cdn.

te parę linijek jak nadzieja umiera, to człowiek wszystkiego się chwyta. Może jeszcze nie czas umierać? http://weblog.infopraca.pl/2015/10/swietne-oceny-studiach-gwarantuja-sukcesu/ Jedyna moja nadzieja tkwi w chaosie i wojnie. Taki ci los.

U mnie jest przekonanie, że na depresję chorują źli, egoistyczni ludzie, mający w dupie potrzeby innych. Na stos z takimi. Przynajmniej o jeden problem mniej.

to se ne vrati [videoyoutube=DJkgfPDPM3A][/videoyoutube]

B-2, no, tylko czy zawsze jest ci dane wykręcić się z takich sytuacji? Jak tak to w biedzie zazdroszczę. Staram się nie uciekać od wyzwań, bo wiem co mną kieruje w takich momentach. Z perfekcjonizmem dałam sobie spokój już wieki temu. Zbyt wiele towarzyszyło mi frustracji. B-2, w jakim jesteś mniej więcej wieku? Na krytykę reaguję w ten sposób, że udaję że tego nie słyszę, jak gdyby nigdy nic, a w środku aż się we mnie kotłuję. Czasami atakuję, ale tylko wśród moich bliższych. Ciężko jest mi się przyznać do błędu, no chyba, że jest on ewidentny.

Czytał ktoś z was może " Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni?" Co o tym sądzicie? Co sądzicie o samym autorze, Brunonie Bettelheim? Na wikipedii można o nim przeczytać niezłe rewelacje https://pl.wikipedia.org/wiki/Bruno_Bettelheim. Ktoś coś wie więcej? Aż mam ochotę spytać się mojego terapeuty czego ich uczą na tych studiach.

[videoyoutube=F2YJbTrxeos][/videoyoutube]

Przeglądając ten temat od początku przypomniałam sobie pierwsze posty i pierwsze jakże miłe odpowiedzi: nakazujące mi: bądź sugerujące mi: Najbardziej inteligentnym i wyjątkowym człowiekiem byłam w liceum - nie chciałam zadawać sie z "motłochem" i z nikim nie obcowałam. Całe szczęście z tego "wyrosłam", czego również wam życzę. I jeszcze moje najukochańsze - umiejętność obiektywnego obserwowania, obiektywna opinia, obiektywny miernik gustu i sympatii: Owszem, jednak obserwator potrafi wyjść poza swój subiektywizm. Oczywiście ... Czy ktoś z was może napisał jakąś pracę naukową na ten temat?, jeśli tak chętnie zobaczę wasze publikacje i zapoznam się z nimi. Dość długo zwlekałam z odpowiedzią na te docinki, nie docinki. Nie lubię konfliktów, nawet tych wirtualnych - są dla mnie tylko niepotrzebną stratą czasu i energii. Jednak nie jestem ślepa na to, jak ktoś próbuje wykorzystać moją osobę jako punkt zaczepienia do podtarcia swojego ego. Biorąc pod uwagę to miejsce, gdzie większość, nie mówię że wszyscy, odwiedza je, bo jest niezadowolony ze swojego życia, takie zachowanie nie powinno mnie jednak dziwić. To co piszecie o dupie maryny wystarczająco dużo mówi o was samych.

[videoyoutube=eH-GzcgZj48][/videoyoutube]

Na swój wyjątkowy sposób, a może wkręcam że taki wyjątkowy, obleciałam parę dzisiaj urzędów, i wyszłam z tarczą a nie na tarczy - dwa tygodnie się zbierałam, więc tak - jestem z siebie dumna. Turlam się powoli do przodu, i może ta papierologia nie zawiedzie mnie pod most.

Życie ssie

ja12, ja poznałam ten zespół dokładnie dwa lata temu, jedno z odkryć youtuba

[videoyoutube=GW1NTN5vMyY][/videoyoutube]

jest tak źle, szczególnie teraz

Artykuł okołotematowy , jak studiów nie wybierać. Może się komuś przyda? http://www.kroliczekdoswiadczalny.pl/2016/06/wybor-studiow.html

Witaj! Na prawdę , współczuję ci takiej sytuacji. Wiem, że to tak prosto się mówi, ale chyba najlepiej abyś zmieniła pracę. Niezależnie czy chcesz zmienić pracę czy nie na pewno by ci się przydała rozmowa z psychologiem, który by pomógł ci się uporać z traumą. Może przypisze ci jakieś leki, przynajmniej na najbliższy czas.

kalosz311, nie ma co się zastanawiać, trzeba pójść spróbować i samemu się przekonać, co człowiek to inna opinia. Dużo też zależy na kogo akurat trafisz. Niezależnie czy to nfz czy prywatny gabinet dużo zalezy od przypadku. W jednym jak i drugim możesz trafisz na kogoś na prawdę dobrego w swoim fachu albo na kogoś, kto się do tego nie nadaje. Właściwie dlaczego tak mocno sie nad tym zastanawiasz? Dopóki nie przeżyjesz tego na włąsnej skórze dopóty się nie przekonasz. Czego tak się bardzo boisz? Co możesz w ten sposób stracić? Nawet wydatek kasy można pominąć.

Niestety słowa też się liczą, słowa są obrazem duszy. Ile spotkałam ludzi, którzy z jednej strony byli mi bardzo pomocni, a z drugiej strony przy swojej ofiarności rzucali do mnie jakiś złośliwy koment. No niestety, ale jakoś nigdy nie potrafiłam tej ich pomocy docenić. Wolę sobie radzić sama. Moja matka jest uzależniona od pochwał. Na dłuższą metę jest to dosyć męczące. Nie da się z nią normalnie porozmawiać. Całe szczęście nie mieszkam z nią. To chyba taka sinusoida, że po pokoleniu "zimnym" następuje pokolenie "ciepłe" i na odwrót. Jest to tak łatwe do przewidzenia, że aż przykre. A ponoć ludzie są nieobliczalni. Moim zdaniem mogliby być jeszcze bardziej

ja w sumie też chyba jestem uzależniona od kompa, prawie każda możliwa czynność, która oddala mnie od rzeczywistości jest przeze mnie nadużywana.

Niska Samoocena, dlaczego nie masz dobrej opinii o psychologach?

winno, nie powinno - mi to rybka

[videoyoutube=YqCUpO1nI44][/videoyoutube]

Zazdroszczę tej pewności ludzi, z jaką wypowiadają brednie. Pawlikowska nie pierwsza i nie ostatnia.

menopauza

Hej Kontrast, co u ciebie słychać?