Skocz do zawartości
Nerwica.com

cynthia


cynthia

Rekomendowane odpowiedzi

1 minutę temu, Verinia napisał(a):

www.bachicznymotyl.blogspot.com

 

litreowka, sorki

okej, idę czytać 🙂

A jeszcze tutaj ode mnie cosik. Polecam szczególnie w tłumaczeniu Marii Feldmanowej. (Portret Doriana Graya Oscara Wilde;a) 

 

Artysta jest twórcą piękna.
Objawić sztukę, ukrywać artystę — oto cel sztuki.
Krytykiem jest ten, kto swe własne wraŜenia piękna umie w odmiennej wyrazić formie, nowy
im nadać kształt. Zarówno najwyŜsza, jak najniŜsza forma krytyki jest pewnego rodzaju
autobiografią.
Kto w pięknie odnajduje sens brzydki, jest zepsutym, wcale nie będąc czarującym. To błąd.
Kto w pięknie odnajduje sens piękny, posiada kulturę. Ma przyszłość przed sobą.
Wybrani są ci, dla których piękno posiada wyłącznie znaczenie piękna.
Nie ma ksiąŜek moralnych lub niemoralnych. Są ksiąŜki napisane dobrze lub źle. Nic więcej.
Niechęć dziewiętnastego stulecia do realizmu jest wściekłością Kalibana, widzącego w
zwierciadle własną swoją twarz.
Niechęć dziewiętnastego wieku do romantyzmu jest wściekłością Kalibana, nie widzącego w
zwierciadle swojej twarzy.
Moralne Ŝycie człowieka stanowi część tworzywa artysty, ale moralność sztuki polega na
doskonałym uŜyciu niedoskonałego środka. śaden artysta nie pragnie niczego dowieść. Nawet
rzeczy prawdziwe dadzą się dowieść.
śaden artysta nie posiada sympatii etycznych. Sympatia etyczna jest u artysty
niewybaczalnym zmanierowaniem stylu.
śaden artysta nie jest neurasteniczny.
Artysta moŜe wyraŜać wszystko.
Myśl i język są dla artysty narzędziami sztuki, cnota i występek są dla artysty tworzywem
sztuki. Ze stanowiska formy typową sztuką jest muzyka. Ze stanowiska uczucia typowa jest
sztuka aktorska.
Wszelka sztuka jest zarazem powierzchnią i symbolem.
Kto sięga pod powierzchnię, czyni to na własną odpowiedzialność.
Kto odczytuje symbol, czyni to na własną odpowiedzialność.
W rzeczywistości sztuka odzwierciedla widza, nie Ŝycie.
Rozmaitość zdań o dziele sztuki dowodzi, Ŝe dzieło i jest nowe, złoŜone i zdolne do Ŝycia.
Niezgodność krytyków miedzy sobą dowodzi zgodności artysty z sobą.
MoŜemy komuś wybaczyć, Ŝe stwarza coś uŜytecznego, dopóki dzieła swego nie podziwia.
Jedynym usprawiedliwieniem dla człowieka, który stwarza coś bezuŜytecznego, jest wielki
podziw dla tego dzieła.
KaŜda sztuka jest bezuŜyteczna. 

Udostępnij tę odpowiedź


Odnośnik do odpowiedzi
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
×