Skocz do zawartości
Nerwica.com

Aktywne wątki (bez zabaw/bez offtop)

Wyświetlanie tematy w Nerwica lękowa, Forum NERWICA.com, Witam, Oferty, Leki - Indeks leków, Leki, Nerwica natręctw, Miasta, Kroki do wolności, PTSD - Zespół Stresu Pourazowego, Depresja i CHAD, Psychologia, Medycyna niekonwencjonalna, Pozostałe zaburzenia, Zaburzenia odżywiania, Problemy w związkach i w rodzinie, Uzależnienia, Odpowiedzi i pytania do psychologa, Zaburzenia osobowości, DDA/DDD, Schizofrenia, Socjologia, Zloty, Psychoterapia, Ważne tematy, Czytelnia, Dla Młodzieży i dla Rodziców, Strefa Rodzica, Strefa Młodzieży, Seksuologia, Pandemia, Psychiatria , Poradnie i szpitale psychiatryczne, Sprawy urzędowe, Leki przeciwdepresyjne, Leki przeciwpsychotyczne, Stabilizatory nastroju, Leki przeciwlękowe, Leki nasenne, Leki nootropowe, Stymulanty, Pozostałe, Regulamin Forum i Pod Lupą: Lęk i Zdrowie Psychiczne.

Kanał aktualizowany automatycznie

  1. Z ostatniej godziny
  2. luos nettor
    Tak, dość niedawno. Certyfikowany terapeuta powiedział mi po 7 minutowej rozmowie, że nie będzie mi w stanie pomóc i zakończył nasze spotkanie i tym samym terapię. Taka była jego odpowiedź po tym, jak szczerze wypowiedziałem się o jego pomysłach na spędzanie wolnego czasu przeze mnie. Konkretnie zasugerował mi (rasowemu introwertykowi, dla którego social media są abstrakcją) zapisanie się do grup na facebooku, w których ludzie jeżdżą razem na rowerze oraz na lepienie garnków w domu kultury. To było na NFZ, prywatnie półtora roku temu chodziłem jakieś 5 miechów do terapeutki. Rozmowy z nią przypominały mi rozmowy z dobrą, fajną ciocią, która ostatecznie przyznała mi rację, że póki leki na deprechę na zatrybią to chyba nie ma szans na dłuższą abstynencję. I leki nie zatrybiły, ja wróciłem do nałogu i już do cioci nie poszedłem. Takie miałem przygody z terapiami. Moje zdanie jest takie, dopóki będę sam, to będę miał depresję. Dopóki będę miał depresję, to będę co jakiś czas brał dragi, żeby choć przez chwile depresji nie czuć. Dopóki będę brał dragi, to będę samotny. I tak dalej. Piękny przykład błędnego koła.
  3. Niewkopomonowana
    cóż, nie wiem, czy pozytywne, bo jak już pojawia się mocna dysocjacja, która trwa latami, to już nie ma możliwości powrotu do normalnej percepcji, ale żyjesz, tak jak możesz mimo tych wszystkich trudności. cierpienie myślę, że niejako ciągle jest mimo, że potrafi być dobrze i mogę mieć dobry nastrój, jednak cóż. może to piszę chaotycznie, bo nie jest to dla mnie oczywiste, bo dochodzi tutaj aspekt depersonalizacji, której nie rozkminiam, bo się przyzwyczaiłam, ale pozbawia mnie to poczucia tożsamości i chciałabym na jeden dzień poczuć realność, ale to już niemożliwe. najgorzej czuję się wieczorem, kiedy ten dzień się kończy i jest jakiś bardziej przytłaczający dla mojej psychiki
  4. luos nettor
    I co, popływał ktoś z Tobą? Ciekawy jestem po prostu czy ktoś z Łodzi zdecydował się na jakąś aktywność na żywo.
  5. Niewkopomonowana
  6. Dzisiaj
  7. Niewkopomonowana
    i... czy można coś zmienić, czy nie.
  8. NoMoreDepression
    To są tzw. brainzapy, częste przy odstawieniu paroksetyny. Powinno przejść za jakiś czas, albo bierz jakiś okruszek np. 2,5 mg zanim zejdziesz całkiem do 0.
  9. Żaba Monika
    Kiedyś dawno temu w liceum. Nawet nie pamiętam o co poszło, pamiętam tylko, że się zawiodłam.
  10. Żaba Monika
    Nie mam dzieci, ale wątpię, żeby zakazy coś pomogły. Mój kuzyn miał dziewczynę i jej ojciec zabraniał im się spotykać, skończyło się na tym, że uciekli do Wrocławia i szukała ich policja, bo byli nieletni. Potem i tak się hajtneli i w sumie źle skończyli, oboje już nie żyją, ona popełniła samobójstwo, on się zapił, więc może ojciec i miał rację, ale co mógł zrobić tak naprawdę? Już chyba lepiej być przy dziecku w złych i dobrych decyzjach żeby w razie czego miało poduszkę bezpieczeństwa.
  11. Żaba Monika
    Nie pamiętam, a gdzie to się składało?
  12. joker27
    I cały czas tak samo działa?
  13. Janek91
    Ja pamiętam słynną sprawę 17 letniej Kasi która swoją mamę najpierw uderzyła siekierą a potem poćwiartowała . Czytając akta sprawy i zagłębiając się pomyślałem sobie co jej matka jej zrobiła. Bardzo dużo złego psychiczne przede wszystkim dlatego dziewczyna zrobiła to co zrobiła. Sąd zresztą wymierzył jej tylko 6 lat pozbawienia wolności po czym wyszła po 4 latach. Przeważnie tak jest w życiu że osoby które się znęcają nad drugimi uchodzą za porządnych obywateli. To tak jak zwykły pijaczyna spod sklepu a prawnik który chla po kątach w domu. Czym się różnią??? jeden to robi oficjalnie a drugi w ukryciu przed światem. Łączy ich jedno uzależnienie.
  14. Janek91

    Czekam na...

    Janek91 odpowiedział(a) na Illi temat w Kroki do wolności

    Pojawi się spokojnie rzuć w przestrzeń że tego chcesz Spokojnie będzie dobrze wiem co piszę.
  15. Janek91
    Najważniejsze w życiu zadanie psychologiczne to stanąć przed lustrem i sobie powiedzieć ale jestem zajebista ,zajebisty i tak dalej
  16. Janek91
    Weekend zacznę jutro po 14 jak wyjdę z pracy. Będzie Misja specjalna wolne
  17. Janek91
    To też zależy ja chciałem do szpitala psychiatrycznego i mnie Pani doktor nie przyjęła. Jasno powiedziała lepiej żeby Pan tutaj nie był. Poradziłem i radzę sobie sam z nerwicą. Raz jest lepiej raz gorzej ale dużo zmieniłem w sobie.
  18. Dalila_
    O ile nie jesteś więźniem mogącym chodzić do pracy, to wątpię że oni mają dużo obowiązków pewnie czasem im coś zorganizuja. A takto siedzą na dupie przy tv czy kompie. Ogólnie w jednym i drugim jest bardzo podobnie niestety tyle że możesz wyjść z sali i spacerować po korytarzu Xd
  19. Niewkopomonowana
    miękkość
  20. Basianka
    @Lukashek Dziękuję za odpowiedź. Nie, nie zauważyłam problemów jelitowych, których bym wcześniej nie miała. Staram się dbać o to, co jem, zaczynam wdrażać sport. Ale objawy ze strony emocjonalnej, a właściwie odrętwienie emocjonalne, odcięcie od siebie i marazm wywołują u mnie tak ciężki do zniesienia ból egzystencjalny, że dysfunkcje seksualne to przy tym mniejsze zło. Zastanawiam się, jak sobie z tym radzicie, jakie techniki mentalne stosujecie, jakie nastawienie, żeby trwać przy życiu, potrzebuję przykładów, że da się z tym funkcjonować, moje życie jest w głębokiej dezorganizacji. Oczywiście PSSD to spektrum i nie każdy musi czuć się martwy w środku, jakby odcięty od życia. Sama mam dostęp do emocji bardzo selektywnie: mogę poczuć ślad przywiązania i czułości, smutek, kilka razy przepłynęła przeze mnie ciepła fala miłości i to wszystko. Nie mam dostępu do reszty: radości, ekscytacji, nostalgii, poczucia dobrostanu, przyjemności, wzruszenia, nie wspominając o podnieceniu czy pożądaniu, nie działa też oczywiście fantazja seksualna...
  21. Niewkopomonowana
    U mnie drugie podejście do litu zaskoczyło. Może warto spróbować?
  22. autodestrukcja2
    p.s. ktoś tu pisał, że z forum już nic nie zostało.. nie widzę użytkowników już starych.. ale myślę sobie, że to pewnie dobrze, że sobie ludzie poukładali sprawy może i się im lepiej niż wtedy wiedzie w realu. I chyba wszystkkim tego życzę w . Trza się pprzeżegnać i iść robić pranie
  23. autodestrukcja2
    No tak, zdrowy tryb życia itp... ograniczenia... Jestem po wrażeniem, że tatę ruszył ten zawał... Obaj się chyba uczycie coś. Skoro on ma zawał a teraz Ty... to może wreszcie stał się zdolny do empatii w stosunku do Ciebie. Szkoda, że to się musiało stać, żeby coś sobie uświadomił ale coż... Podobno nie ma empatii w stosunku do innych bez wcześniejszego przyjęcia własnego bólu. Zdrówka!!!!!!! Weź.. ja mam osobe z rodziny leżącą i w pieluchach.... Rzuciłam palenie - nie mam zamiaru chorować przewlekle poważnie na nic. I cukier haha ( jestem millenialsem, to chyba ten czas xD )
  24. Wczoraj
  25. Żaba Monika
    Straszne, współczuję i przytulam
  26. Niewkopomonowana
    psychopatii się nie leczy, bo to nie jest choroba psychiczna, a psychopata nie chce być inny i niczego zmieniać, bo żyje mu się raczej dobrze, no może wkurza go pustka i nuda, ale jakoś sobie z tym radzi a są nawet info, że terapia psychopatę robi jeszcze bardziej psychopatą. uczy się ale to takie wieści z więzienia
  27. Zniszczona38
    Ja odstawiam pregabalinę. Nie będę na żadnym leku tylko cały czas terapia. Póki co drętwieją mi lekko dłonie. Nie wiem czy ktoś miał może coś podobnego? Tak poza tym jest w miarę w porządku. Nie powiem, że schodzi się łatwo bo tak nie jest.
  28. Niewkopomonowana
  1. Pokaż więcej elementów aktywności
×