mark123

Też przy podejmowaniu decyzji mam podobne myśli; "co na to rodzice? czy byliby na mnie źli za taką decyzję?"

Że nie mogę znaleźć korepetytora z pewnego przedmiotu.

a może coś bardziej pozytywnego? Król albo mistrz niezaradności.

No bo w moim życiu nie ma nic ciekawego.

Przeszczep układu limbicznego.

Jakbym przestał pić colę, to nie miałbym po co żyć.

Regulaminu nie łamiesz,shitstormów i OT nie urządzasz,nima powodu by cię wydalać z fora Miałem też na myśli, jakby inni użytkownicy zaczęli mi mówić, żebym już sobie stąd poszedł

Ja na chwilę obecną mam wrażenie, że zostanę tutaj kilka lat albo dłużej, no chyba, że mnie wcześniej wyrzucą.

Wypełniam tabelę w pewnej bazie (w żółwim tempie)

zdecydowanie zupa mleczna wanilia czy karmel ?

"Pracoholizm" nie istnieje, ponieważ nie istnieje substancja pracohol; jak już to prędzej istnieje pracomania.

[videoyoutube=189w5xpkt0Y][/videoyoutube]

No to może Majowie pomylili się o rok

Cola i energetyki to chyba jedyne rzeczy, które sprawiają mi w życiu wyraźną przyjemność.

Piracetam brałem w dzieciństwie na "uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego", ale z tego co kojarzę, mój stan psychiczny nie zmienił się po nim.

Wkurza mnie, że gdy po przeziębieniu na nowo zaczynam pić normalnie colę, to znowu łapie mnie ból gardła już po raz trzeci. Chyba muszę olać całkiem ból gardła, nie zwracać na niego uwagi.

[videoyoutube=hwFGGyGXXpw][/videoyoutube] Ucieknijmy przed ISONEM i polećmy na kraniec wszechświata.

A może konkurs na największego "ciapę"

Moja turbogłupota związana ze spaniem.

[videoyoutube=d2jfgJMiQtc][/videoyoutube]

"Praktykuję" lenistwo bardzo długo; ogólnie chyba od urodzenia; silne lenistwo od 7-go roku życia; bardzo silne lenistwo od 17-go roku życia; ultra silne lenistwo od 21-go roku życia. A jak długo Wy "praktykujecie" lenistwo ?

Trochę dziwny tytuł. Moim zdaniem tytuł powinien brzmieć w stylu "o wszystkim i o niczym". Gdyby dosłownie interpretować obecny tytuł, to tutaj powinna toczyć się chyba o dyskusja o życiu wron w ciągu dnia

Czasem zazdroszczę ludziom w wieku około mojego i starszym, że grają w gry.

Też się czasem wczuwam w stylu, że realnie coś zaczynam wykonywać. Np gdy wyobrażę sobie, że śpiewam do mikrofonu na jakimś koncercie, to przykładam rękę do ust, trzymając ją tak, jakbym trzymał w niej mikrofon i śpiewam (zazwyczaj szeptem, ale zdarza się też, gdy mam silny "atak głupawki", że wtedy nie śpiewam szeptem, tylko normalnie). Intensywnie czasem wczuwam się, gdy wyobrażę sobie, że ktoś mnie mocno wkurzy; czasem tak się wtedy wczuję, że drżę ze złości, mam ochotę realnie coś rozwalić i gdy jestem na osobności, wymachuję rękami, co daje mi poczucie, że niszczę coś tej osobie lub robię tej osobie krzywdę.