Depresja lekooporna z lękiem(poczuciem zagrożenia)

[adrian12333788]

Witam, leczę się na zaburzenia depresyjne nawracające z lękiem od wielu lat. Początkowo leki mi pomagały jednak po pewnym czasie i przykrych wydarzeniach wystąpiła lekooporność. Przez bardzo długi czas byłem leczony nieskutecznie. Przebrałem wszystkie dostępne leki, wraz z bardzo starą trancylopraminą. Aktualnie lekarz leczy mnie zestawem duloksetyny 180 mg, agomelatyny 25 mg i brekspiprazolu 2 mg. Jest lekka poprawa po zwiększeniu duloksetyny i dodaniu brekspiprazolu, ale nadal to jest kropla w morzu. Męczy mnie ciągle odrealnienie, brak emocji, pustka. Z domu nie wychodzę ze strachu. Ciągle jestem czujny jakbym żył na krawędzi albo jakby ktoś mi krzywdę chciał zrobić. Czy ktoś z was przebrał wszystko i coś mu w końcu pomogło ? 

[Dalila_]

Współczuję Ci że musisz się z tym zmagać. Jeśli masz lekoopornosc to chyba jedyna droga to jednak terapia, może już towarzyszącą całe życie? Ja nie znam się niestety, nie pomogę;/

[Verinia]

11 godzin temu, adrian12333788 napisał(a):

Męczy mnie ciągle odrealnienie, brak emocji, pustka. Z domu nie wychodzę ze strachu. Ciągle jestem czujny jakbym żył na krawędzi albo jakby ktoś mi krzywdę chciał zrobić. Czy ktoś z was przebrał wszystko i coś mu w końcu pomogło ? 

A może to jakieś delikatne paranoje? Tzn. nie mówię, że tak jest, ale jesli odczuwasz lęk, zagrożenie, że ktoś chce Ci coś zrobić, to może dobrze byłoby włączyć jakiś przeciwpsychotyk. Ja np. mam bardzo podobnie. Mam taki niepokój, że coś mi ciągle grozi. No i derealizacja/depersonalizacja, pustka i w zasadzie mogę powiedzieć, że leki na wszystko u mnie nie dają rady. Niestety. Mam też inne problemy.

[adrian12333788]

4 godziny temu, Dalila_ napisał(a):

Współczuję Ci że musisz się z tym zmagać. Jeśli masz lekoopornosc to chyba jedyna droga to jednak terapia, może już towarzyszącą całe życie? Ja nie znam się niestety, nie pomogę;/

Jak mi się trochę poprawi to mam zamiar wybrać się na terapię. Jest tyle tych terapii że ciężko się na coś konkretnego zdecydować.

 

4 godziny temu, Verinia napisał(a):

A może to jakieś delikatne paranoje? Tzn. nie mówię, że tak jest, ale jesli odczuwasz lęk, zagrożenie, że ktoś chce Ci coś zrobić, to może dobrze byłoby włączyć jakiś przeciwpsychotyk. Ja np. mam bardzo podobnie. Mam taki niepokój, że coś mi ciągle grozi. No i derealizacja/depersonalizacja, pustka i w zasadzie mogę powiedzieć, że leki na wszystko u mnie nie dają rady. Niestety. Mam też inne problemy.

Też mi się wydaje że jakaś paranoja się tu pojawia. Jak wychodzę z domu to na wszystkie głośniejsze dźwięki reaguję strachem, ręce mi się trzęsą i serce szybko bije. Lekarz włączył mi lek przeciwpsychotyczny brekspiprazol. Krótko go biorę. A też od lęków masz takie objawy ?

[Dalila_]

Godzinę temu, adrian12333788 napisał(a):

Jak mi się trochę poprawi to mam zamiar wybrać się na terapię. Jest tyle tych terapii że ciężko się na coś konkretnego zdecydować.

Gdy jeden nurt nie pomaga to się próbuje następnych ale nie powinno się iść na jakikolwiek. Zależnie od objawów i problemu to się wybiera nurt najbardziej dla nas odpowiedni więc trzeva poczytać i się dowiedzieć. To tyle lat nie byłeś jeszcze ani razu? Lekarz ci nie sugerował mimo że jego leki nie pomagały? To ci lekarz...

Edytowane 28 minut temu przez Dalila_

[autodestrukcja2]

Godzinę temu, adrian12333788 napisał(a):

Jak mi się trochę poprawi to mam zamiar wybrać się na terapię. Jest tyle tych terapii że ciężko się na coś konkretnego zdecydować.

 

Pytanie czy człowiek powinien i czy w ogóle jest wstanie sobie nurt sam wybrać... Wydaje się, że najrozsądniej iść do dobrego psychologa klinicznego ( nie terapeuty ), który umi w diagnoze i się go poradzić a nie zaczynać samemu jakieś terapie. To jest ryzyko co najmniej niepowodzenia.
Na tym to chyba polega, że jak psychika siada to my możemy być w dużym błędzie co do tego co trzeba w nas leczyć a co nie... Dlatego chyba temat zdrowia psychicznego jest tak delikatny, nie?

Edytowane 13 minut temu przez autodestrukcja2