bei

Co masz ma myśli pisząc "taka"?

@Doktor Indor inny samochod zajechał mi drogę i aby uniknoć zderzenia zjechałam na pobocze, samochód do kasacji. Sprawca się zatrzymał, spisalismy oświadczenie, ubezpieczyciel uznał, że to próba wyłudzenia odszkodowania. Nie wzywaliśmy policji, to byla kolizja, nikt nie zostal ranny i nie było sporu odnośnie przebiegu zdarzenia. Nie oceniali szkody, badali przebieg zdarzenia. Mialam ok.. godzinna rozmowe ponad miesiac od zdarzenia i po podstawieniu prędkości i odległości do wzoru wyszlo im że to nie powinna być szkoda bezkontaktowa.

Skorzystałam z bezpłatnej porady prawnej na temat odmowy wypłaty odszkodowania od ubezpieczyciela. Co prawda niewiele mi ona dała, ale przynajmnie spróbowałam. Pani powiedziala, że generalnie walka o odszkodowanie moze mnie wiecej kosztować niż jego wartość. Potem poszłam na policię zapytać jak uzyskac dostęp do nagrań z monitoringu miejskiego (ubezpieczyciel uważa, że kłamiemy i zdarzenie nie miało miejsca), usłysząłm nie dostanę, chyba że zgłosze sprawe i wtedy przez organ, tak ponoć mówią przepisy. Nie pytałam czy w takim wypadku sprawcy groziłby mandat, bo wtedy zgodziłam się, żeby nie wzywać policji.

Dzisiaj terapię zaczełam od tego, że wczoraj wieczorem wpadłam w panike, bo nic nie zrobiłam z tym ze ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania z ubezpieczenia sprawcy za skasowany samochód. Nie wiedziałam ile czasu mam na odwołanie się od decyzji czy 30 dni, kóre miną jutro czy 3 lata. Zapytałam terapeuty co on by zrobił, a on odpowiedział że by to olał. Poczułam się źle z tym jak odpowiedział i milczałam pewnie przez pół godziny. Potem zapytalam czy po skończeniu terapi moge zapisać sie w kolejkę na kolejną. Powiedziałam, że przez cały czas gdy milczałam to myślałam o jego odpowiedzi. On powiedział, że patrzy przez swój pzyzmat. odpowiedziałam że domyślam się, że dla niego kilka tysięcy znaczy coś innego niż dla mnie. Powiedziałam mu, że na terapiach prywatnych nie chciałabym milczeć, bo bym myślała że marnuje kasę i że źle się na nich czułam z tym, że mam płacić za to żeby cierpieć. Powiedziałam, że choć wiekszość sesji przemilczałam to dobrze mi z tym, a on odpowiedział coś w stylu " i super".

Ja po ułożeniu tez chyba oddam w prezencie... siostrze. A co do układania to chyba jest kwestia wprawienia sie. Ja ułożyłam w końcu ramkę, tak po kilku godzinach układania znalazłam wreszcie puzzl którego szukałam, a ktos inny w tym czasie ułożyłby pewnie całe puzzle. Na razie się nie poddaje.

To się szarpnołeś, moje kosztowały 15zł.

Próbowałam dzis układać puzzle 500. Prawie ułożyłam ramkę ale nie mogę znaleźć dwóch puzzli. Mam nadzieję, że po prostu ich nie zauważam,a nie że brakuje ich w pudełku.

Ja zjadłam jedna ze swoich ulubionych kolacji, tj. chleb tostowy pełnoziarnisty z Biedronki zalany ciepłym mlekiem.

Właśnie nie wiem czy ten krakers mi tak nie wpadł. Nie umiałam go wykaszleć ani zwymiotować wiec postawiłam na picie. Potem na spokojnie pomyslalam, że w takiej sytuacji, jakbym nie dała rady oddychać to powinnam wykręcić 112, ale nie wiem czy pod wpływem stresu bym na to wpadła. Mama czesto mi powtarzała żebym nie jadła na leżąco.Przynajmniej mogłam gryźć te krakersy zamiast połykać w całości.

Piłam wodę i zrobiłą ciepła herbate. Chyba jest już ok. Trochę się przestraszyłam, na szczęście mogłam oddychać.

Zadławiłam się krakersem. Mam nadzieje że się rozpuści, bo chyba utknął mi w gardle.

Ja mam u siebi na telefonie i komputerze tak jak w opcji 1, nie wyobrażam sobie inaczej. Pamiętam, że któregoś dnia mi się to przestawiło wiec sprawdziłam.

Czy twoja ciotka uważała to za cud?

Zakupy. Nigdy sie nie zastanawiałam nad tym zeby plamy potu były szczególnie trudne do usunięcia.

Czytam "Pacjent" Juan Gomez-Jurado. Podoba mi się.

Nie wyobrażam sobie ze mogłabym byc z partnerem który nie byłby moim przyjacielem.

Ja nie wiem czy przez ostatnie pótora roku miałam taką sesję. Może faktycznie sie zdayrzło, że wyszłam z poczuciem mało produktywnej sesji, ale widocznie na taką byłam gotowa. Jakoś tak źle bym sie czuła z tym że juz dostałam sie na NFZ na terapię i jej nie wykorzystuje na tyle na ile mogę. Jak kiedyś powiedziałam terapeucie, że nie chce mówić o sprawach które wydają mni sie błache to on jakby potwierdziła, po co mówic dla samego mówienia i, że wtedy to miałoby charakter spotkania towarzyskiego, a nie terapii. Za to na terapi prywatnej uczucie "zmarnowanej sesji/zmarnowanych pieniedzy" miałam częściej.

Mnie nigdy nie nagrywano, przynajmniej nie pamietam żeby tak było. Nie zastanawiałam sie nad tym czy bym się zgodziła choć mysle że to albo w celach nauki innych psychoterapi, albo podzielenia sie z superwiziorem. Ja też czasami nie wiedziałam o czym mówić, choć nie do końca dlatego ze nie mia,łam tematu, tylko bardziej dlatego że nie byłam gotowa na poruszenie jakiegoś.

Własnie wstałam.

Ja przyznam się szczerze śledzę tylko niektóre wątki. Pozostałe nie są dla mnie zbyt ciekawe, albo nie czuje się w nich komfortowo. Niektóre eliminuje na podstawie tytułu, albo tego w jakim kierunku potoczył sie temat. I tak czasowo nie wyrobiłabym z czytaniem wszystkiego.

Jeśli wstane jutro z łóżka co najmniej na godzine to i tak bedzie lepiej niż w porzednią sobotę, wiec u mnie na spokojnie, nie rozpędzam się z planami.

Lubisz malowanie po numerach, kolorowanki dla dorosłych ? Ja tez kiedys kupiłam zestaw do rysowania, w sumie to nigdy go nie użyłam, a teraz nawet nie wiem gdzie jest.

Jeszcze nie do końca pozbyłam sie śladu na ustach po czymś ala zajad, to znowu zrobiło mi sie coś pod nosem od kataru .

Ja w sumie nie pytałam jak jest tam gdzie chodzę. Szczerze to trochę się nawet wstydzę zapytać ale może kolejnym razem zapytam w recepcji i jeszcze potem terapeuty. W sumie to nie wiem za bardzo co robić po skończeniu terapi. Nie jestem nigdzie zapisana w kolejkę. Jeśli chodzi o terapie prywatną to już nie raz próbowałam, ale nie czuje się na niej dobrze. Mam problem żeby stawiać się w niekomfortowej sytuacji i za to płacić, za bardzo skupiam się wtedy na pieniądzach. Kiedyś płaciłam też za terapie pieniędzmi ktore dostalam. Moglam je wydać na co chciałam, ale wtedy nie czułam tego przytłoczenie jak wtedy gdy płacę zrobionymi przez siebie pieniędzmi. Myślę ze to ma jakieś podłoże psychiczne, może to fakt ze u mnie w domu nie było za bardzo kasy na leczenie, wiec korzystałam głównie z nfz i teraz trudno mi to przeskoczyć. Jeśli chodzi o to czy sobie poradze bez terapi to myślę, że tak,mam jeszcze psychiatrę i leki jakby co.

Liczba sesji była ustalona od poczatku, ewentualnie mogłam wczesniej zrezygnować.