-
Postów
3 715 -
Dołączył
Treść opublikowana przez Dryagan
-
No i chociaż jakiś optymistyczny akcent, ale kochanie siebie - nie oznacza nienawiści do wszystkich pozostałych. Każdy ma tu swoje racje i swoje emocje, ale mam wrażenie, że czasem recepta jest jednak jedna: nie odbierać wszystkiego jak wielkiej obrazy majestatu. Też nie jestem święty – są na Forum osoby, które potrafią mnie konkretnie wkurzyć (nie będę robić wycieczek personalnych), ale staram się ze wszystkich sił tego nie pokazywać. Bo serio: po co nam te kłótnie i udowadnianie, że „moja racja jest najmojsza”? I tak nikt nikogo nie przekona, a już na pewno nie adwersarza. Za to łatwo jest nakręcić konflikt o pierdołę w wielkie halo, bo w nerwach pada coraz więcej niepotrzebnych słów i potem już trudno zawrócić. No właśnie: po co? To jest Forum czy Discord. Ma służyć pomocy, rozmowie, rozrywce i trochę oddechowi – a nie dokładaniu sobie nerwów. Jeśli coś zaczyna iskrzyć, to czasem najlepsze, co można zrobić, to odpuścić, przewinąć albo obrócić sytuację w żart. Zanim poleci riposta, warto się zatrzymać i pomyśleć: „czy to mi w ogóle jest potrzebne?”, „co chcę tym udowodnić i komu”? Proszę, wróćmy do normalnej rozmowy. Dzięki za uwagę
-
Ludzie, czy można tu mieć trochę spokoju? Nie mam czasu na Wasze przepychanki, bo pracuję. Widzę, że zrobiła się awantura i zaczęły się wzajemne docinki. Nawet jeśli to temat offtopowy, to nadal obowiązuje kultura i szacunek. Proszę: stop z obrażaniem się, wycieczkami osobistymi i nakręcaniem emocji. A jeśli emocje biorą górę, zróbcie krok w tył i wróćcie później. Forum ma pomagać, a nie dolewać oliwy do ognia.
-
to brzmi jak mocna fala lęku, który się nakręcił myślami o tętnie. 110 po stresie często trzyma się właśnie dlatego, że cały czas to kontrolujesz i boisz się, że „już nie zwolni”. Na teraz: schowaj ciśnieniomierz i przestań sprawdzać puls ręką. Usiądź i przez 5 minut oddychaj tak, żeby wydech był wolniejszy i dłuższy niż wdech (spokojnie, bez siłowania). Potem zimna woda na twarz i nadgarstki, uchyl okno, krótki spacer po mieszkaniu – cokolwiek, co przerwie nakręcanie się w głowie. Jak możesz, zadzwoń do kogoś znajomego i po prostu pogadaj, żeby nie siedzieć samemu z tym strachem. Jeśli masz ból w klatce, duszność albo czujesz, że to „inne niż zwykle”, to nie forum – tylko jedź po pomoc na SOR albo dzwoń na pogotowie. Jeśli masz propranolol, bierz wyłącznie tak, jak masz zalecone, bez dokładania “na własną rękę”.
-
Rozumiem, że dostałeś propranolol „w ciemno”, bez badań, to tym bardziej bym to potraktował jako sygnał, żeby sprawdzić temat porządnie u kardiologa. Lekarz rodzinny czasem daje taki lek, żeby doraźnie przytępić objawy (kołatanie, drżenie), ale to nie zastępuje sprawdzenia, co się realnie dzieje z sercem. To, że coś dzieje się „przy okazji” stresu, nie jest jeszcze stuprocentowym dowodem, że serce jest zupełnie poza tematem. Stres potrafi mocno podkręcać różne rzeczy, więc ja bym nie kombinował na zasadzie „na pewno nic”, tylko zrobił podstawowe badania i miał to zamknięte. Holter na przykład. Najfajniejsze w tym jest to, że jak wykluczysz sprawy somatyczne, to potem łatwiej walczyć z samym lękiem, bo odpada Ci ten głos w głowie: „a może jednak…”. A wtedy faktycznie ma sens iść do psychiatry czy na terapię, bo to już jest praca z mechanizmem nerwicy, a nie z samym tętnem.
-
@Adam1989r ja bym się jednak nie sugerował tym, co tu ludzie napiszą, bo mamy trochę za mało informacji. Zwłaszcza na temat jak przebiegała dotychczasowa diagnostyka i leczenie, bo najpierw dobrze byłoby po prostu wykluczyć, że to coś „od serca” albo inna sprawa z organizmu (np. tarczyca). Czy w ogóle konsultowałeś to z kardiologiem? Bo tachykardię się leczy betablokerami. Ale jeśli wyjdzie, że wszystko jest ok od strony kardiologicznej, to wtedy raczej psychiatra niż internista, bo to już temat typowo lękowy. I jeszcze jedno: jak ktoś Ci będzie podpowiadał benzodiazepiny, to ostrożnie. To naprawdę powinno być tylko doraźnie i pod kontrolą lekarza, bo łatwo się w to wkręcić i potem jest duży problem z odstawieniem. Na sam moment, gdy „utknie” pobudzenie, przestać sprawdzać tętno i zająć się czymś prostym: spacer, prysznic, porządki, cokolwiek, co odciąga uwagę. I trochę przewrotnie: nie walczyć na siłę, tylko pozwolić temu opaść, bo im bardziej próbujesz „wyłączyć natychmiast”, tym częściej się to nakręca.
-
A proszę bardzo...
-
i przez przypadek wyszło multikonto nieładnie... jak chcesz mogę połączyć obydwa konta
-
I jeszcze informacja dla @libed - logowanie za pomocą maila było wprowadzone 3 lata temu, więc nie tak bardzo ostatnio. No i info o tym było, a jakże. Sam własną łapą pisałem: Ale gdyby trzeba było zmienić mail przypisany do konta - to też służę. Jest taka mozliwość - wystarczy do mnie napisać pw (albo do innego admina jeśli wola)
-
-
LAMOTRYGINA(Epitrigine, Lamilept, Lamitrin, Lamitrin S, Lamotrix, Symla)
Dryagan odpowiedział(a) na turkawka temat w Stabilizatory nastroju
To raczej nie jest lek po którym się tyje, z reguły tyje się jednak od żarcia. Niektóre leki mogą wzmagać apetyt, ale ten raczej nie -
Jak ktoś tak mówi to sam sobie podcina skrzydła. Jesteś swoim największym wrogiem, sam sobie nie dajesz szansy i tyle w temacie. Pisałem Ci już o tym.
-
28 lat prawiczek, brak seksu, bliskości, intymności
Dryagan odpowiedział(a) na Hurricaner27 temat w Seksuologia
Empatia z definicji nie działa jak wymiana: nie zakłada wzajemności ani „zwrotu”. To jest raczej postawa i wybór po Twojej stronie, nie umowa z ludźmi. Da się też być empatycznym i jednocześnie stawiać granice: widzieć czyjś ból, ale nie brać go na siebie, nie ratować kosztem siebie i nie pozwalać się wykorzystywać. Może problemem nie była sama empatia, tylko to, że była bez hamulców i bez ochrony. -
Ważę tyle samo tylko wzrostu trochę więcej
-
Konto zostało połączone z nowym kontem, założonym niedawno - dlatego wpisy są z tamtego roku, ale konto świeże. Tak musi być, bo chciałeś się logować wg danych z nowego konta, jako że stare zgubiłeś.
-
@kukuruzu @Verinia powiem mocno: jeśli ktoś chwali się wypasionym autem i tym, że „nie musi pracować”, a jednocześnie jedzie po „socjalu dla dzieci” i nazywa dzieci „rozpieszczanymi”, to brzmi to po prostu obrzydliwie i pogardliwie. Ludzie z bogatych domów bardzo często nie rozumieją, czym jest bieda: wybieranie między lekami a jedzeniem, strach przed rachunkami, życie od wypłaty do wypłaty. I właśnie dlatego najłatwiej im etykietować i moralizować, bo nie mają pojęcia, jak wygląda walka o byt w praktyce. A dzieci dostają rykoszetem najmocniej – one nie „kombinują”, tylko są zależne od dorosłych i od tego, czy w domu jest co włożyć do garnka. To jest forum wsparcia, nie miejsce na pogardę i klasowe wyższości. @kukuruzu Jeśli chcesz pomagać – mów o pomaganiu. Ale bez obrażania, bez generalizacji i bez „NIGDY nie pomogę…” wygłaszanych z pozycji kogoś, kto nie wie, jak wygląda życie bez pieniędzy.
-
Cześć Robaczki - co tam u Was? Jak mija niedzielny dzionek (już nie poranek)? Ja oglądam tenis - finał Australian Open; Djokovic - Alcaraz. A drugim okiem zaglądam na forum, żeby przypilnować porządku. Na zewnątrz mróz aż trzaska, nie trzeba wychodzić na szczęście, chociaż przez okno ładnie, słoneczko świeci.
-
@kukuruzu po raz kolejny zwracam Ci uwagę - jesteś nowym użytkownikiem, więc jeszcze tylko słownie. Ton Twojego postu jest nie do przyjęcia: wyzwiska, przechwałki i opisy „strategii” naciągania szkody psychicznej, żeby kogoś ukarać. Forum nie jest miejscem na takie treści ani na rozgrywki z policją czy „porady” okołoprawne. Twój sposób pisania wyraźnie odbiega od standardów rozmowy przyjętych na naszym Forum (wulgaryzmy, agresja, przechwałki, „szeryfowanie”). Jeśli nie zmienisz tonu i nie zaczniesz pisać normalnie, to nie wróżę Ci długiej kariery w tym miejscu.
-
@kukuruzu Wyjaśnię krótko, w czym jest problem – bo to nie rozbija się o Twoją intencję, tylko o treść i formę. Samo dopisanie „to informacja, nie porada” nie zmienia faktu, że w praktyce dajesz wskazówki diagnostyczno-terapeutyczne. W Twoich postach pojawiają się m.in.: sugerowanie konkretnych rozpoznań, sugerowanie schematów leczenia i łączenia leków, zachęcanie do szukania lekarza „który uznaje ADHD” oraz oferowanie „podeślę testy, namiary, pomogę z lekarzem” – to już jest wykraczanie poza edukację ogólną i wchodzi w obszar, którego Regulamin zabrania, bo może realnie wpływać na decyzje zdrowotne innych osób. Druga sprawa to ton wypowiedzi. Co jest OK na Forum: – ogólna psychoedukacja: jak wygląda proces diagnozy, jakie są objawy opisywane w literaturze, jakie specjalizacje zajmują się danym problemem, jak przygotować się do wizyty, na co zwrócić uwagę w wywiadzie; – własne doświadczenia: „u mnie wyglądało to tak”, „mi pomogło to i to” – bez przechodzenia na „u Ciebie na pewno…”, „skłaniam się ku…”, bez nazw leków i schematów. Co nie jest OK: – stawianie hipotez diagnostycznych innym użytkownikom i sugerowanie konkretnych rozpoznań; – opisywanie/zalecanie farmakoterapii, łączenia leków, „lekarzy którzy przepiszą”; – oferowanie „poprowadzę Cię” w kierunku diagnozy/leczenia. Jeśli przeniesiesz to na priv, to nadal nie rozwiązuje sprawy – to nie jest kwestia miejsca, tylko rodzaju treści. Na Forum nie możemy tolerować „półporadnictwa” w wersji „ja tylko informuję”, bo to jest dokładnie to, przed czym pkt 7 Regulaminu ma chronić. Na koniec: masz prawo do ostrego stylu, ale nie do stylu, który obraża, podważa kompetencje innych i stawia Cię w roli autorytetu od leczenia. Proszę: zmień ton i trzymaj się ram edukacji ogólnej, bez diagnozowania i bez leczenia. I występuję teraz jako administrator tego Forum – z tym co napisałem w powyższej wiadomości nie ma dyskusji.
-
@kukuruzu prośba o stonowanie tonu i „diagnoz” w wątku. Przypominam, że zgodnie z Regulaminem Forum (pkt 7) "nie zamieszczamy treści, które mogą doprowadzić do pogorszenia zdrowia lub zagrożenia życia innej osoby – w szczególności dotyczy to zalecania sposobów leczenia, sugerowania konkretnych leków/schematów oraz „diagnozowania” innych użytkowników". W Twoim poście pojawiają się m.in. sugestie rozpoznań („ADHD z depresją”, „AuDHD”, różnicowanie z CHAD/borderline), zachęcanie do konkretnych ścieżek i testów, proponowanie pomocy w znalezieniu lekarza „który uznaje ADHD”, a także wypowiedzi o łączeniu leków i o leczeniu „nawet bez diagnozy”. Do tego dochodzi forma „ex cathedra” oraz mocno oceniające wstawki – to nie służy merytoryce i może pchać ludzi w ryzykowne decyzje. Możesz dzielić się własnymi doświadczeniami i ogólnymi informacjami (co Ci pomogło, jak wyglądała Twoja droga diagnostyczna), ale bez wystawiania hipotez diagnostycznych o innych i bez sugerowania farmakoterapii. Od tego jest lekarz prowadzący, a nie forum. Potraktuj to jako upomnienie: kolejne takie wpisy będą skutkować ostrzeżeniem moderatorskim, a w razie powtarzania – blokadą konta. Proszę też o zmianę tonu – mniej „posiadłem wiedzę tajemną”, więcej ostrożności i szacunku dla innych.
-
28 lat prawiczek, brak seksu, bliskości, intymności
Dryagan odpowiedział(a) na Hurricaner27 temat w Seksuologia
Tak, to może być przykre i w Twojej głowie urasta do rangi „czegoś strasznego” – i tu Cię rozumiem. Ale problemem nie jest samo słowo „prawiczek”, tylko to, co Ty z tego zrobiłeś: wielki symbol, który ma rzekomo decydować o Twojej wartości. I jeszcze jedno: pierwszy raz nie jest żadnym magicznym przełomem. To mit. Ludzie sobie to idealizują, a w praktyce bardzo często jest stres, niezręczność, presja, czasem klapa – bo tak działa napięcie. A Ty masz w sobie tej presji tyle, że gdybyś jutro miał okazję, to właśnie ta „mitologizacja” mogłaby Ci to zupełnie uniemożliwić. Dlatego lepiej zająć się tym, co Cię realnie blokuje: lękiem, wstydem, porównywaniem się, nakręcaniem się durnymi scenariuszami. Im więcej karmisz głowę wyobrażeniami o seksie i „jak to powinno wyglądać” zgodnie z tym czego się naoglądałeś, tym trudniej potem o normalność w realnym kontakcie z drugim człowiekiem. I weź sobie naprawdę do serca to, co pisałem Ci na priv – bo moim zdaniem to jest Twój podstawowy problem. Jeśli tego nie ruszysz i nie zaczniesz nad tym pracować (konkretnie, z planem i najlepiej z pomocą specjalisty), to będziesz się kręcił w kółko. A jak to przerwiesz, dopiero wtedy masz szansę realnie ruszyć do przodu. -
Czy to prawda że kocha się tak samo każde dziecko?
Dryagan odpowiedział(a) na Dalila_ temat w Socjologia
Nie wiem, mam tylko jedno dziecko - więc nie mam porównania -
Mój dzisiejszy dzień w skrócie: praca odhaczona, wracam do domu. Temperatura spada, do tego wiatr daje „dodatkowe minusy”, więc odczuwalnie jest wyraźnie chłodniej niż pokazuje termometr – ale mówię sobie: idę pieszo, niech głowa się przewietrzy. Przynajmniej nie jest ślisko. No i prawie dochodzę pod dom, kiedy mnie olśniło: telefonu nie ma. Został w pracy. Pięknie. Mało rozmawiam, fakt, ale tam mam ważne rzeczy – w tym przejazdówkę. W efekcie zrobiłem klasyczny zwrot: „już prawie w domu” zamieniło się w „a jednak jeszcze raz w drugą stronę”. Nos czerwony, coraz zimniej. Trochę lipa i strata czasu, ale przynajmniej kroków nabiłem. Na szczęście piąteczek, piątunio – więc nawet takie historie wchodzą łagodniej.
-
28 lat prawiczek, brak seksu, bliskości, intymności
Dryagan odpowiedział(a) na Hurricaner27 temat w Seksuologia
to że kiedyś mówiłeś „jestem aseksualny” nie jest tatuażem na czole. Ta „łatka” działa tylko dlatego, że sam w nią uwierzyłeś i zacząłeś się wycofywać – mniej wychodzenia, więcej smutku, więcej lęku – i potem masz „dowód”, że się nie da. To jest samonapędzający się schemat, nie wyrok. „Stracona młodość”? Masz 33 lata. To jest wiek, w którym mnóstwo ludzi dopiero zaczyna żyć normalniej: zmienia pracę, otoczenie, wychodzi z depresji, zaczyna randkować, tworzy relacje. Jasne, do tego co było w wieku 18–20 nie cofniesz. Ale wiek 30+ naprawdę nie oznacza końca gry, tylko „nie cofam czasu, buduję dalej”. Nie dla każdego relacje z płcią przeciwną i seks są takie ważne, jeśli dla Ciebie to ważne - po prostu zrób coś ku temu. I nie, do poznania kogoś nie potrzebujesz paczki i „imprez na podryw”. To mit. Ludzie poznają się normalnie: przez zajęcia, sport, kursy, wspólne aktywności, miejsca, gdzie bywasz regularnie, Internet. Czasem zupełnie przypadkowo, na przystanku autobusowym. I jeszcze jedna rzecz, bo mam wrażenie, że tu się mieszają dwa cele. Paczka i „podryw” to zwykle klimat pod jednorazową akcję. Ciebie to w ogóle kręci? Szukasz seksu „dla seksu”, czy bliskości, bycia ważnym dla kogoś i relacji, w której nie musisz udawać twardziela? Bo jeśli myślisz głównie o seksie, to naturalnie rośnie lęk i wstyd: „a co będzie, jak dojdzie do seksu”. W normalnej relacji to wygląda inaczej. Na początku jest poznawanie się, zaufanie, poczucie bezpieczeństwa. Raczej nie idzie się do łóżka na pierwszej randce i to jest zupełnie normalne. Kiedy pojawia się uczucie i więź, ten wstyd naprawdę słabnie, bo przestajesz być „facetem do oceny”, a stajesz się kimś konkretnym, kogo druga osoba lubi czy kocha. Dlatego warto sobie odpowiedzieć uczciwie: Ty chcesz „zaliczyć”, czy chcesz być z kimś? Bo od tego zależy, w którą stronę iść i jak o tym myśleć dalej. -
28 lat prawiczek, brak seksu, bliskości, intymności
Dryagan odpowiedział(a) na Hurricaner27 temat w Seksuologia
@Hurricaner27 To „jak ściągnę spodnie, czar pryśnie” siedzi przede wszystkim w Twojej głowie. Rozumiem, że ten lęk jest realny, ale on nie jest prawem natury. Seks i bliskość nie sprowadzają się do jednego parametru. Kobietę można zadowolić na różne sposoby i to wcale nie musi wyglądać tak, jak sobie wkręcasz w najczarniejszym scenariuszu. Trochę poznać techniki udanego seksu i do przodu. Nie będę tu wchodził w instrukcje, ale serio: to nie jest wyrok. I ta część o udawaniu aseksualności – to jest mechanizm obronny. Bałeś się wstydu, więc przykrywałeś to maską. To też nie czyni Cię „dziwakiem”. Dlatego jeszcze raz: tu już nie chodzi o kolejne dyskusje na forum, tylko o rozmowę ze specjalistą. Psycholog/terapeuta pomoże Ci rozbroić wstyd i lęk oraz przestać żyć w trybie „ukrywam się”. Seksuolog (a jeśli trzeba, urolog) pomoże Ci poukładać temat seksualności i pewności siebie bez katastrofizacji. To jest dokładnie ten moment, kiedy warto sięgnąć po pomoc, bo wreszcie mówisz o prawdziwym problemie, a nie strzelasz złością do świata, który Ci nic nie zawinił. Raz jeszcze powtórzę dobitnie: sam jesteś swoim największym wrogiem, więc zmień to nastawienie. -
28 lat prawiczek, brak seksu, bliskości, intymności
Dryagan odpowiedział(a) na Hurricaner27 temat w Seksuologia
To co piszesz o tym, że „nie dożyjesz do lata” albo że „się zabijesz / powiesisz”, to nie jest temat do przerabiania na forum. To jest sygnał ostrego kryzysu i tu liczy się bezpieczeństwo, nie dyskusja. Powinieneś poszukać wsparcia u specjalisty i to szybko! Druga rzecz: pisałem już wcześniej o tym: nienawiść do „wesołych mord” i życzenie innym cierpienia nie poprawi Twojej sytuacji ani o milimetr – tylko będzie Cię dalej niszczyć od środka. Jeśli chcesz mieć choć cień szans na relacje, musisz zacząć leczyć to, co Cię teraz ciągnie w dół (depresję, złość, poczucie krzywdy), bo w tym stanie sam sobie te szanse odbierasz. I jeszcze o tym, co napisałeś o rozmiarze: rozumiem, że to jest dla Ciebie czuły punkt, ale to nie jest wyrok na samotność. Bliskość i udany seks nie sprowadzają się do centymetrów. Zadowolić kobietę można na wiele sposobów – zapewniam, ale jeśli to Cię realnie blokuje i nakręca, to jest temat do rozmowy z seksuologiem/urologiem i do pracy w terapii – bo wydaje się, że tu największą rolę odgrywa wstyd i lęk, nie „metraż”. Na teraz najważniejsze: naprawdę powinieneś udać się do specjalisty – psychiatra, psycholog/terapeuta, seksuolog – to na początek. Zacznij żyć a nie narzekać, rusz do przodu, przestań się kręcić w kółko. I pamiętaj: masz wpływ na kolejne kroki, nawet jeśli dziś nie masz wpływu na swoje emocje – od tego właśnie jest leczenie i terapia.