Aktywne wątki (bez zabaw/bez offtop)

Miałeś być jak Subaru, uratować d z i k ą Ole przed Szczurem i robisz to samo co On. Jeszcze wykorzystujesz wizerunek Leśnika. Albo wokalisty Sonaty Arctici czy kogoś innego byś mi się podobał i po co mam na Ciebie czas marnować? Albo ze mną korespondujesz, piszesz mi miłe słowa, mądre, bronisz mnie, oczyszczasz skoro potrafisz albo spadaj. Bo ja potrzebuję miłości mojego ukochanego brata Nelyssy i mentora relica.

W temacie który ma 916 stron, a ja właśnie otworzyłem 917-tą, da się spamować? Poszło do dycznika.

No moja relacja z jedzeniem zdrowa nie była na pewno. Jeśli twoja jest zdrowa to super. Też tak myślałem, dlatego długo na niej nie byłem, choć chciałem. Raz już byłem, ale miałem catering, dawali jakieś paskudztwa typu pizzę na spodzie z kalafiora, dałem sobie spokój. Oczywiście dieta jest bardzo restrykcyjna, ale nie jest tak źle, jak myślałem. Tym bardziej że wszystkie jej zalety rekompensują mi tę restrykcyjność. Ja to trochę rozumiem, bo im więcej o tym wszystkim czytam tym bardziej dochodzę do wniosku, że to ketoza jest naszym naturalnym stanem, do którego jesteśmy przystosowani, a nie „węgloza”. Natomiast ewangelizowanie jest złe Bo i co mi do tego, co ktoś je. I to wbrew pozorom jest dla mnie problem. Bo jak sobie zjem batonika to się przecież nic nie stanie, to tylko jeden batonik. A na keto nie ma tak lekko. Zjem batonika to mnie z ketozy wywali i będę zdychał parę dni (podobno – jeszcze nie próbowałem i na razie nie zamierzam, choć będę chciał sobie powoli zbudować elastyczność metaboliczną). A ja nie umiem poprzestać na jednym. Przed przejściem na keto żarłem 30 batoników tygodniowo. Słyszałem „nie jesteś psem, nie nagradzaj się jedzeniem”, ale nie mogłem przestać. Więc zmiana była drastyczna. Wszystko albo nic. Znam osoby, które są na keto na stałe, i czują się świetnie. Ja zamierzam wytrzymać ile się da. Idealnie byłoby na stałe. Nie przeszkadza mi monotonne jedzenie, byle było smaczne. Do cukru też już aż tak mnie nie ciągnie, a pewnie będzie jeszcze mniej, jak mi się flora na dobre wymieni. Generalnie jestem w wieku, w którym chyba trzeba podjąć decyzję, ile i w jakim zdrowiu chcę jeszcze pożyć. Wizja, że zostało mi jeszcze 20 lat życia, bo umrę w wieku 60 lat na zawał, a do tego czasu będę wrakiem człowieka, jakoś mnie nie przekonuje. Więc u mnie to jest tak naprawdę kwestia zachowania zdrowia, które przy takich cukrach prędzej czy później (i raczej prędzej niż później) by się posypało – a póki co nie mam cukrzycy i nie chcę się jej dorobić bo to jest straszna choroba, więc mam nadzieję, że lata zaniedbań zdrowia da się jeszcze cofnąć.

"serialowy" offtop przeniesiony do: https://www.nerwica.com/topic/9338-filmy-i-seriale/page/264

OMG plota opowiedz miiiii plis

Mnie te asmry wkurzają bardziej niz cokolwiek. Ja mam chyba jakaś nadwrażliwość na dzwieki. Nie ma to jak stara dobra swojska cisza

On chyba nie zniknął nagle, tylko pisał, ze chce

Ok ale kazał mi brac tylko 40 mg,czy to nie za mało?

Nie chciałabyś wrócić ? na forum też rzadko piszesz więc wnioskuje że już Cię nie ciągnie:) Powodzonka i pomyslnosci

Nie doszukuj się zasad w tej materii. Ojciec kiedyś stwierdził że byłoby miło jakby go zwolnili z przysięgi wobec Związku Radzieckiego Bo tak to strach się bać

Czy Paroksetyna w dawce max czyli 60 mg zaczyna tez działać na dopaminę?

mimo, że nie do końca udany to trening

@rixaa generalnie to całkiem normalne że antydepresanty przestają w końcu działać i wtedy trzeba szukać innego, być może tak jest w twoim przypadku ale nie da się tego sprawdzić bez brania sertraliny regularnie przez dłuższy czas, może być i tak że wyższa dawka jednak zaskoczy. Niekiedy za drugim podejściem lek za cholerę nie chce już działać jak kiedyś.

No taka realna walka o odzyskanie władzy w głowie to jakieś 15 minut, które wydawało się wiecznością. A ogólnie bardzo złe samopoczucie sumarycznie z 1 godzinę po czym powoli wracała kontrola i spokój. Gdy się człowiek przyzwyczaja, że tabletka zawsze pomaga to w takich chwilach ciężko jej nie wziąć ale ja celowo od samego początku czyli jakieś ~22 lata unikam np. benzo

Nic strasznego. Wyciszam się bo muszę coś obmyśleć i ten sen nie był bez powodu. Myślę jak nie spieprzyć coś.

Tak zrobię. Dziękuję

Ja już naprawdę nie daję rady jeszcze przez tego penisa też nie chce mi się żyć

Posiadam promyczek słońca w złotej klatce:-)

ja mialem dozylna, nie pomoglo

Dziś wziąłem wenlę i mam lepsze samopoczucie. Ciekawe czy wczorajszy stan to efekt odstawienny czy jednak wenla działa uspokajająco.

No dziś jestem na 25mg, zero objawów... A nawet trochę gorzej się spało bo się wybudzałem. Mam być 2 dni na 25, kolejne 2dni na 50mg i dopiero wskoczyć na 75mg... Ciekawe czy coś to da... W razie czego zostanę na 50mg.

Super wątek! Ja też ostatnio zaczęłam słuchać audiobooków i naprawdę wciąga. Jeśli szukacie czegoś lekkiego na start, mogę polecić „Księgę wszystkich dusz” Deborah Harkness – ciekawa fabuła, wciągające postacie i idealna do słuchania w podróży lub przy obowiązkach domowych. Ktoś już ją czytał?

Dziwię się autorowi że jeszcze żyje tak szczerze. Ja jak sie do 35 roku życia nic nie poprawi to kończę swoje życie. Zostaje mi jeszcze niecałe 2 lata. Nie będe w stanie w wieku 40 lat żyć i patrzeć na szczęście innych będąc sam nieszczęśliwym.

Od komunizmu moja nerwica by dostała własnej nerwicy

To chyba normalne po tym leku. Daj sobie czas