twórczość ku lepszemu

[Cynthia]

Ostatnio napisałam kilka wierszy, których tutaj chyba nie publikowałam. Chciałabym się podzielić. A może wrzucałam już tu? Nie pamiętam. No ale wrzucę.

 

Każdej nocy głowę zadzieram ku górze
widząc tylko monotonny ruch gwiazd na niebie

kolejny świt zwiastuje nadchodzący dzień
a ja szukam gdzieś ponad głową
tego, co było, jest i będzie
gdzie znaleźć odpowiedź

chociaż nie ma nic nowego pod słońcem

tak myślałam, gdy codziennie umierałam
na oczach nadchodzącego mroku
ale to nie problem jest w niebie
słońcu czy wodzie
tylko we mnie
gdy umieram żegnając się z dniem i witając ciemność
to nie ponad chmurami jest ona
tylko we mnie

Serce okute złotem mieć wolę
niż wasze złote zęby
które jedynie pod wpływem promieni słonecznych
błyszczą nienaturalnym blaskiem
zgniłego uśmiechu

to nie problem w świecie jest
ale we mnie
gdzie znaleźć miejsca swego nie potrafię
bo przecież nic nowego pod słońcem
z prochu powstałeś i w proch się obrócisz
Tak mówi Pan

taki sam los spotka mędrca i głupca
a ja głupia dalej gnam za wiatrem odprawiając święte modły
zbaw mnie, Boże, ode złego
ostatnią modlitwę ku tobie wznoszę
szukając sensu w tej marności
Czy sensem ty nim jesteś, czy jedynie wskazówką?
Powiedz mi, o Boże, proszę cię ostatnią modlitwą
Pozwól ogień utrzymać przy życiu
bo tylko on w swej ulotności daje nadzieję

na lepsze jutro