Aurora002

Przy zaburzeniu lękowym nauczyłam się już, że wszystkie dziwne objawy somatyczne zazwyczaj są objawem nerwicowym. Wiem, że duża część z Was cierpi na lęk przed wymiotami. A czy ogólne uczucie mdłości i chęci wymiotowania też może być objawem nerwicy? Bez podłoża lękowego. Po prostu mnie mdli i mi niedobrze. Wiem, że może to być też objaw ciąży Ale na razie pytam o nerwicę.

Kościół Katolicki? ;-) A ja na terapię zawsze przychodzę punktualnie, bo boję się przyjść za wcześnie i czekać. I to jest lękowe. I uświadomione, nie potrzebuję do tego głębokiej analizy xD

Veikko, uwielbiam to z jaką radością mówisz o swoim "pierdolcu", jak to mój brat nazywa K. Anka, przyznam rację temu nade mną, że nie ma normalnych każdy ma jakieś trudności, ale róźnie sobie z nimi radzi. Niektórzy lepiej, bo mają lepsze narzędzia, bo byli tego nauczeni w dzieciństwie. Ja zanim zaczęłam psychoterapię, myślałam że obawa o przyszłość jest jedną z silniejszych. Jak się skupiłam na rozpracowywaniu dzieciństwa i analizowaniu mojego życia teraz to okazało się, że przyszłość w ogóle nie ma znaczenia. Lękowo do niej podchodziłam, jak do wszystkiego, ale szczerze mówiąc, wisi mi to. Może Twoje obawy też znikną, jeśli nauczysz się czerpać z życia to, na co zasługujesz, już teraz. Jeśli psychoterapeutka Ci nie pomaga - może warto zmienić? Powinien być jakiś efekt. Może sama masz opory przed terapią? Rozwiązanie istnieje, wiem że trudno w to uwierzyć, że można coś czuć, ale tak jest. Można i Ty też możesz :-) Ale trzeba nad tym pracować, a znalezienie odpowiedniej pomocy to pierwszy krok, bardzo ważny krok.

Lusesita, wspaniale! Żebyś ją dostała i żeby okazała się fajna

Jakie śliczne stworzonka! Piękne są :) Płatek róży, ale mi narobiłaś smaka, co prawda ostatnie 3 dni jadłam pieczone kalafiory, ale dopiero teraz się biorę za gotowanie i wszystko wygląda apetycznie... ^^

Dla mnie też postąpiła bardzo etycznie, ta rozmowa może miała sprawdzić, czy będzie w stanie Ciebie poprowadzić, nie wiadomo. Nawet jeśli, to jej decyzja i szczere poinformowanie Ciebie na końcu rozmowy jest jak najbardziej słuszne. W trakcie studiów często mówi się o tym, że terapeuta podczas pierwszej wizyty powinien zorientować się, czy może z danym pacjentem pracować. Bo nie zawsze może i nie chodzi tu tylko o powiązania z innymi, ale nawet o różnice charakterologiczne. Nie rozumiem kompletnie Twojego punktu widzenia. Najpierw piszesz jaka była miła i słuchająca, a teraz dorabiasz jej jakieś paskudne motywy - że grała rolę, że rozmawiała z Tobą tylko dlatego że była ciekawska. To jest Twoje przekonanie i może być całkowicie mylne :)

Dobra, już rozumiem różnicę, dzięki ;-) Kosmostrada, namiarów nie potrzebuję bo chodzę na psychoterapię prywatnie, ale do psychiatry właśnie nie, nie muszę. Ja płacę 150 zł za dwugodzinną rozmowę... Bolałoby mnie gdybym musiała tyle dać za 15minut rozmowy xD Oj ja jestem bardzo oszczędna. Lusesita, mam nadzieję że znajdziesz coś przyjemnego za trochę większą stawkę, 5,5 za godzinę to jakaś kpina, to jest najgorsze że często męcząca praca jest za takie grosze

Dzisiaj olewam obowiązki, oglądam serial i dobrze mi z tym!

Mirunia, to w czym pójście do prywatnego psychiatry jest lepsze, niż na NFZ? Psycholog to rozumiem - często jakość usług jest lepsza, dostępność, czas wizyty dłuższy. A jak masz potrzebę pogadać dłużej to psychiatra się nadaje, czy musisz iść na psychoterapię? I wow, nie wiedziałam że leki są tak drogie - kupiłam tylko raz, refundowane, zapłaciłam tylko kilka złotych. No ale dobrze że się zobaczyłaś z lekarzem i że było to pomocne :)

No, tarta wygląda fajnie, może na dniach zrobię coś podobnego... :3 a dzisiaj kupiłam maliny i mi się wymyśliły muffinki z malinami i białą czekoladą, jak starczy natchnienia to upiekę ^^ Mirunia, ale ta wizyta chyba trwała trochę dłużej, co? Czy te 120 zł to tylko za konsultację nt. leków? Dużo :0

No mi to na pewno pomaga, ale to nie jest główny problem. Chociaż ostatnio mam wieczory frustracji kiedy ostro tłukę swoje poduszki i wysłuchują okrzyków nienawiści skierowanych do rodziców, he he. Zastanawiałam się czy warto napisać taki list do matki. Moi rodzice jeszcze żyją. Od czasu, kiedy zaczęłam terapię, nie byłam w domu rodzinnym bo boje się, że wydrę się na matkę. Albo inaczej - będę w sobie tłumić to, jak bardzo jej nie znoszę i skończy się to atakami w pokoju i przeniesieniem złości na siebie. Mam nadzieję, że terapia pomoże mi coś zrobić z tymi emocjami, bo się w nich gubię.

Cieszy mnie to Ja nawet jak chcę, to sie nie opalam, skóra nic nie łapie. Ale miałam kompleksy z tego powodu w dzieciństwie... ciągle wszyscy gadali o tym opalaniu się, o niebyciu bladym... załamka.

Chciałabym sobie zrobić urlop, wakacje, wolne, potrzebuję tego żeby zastanowić się nad życiem. Wyjechać w góry. Ale nie mam żadnych pieniędzy i tydzień wolnego to u mnie tydzień, podczas którego nie zarobię Śmieciówki...

Ale to był sen? Ten tunel? Bo sny tak, są takie symboliczne i mistyczne zarazem...

haha, no tak

Nie boicie się solarium? Podobno niezdrowe... Ja dopiero wstałam, hihi, mam wolne poniedziałki jeszcze. Dobrze się wyspać przed tygodniem pracy, pewnie to ostatni taki dzień przed ciągiem bezsennych nocy

Hurra, co dostanę?

Cóż to takiego? Zainteresowałaś mnie :) Gratuluję samodzielności!

Jest szansa na odmianę?

A ja nic, żadnej rozmowy, smsów, wiadomości na fejsie... ale rozmawiałam z wieloma ludźmi na żywo, ale ze mnie społeczna bestia! ;-) Natomiast radość sprawiła mi drzemka xD

Hej, czy ktoś z Was może się do mnie odezwać na pw z numerem telefonu? O 18 chyba nie przyjdę, bo za wcześnie, ale może się zdecyduję później dotrzeć. Fajnie jakbym mogła do kogoś napisać, żeby Was potem znaleźć i zlokalizować :-)

Wychodzę. Terapią ericksonowską, systemową, wchodzącą w głąb przeszłości. Bez leków, bo moje problemy tworzy typowo moja głowa i nie wierzę, żeby mogły mi pomóc. Leki pomagają, jak jest naprawdę źle, jak człowiek chce zrobić najgorsze i nie może funkcjonować. A inaczej trzeba pracować psychoterapią. Ja bym nie mogła sama nad sobą pracować, potrzebowałam specjalisty, który mnie pokieruje. Za dużo miałam błędnych przekonań, że zmyślam, że histeryzuję, że przesadzam, że jestem najgorsza... Ja za każdym razem jak idę do terapeutki, mam ochotę odwrócić się tuż przed drzwiami. I jak się od niej dowiedziałam, dużo osób tak robi, więc nikt się nie zdziwi, jeśli się nie pojawisz. Ale lepiej się pojaw. Małe kroczki - idź po prostu z automatu, a potem zobaczysz, co będzie.

No to pochwal się, co za cele wypełnione? :)

Bardzo możliwe, że będzie gorzej. Nie spodziewaj się, że natychmiast wszystkie Twoje problemy znikną. Często jest trudno, jest pogorszenie, takie odkrywanie lęków nigdy nie jest niczym przyjemnym... ale kiedy już się wygadasz, kiedy uzyskasz pomoc obiektywnej, zdystansowanej osoby z zewnątrz, wtedy będzie lżej. Odrobinę. A potem coraz bardziej. Nie zniechęcaj się na początku. Trzymam kciuki :-)