-
Postów
3 715 -
Dołączył
Treść opublikowana przez Dryagan
-
wiedziałem, że coś nas łączy
-
Ja mam niebieskie, albo szare - w zależności od nastroju
-
A sobie nagle postanowiłem wejść na discorda forumowego i to mi sprawiło radość
-
To możliwe, może też oznaczać, że teraz nie ma żadnego. W sumie to nie znam kafeterii i chyba nie chcę poznać
-
No i po co im aż tylu - skoro nie potrafią tego bajzlu ogarnąć? A może to każdy użytkownik może być adminem?
-
Nie panikuj. Zginąć zawsze zdążymy - najważniejsze, żeby wcześniej nie dostać szlabanu i nie stracić punktów dla Gryffindoru.
-
Przeczytałem cały ten wątek dopiero teraz i postanowiłem się troszkę włączyć ex cathedra, może za późno. @Dalila_Powiem krótko - chociaż pewnie zaraz przestanie być krótko: nie odchodź. Mam podobne wrażenie jak @shadow_no, że z jednego spięcia zrobiło się kilka równoległych spraw: kłótnia w Preclach, kwestia znikających postów, dawne żale do administracji… Im więcej osób dorzuca swoje doświadczenia i emocje, tym trudniej już ustalić, od czego właściwie wszystko się zaczęło. Większość forumowych kłótni nie wynika ze złych intencji, tylko z ich niezrozumienia. Ktoś napisze jedno słowo albo zdanie, druga osoba odczyta je inaczej, niż zamierzał autor, a potem rusza lawina. @Doktor Indor kiedyś zarzucał mi, że jako administrator postawiłem mu jakieś ultimatum. Ja zupełnie tego nie pamiętam – byłem przekonany, że po prostu rozmawiamy i próbujemy coś wyjaśnić. Nie przytaczam tego, żeby negować jego odczucia ani wracać do dawnego sporu. Najwyraźniej on naprawdę odebrał moje słowa jako ultimatum, a ja naprawdę miałem inne intencje. I właśnie na tym polega problem: obie strony mogą być przekonane, że wiedzą, co się wydarzyło, choć każda przeżyła tę samą rozmowę zupełnie inaczej. Kilka słów także w obronie administracji. To wbrew pozorom nie jest łatwa działka. Posty czasem trzeba ukryć, przenieść albo nawet usunąć, jeżeli łamią Regulamin lub uderzają w innych. Nie wszystko, co zostało napisane, powinno pozostać na Forum na wieki. Moderacja musi mieć nożyczki, bo inaczej nie byłaby moderacją – ale nożyczki to jeszcze nie gilotyna. Nie ma żadnej odgórnej cenzury ani tajnego komitetu do usuwania niewygodnych poglądów. Parę lat byłem administratorem, więc wiem, o czym mówię. A jeśli taki tajny komitet istniał, najwyraźniej zapomnieli mnie do niego zaprosić. Oczywiście administracja również może się pomylić, niefortunnie coś napisać albo nie zrozumieć cudzych intencji. Po drugiej stronie nicku z rangą „Administrator” czy „Moderator” nie siedzi bezduszny urzędnik z pieczątką, tylko taki sam człowiek jak pozostali użytkownicy Forum. Ludzie z Ekipy również mają swoje problemy z psychiką, gorsze dni, kryzysy i załamania. Czasem są zmęczeni, zdenerwowani, zbyt szybko zareagują albo źle zrozumieją czyjąś wypowiedź. Kolor nicku nie daje odporności na emocje ani monopolu na rację. Funkcja oznacza większą odpowiedzialność, ale nie odbiera ludzkiej omylności. Od administracji można więc oczekiwać, że przyzna się do błędu, kiedy go popełni, lecz warto również okazać jej tę samą odrobinę wyrozumiałości, jakiej oczekujemy dla siebie. Administratorzy i moderatorzy są po prostu ludźmi. Dlatego warto rozmawiać i dopuszczać możliwość, że nie tylko druga strona czegoś nie zauważyła. Jak mówi biblijne porównanie, łatwiej dostrzec drzazgę w oku bliźniego niż belkę we własnym. Czasami każdemu z nas wypada uderzyć się we własne piersi – użytkownikom, moderatorom, administratorom i byłym administratorom także. @Dalila_ Emocje są ważnym sygnałem, ale bardzo kiepskim kierunkowskazem. Jeśli potrzebujesz od Forum odpocząć, odpocznij. Jeśli coś Cię zabolało, powiedz o tym, kiedy emocje trochę opadną. Nie pozwól jednak, żeby jakieś nieporozumienia wyrzuciły Cię z miejsca, któremu poświęciłaś tyle czasu i serca. Jesteś barwnym motylem tego Forum – jak odlecisz, straci wiele barw. A przy okazji: ja też Was nie opuściłem. Jestem tutaj, tylko nie mam już zbyt wiele czasu na zaglądanie i jeszcze mniej na pisanie. Czasem jednak patrzę, co się dzieje, a jak widać – od czasu do czasu nawet wychodzę z cienia.
-
Nie, na śnie akurat nie próbuję oszczędzać - te 7-8 godzin to u mnie absolutne minimum. Sen mam jak barometr zdrowia psychicznego: dopóki śpię, wszystko trzyma się mniej więcej w granicach normy, a kiedy przestaję, nie zanosi się na lekki deszczyk, tylko na trzęsienie ziemi (określenie „małe” pozostawiam niepoprawnym optymistom). U mnie brak snu nie kończy się jedynie niższą wydajnością - po pewnym czasie rzeczywistość przestaje być wiarygodnym źródłem informacji. Wolę więc stracić kilka godzin na sen, niż później negocjować z nią warunki powrotu do współpracy.
-
Sprawy mają się całkiem nieźle, tylko czas zdecydowanie nie chce ze mną współpracować. Ciągle coś robię, coś załatwiam i próbuję nadgonić, a doba uparcie nie zamierza mieć więcej niż 24 godziny. Na odpoczynek czasu brak, na myślenie właściwie też - co czasem nawet wychodzi człowiekowi na dobre. Czyli ogólnie żyję i staram się nie wypaść z zakrętu.
-
Czy zaburzenie/ choroba psychiczna zmieniła Was również na lepsze?
Dryagan odpowiedział(a) na Melodiaa temat w Psychologia
Mam chyba pewien problem z samym stwierdzeniem, że choroba może zmienić człowieka na lepsze. Choroba sama w sobie niczego dobrego nie daje. Przychodzi i jest łomot: odbiera siły, poczucie bezpieczeństwa, czasem kawałek normalnego życia. Nie uszlachetnia automatycznie, nie czyni nikogo bardziej empatycznym ani silniejszym. Równie dobrze może człowieka osłabić, zamknąć w sobie, napełnić lękiem czy goryczą. Ważniejsze wydaje mi się więc nie to, co robi z nami choroba, ale co my zrobimy z jej doświadczeniem. Walka o możliwie normalne życie, uczenie się funkcjonowania mimo ograniczeń, kolejne podnoszenie się po gorszych okresach – to wszystko rzeczywiście może wzmocnić człowieka i ukształtować jego charakter. Może też nauczyć lepszego rozumienia innych, mniejszego oceniania i doceniania zwyczajnych, spokojnych dni. Nie jest to jednak zasługa choroby, tylko człowieka i pracy, którą wykonał, żeby nie pozwolić jej odebrać sobie wszystkiego. Mogę więc powiedzieć, że choroba w jakimś zakresie ukształtowała mój charakter. Tylko nadal nie wiem, czy stało się to dzięki niej, czy raczej wbrew niej. Chyba najuczciwiej byłoby powiedzieć, że stworzyła warunki, w których musiałem się jakoś określić. A to, w jakim kierunku poszedłem, nie zależało wyłącznie od niej. I nie zawsze musiało prowadzić do wzmocnienia - bo człowiek ma prawo również nie mieć już siły. -
Od zawsze miałem "fobię" telefoniczną. Nawet nie wiem gdzie to ma swój początek. Nie przeszło z wiekiem. To nie tylko strach przed rozmowami z obcymi, ale w ogóle. Ze znajomymi też, dlatego tu na forum też z nikim nie rozmawiałem. Nie odbieram jak nie muszę. Wolę sms, wiadomość tekstową... cokolwiek. Z racji mojej pracy czasem muszę z kimś rozmawiać, ale zazwyczaj mówię, że lepszy sposób to mail
-
No ja też nie zasnąłem, ale bardziej jestem wściekły niż przestraszony. Zacząłem odkrywać, że nasze państwo to już nawet nie z dykty, ale z papieru toaletowego. Co mi z tego, że wyje alarm jak nie mam gdzie uciec, gdyby faktycznie coś się działo?
-
Właśnie to się wydarzyło, co napisałem. Ma być panika, bo trzeba coś przeforsować.
-
@KochamElcie Moim zdaniem chcą, żeby była panika. Takie ataki blisko granicy bywały wcześniej nie raz - nikt nie włączył alarmu. Co najwyżej było słychać myśliwce nad ranem. Jesteśmy blisko granicy nie od dzisiaj. Poza tym alarm był o 3:50 a o 4.00 odwołali - jaki sens i logika? Po co budzić ludzi? Chodzi o to, żeby był strach
-
@KochamElcie no teraz to ja wiem, ale informacje pojawiły się późno, dopiero przed 5.00 i to trzeba było odpalić internet i poszukać. Alertów sms nie było
-
@KochamElcie może tylko na wschodzie... podobno w Rzeszowie też wyły syreny. Generalnie bardzo źle to wygląda — człowiek budzi się w środku nocy, słyszy alarm i zupełnie nie wie, co się dzieje ani gdzie miałby uciekać, bo przecież schronów praktycznie nie ma. Jak ma przyjść burza, alerty walą na telefon jeden za drugim, a tutaj kompletna cisza i tylko to przerażające wycie syren. Tak przecież nie powinno być.
-
Hej Kochani, czy u Was też dzisiejszej nocy był alarm? W Lublinie syreny włączyły się około 3.50. Razem z nimi zerwały się ptaki — zrobił się straszny popłoch, a do tego to przejmujące krakanie wron… Naprawdę przerażający obrazek. Alarm odwołano po kilku minutach, ale sen uciekł już gdzie pieprz rośnie. Niewiele trzeba, żeby zburzyć poczucie spokoju i bezpieczeństwa. Czy ktoś z Was też miał taką pobudkę? Sprawdzam miasta...
-
Samo zostawianie dzieci u dziadków od czasu do czasu nie jest żadną patologią. Dziadkowie często sami chcą pobyć z wnukami, a rodzicom też przydaje się chwila dla siebie. Ale co innego okazjonalna pomoc, a co innego podrzucanie dzieci w każdy weekend, jakby dziadkowie mieli obowiązek zapewniać stałą opiekę. Dzieci wychowują przede wszystkim rodzice. Dziadkowie mogą pomagać, jeśli mają na to chęć i siłę, ale nie powinni być traktowani jak darmowa opieka. Raz na jakiś czas, jak najbardziej. Co tydzień, z góry i bez pytania, duża przesada.
-
Dla mnie zasadnicza różnica tkwi w tym, dla kogo i w jakiej sytuacji kobieta ubiera się prowokująco. Jeśli robi to dla swojego partnera, w zaciszu domowym, jest to część bliskości i intymnej relacji między dwojgiem ludzi. Czym innym jest natomiast świadome eksponowanie swojej seksualności wobec innych i szukanie ich zainteresowania czy aprobaty. Nie chodzi o zakazywanie partnerce, jak ma się ubierać, ani o traktowanie jej jak swojej własności. Każdy ma prawo decydować o sobie. Ja również mam jednak prawo określić, z czym czuję się dobrze w związku i jakie zachowania są zgodne z moim rozumieniem wzajemnego szacunku. Po różnych doświadczeniach wiem, że nie warto nikogo kontrolować ani zmieniać na siłę, bo tego się nie da. Jeśli dwoje ludzi ma w tej kwestii zupełnie inne zdanie, być może po prostu do siebie nie pasują.
-
no to chyba kwestia dobrych lub złych wspomnień. Ja mam złe
-
Tak, mnie by przeszkadzało. Dlatego, że miałem kiedyś taką dziewczynę i by mi się kojarzyło
-
@Dalila_ Zdecydowanie! Na Wyspach Szczęśliwych wszystko jest lepsze
-
Kiedy rozwód jest zdrowy?
Dryagan odpowiedział(a) na Dalila_ temat w Problemy w związkach i w rodzinie
Nie zgadzam się z takim stawianiem sprawy. Pisanie, że „śluby są dla idiotów i idiotek”, jest po prostu krzywdzące i obraźliwe dla ludzi, którzy świadomie zdecydowali się na małżeństwo. Jestem żonaty i nie czuję się z tego powodu idiotą. Nikt rozsądny nie bierze ślubu z założeniem: „pobierzemy się, a potem się rozwiedziemy”. Ludzie biorą ślub, bo chcą razem budować życie, rodzinę, bliskość, wspólne plany. Czasem później okazuje się, że życie układa się inaczej: pojawiają się zdrady, przemoc, uzależnienia, choroby, dramatyczne konflikty albo po prostu sytuacje, których wcześniej nikt nie przewidział. I wtedy rozwód bywa koniecznością albo jedynym rozsądnym wyjściem. Można nie chcieć brać ślubu, można uważać, że to nie jest droga dla siebie. Ale czym innym jest własny wybór, a czym innym obrażanie ludzi, którzy wybrali inaczej. Takie uogólnienia niczego mądrego nie wnoszą. -
Ja już wprawdzie nie jestem administratorem Forum, ale stare nawyki zostały. Jakby ktoś miał wątpliwości to przypominam punkt z Regulaminu Myślę, że niektórzy w ogóle o tym nie wiedzą, że jednak są jakieś zasady i nie można kasować i zakładać od nowa kont w nieskończoność. Tutaj te normy zostały już wielokrotnie przekroczone.