego czasu dominują silne lęki, dysocjacja i derealizacja

Długo bierze akurat ten zestaw leków i czy wiesz jakie? Czasem warto zmienić psychiatrę jeśli obecne leczenie nie przynosi efektów. Natomiast leki mają to do siebie że potrzeba czasu żeby się dobrze wkręciły. Ale jeśli to trwa już wiele lat to podejrzewam, że próbował różnych zestawów. Natomiast jeśli obecne nie pomagają to jednak coś trzeba zmienić

 

7 minut temu, SzukamDrogi napisał(a):

1. Czy ktoś z Was miał podobne objawy (derealizacja, poczucie „innej rzeczywistości”)? Co w Waszym przypadku realnie pomogło – rodzaj terapii, oddział dzienny, zmiana podejścia do leczenia?

Ja mam regularnie epizody derealizacji podczas stresu. Tak wyglądają u mnie "ataki" nerwicy lękowej. Pomagają leki (paroksetyna) + regularne podejmowanie walki czyli... próby życia mimo wszystko normalnie 🙂

 

8 minut temu, SzukamDrogi napisał(a):

3. Jak rodzina może mądrze wspierać kogoś z takimi objawami?

Uwierzyć, że nad tym się nie da łatwo zapanować i że to co czujemy wtedy jest naprawdę realne a nie jest wymyślone. Innymi słowy jeśli ta osoba mówi, że "się nie czuje" to naprawde to tak wygląda, że "się oddzielamy od ciała" i nie da się nad tym w prosty sposób zapanować. Natomiast da się z tym żyć całkiem sprawnie. Jedynie wymaga to trochę więcej wysiłku w porównaniu do osób zdrowych. Bo u nas każdy "zwykły" problem dnia codziennego dodatkowo w pakiecie ma ten związany ze zdrowiem

🗨️ Dołącz do naszej grupy na czacie:

💬 Discord

 

 

neptron.pl

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×