Evia

O kurna, naprawdę nie wiem czy mam się śmiać czy płakać Chociaż w sumie wybrałam jednak te pierwsze Dobrze, że nie chodziłam na taki przedmiot. Pomimo tego jakimś "cudem" udało mi się nie zajść w ciążę w wieku 16 lat.

Uważam, że klaps faktycznie jeszcze nikomu (dziecku) nie zaszkodził, ale też i w niczym nie pomógł, dlatego też taka forma wychowawcza jest według mnie totalnie bez sensu. Przy katowaniu dziecka (obijaniu pasami i kablami) dziecko pewnie byłoby bardziej posłuszne w domu, jednak odbije się to na jego relacjach poza domem, agresję może przełożyć na inne dzieci, może mieć problemy z nauką, relacjami międzyludzkimi, problemy w życiu dorosłym itd. Bezstresowe wychowanie również uważam za głupie. Znam przykłady takich dzieci, bardzo często są to zwyczajne, rozwydrzone bachory, a nawet jeśli zdają się być normalne, to i tak takie wychowanie nie jest raczej dobrym pomysłem. Dziecko trzymane pod kloszem, może później bardzo źle znosić twarde zderzenie z rzeczywistością. Dlatego też uważam, że najlepszą metodą wychowawczą jest rozmowa z dzieckiem oraz karanie, ale bez fizycznych uszczerbków na zdrowiu.

Kiedyś mój brat został napadnięty. Tzn kilku oprychów było na niego za coś ciętych więc postanowili sami wymierzyć sprawiedliwość. Kiedy wracał po zmroku ze szkoły, wtedy oni zaczaili się na niego w parku. Został zaatakowany, brat w obronie własnej uderzył jednego z nich, co skończyło się szwami i wybitym zębem. Kiedy inni to zobaczyli, to uciekli w popłochu. Doszło jednak do tego, że owy osobnik wniósł oskarżenie na komendę a kolegów wziął na świadków Na szczęście sprawa się rozeszła po kościach i nie doszło do sprawy sądowej. Jakoś się dogadali. Chyba udało się trafić na jakiegoś ludzkiego policjanta. Mimo wszystko mogło się to skończyć trochę gorzej. Sama miałam podobną sytuację. Również się broniłam. W moim przypadku na szczęście nikt tego nie zgłosił. Zrobili jedynie ze mnie wariatkę Jakby nie było to pomimo tego, że polskie prawo ma gdzieś ofiary a społeczeństwo ma dziwne co do tego nastawienie, to gdybym została zaatakowana ponownie, to nie wahałabym się bronić. Częściowo pewnie odpowiada za to zwyczajny, intuicyjny odruch, afekt, jednak nawet biorąc to na zdrowy rozsądek, to wolałabym się bronić niż dać się totalnie oklepać i wylądować w szpitalu/trumnie. Zresztą, w Polsce i tak mamy niskie kary. Osoby z różnymi przewinieniami na koncie i za poważne przestępstwa dostają śmieszne wyroki, więc w moim przypadku może wyrok również byłby łagodny...

świetnie to rozumiem Moja koleżanka miała podobną diagnozę do Ciebie. Wcześniej chodziła do psychologa prywatnie co nie przynosiło niestety pożądanych efektów. Do kupy jako tako poskładała ją właśnie terapia stacjonarna. Teraz nadal odwiedza psychologa i dopracowuje szczegóły, jednak bez tego pobytu w psychiatryku, nie doszłaby do tego co teraz Nie masz mieszkania, które by Ciebie zobowiązywało do iszczenia opłat. To przemawia na korzyść takiego leczenia stacjonarnego. Czy jesteś zadowolony ze swojej aktualnej pracy, czy robisz to co lubisz? Myślisz, że miałbyś problemy ze znalezieniem nowej pracy?

Może ktoś polecić coś bez recepty na natręctwa, tiki i napięcie? Muszę coś łyknąć bo już nie wyrobię dłużej

sama siebie wkurzam To jest chyba najgorsze ze wszystkich wkurzeń Już nie wyrabiam...

[videoyoutube=iywaBOMvYLI][/videoyoutube]

zapytaj ją prosto z mostu czy chce nadal się z Tobą spotykać czy też utrzymywać kontakt, i masz problem z głowy

Właśnie wybieram się do wyjścia Mam zamiar się uchlać Jutro będę tego żałowała

Wczoraj natknęłam się na pewien utwór, (może już go znacie) który jak najbardziej jest na temat, porusza bowiem kwestię molestowania [videoyoutube=me6krWVfN8I][/videoyoutube] Bardzo wiele osób z showbiznesu przyznało się, że ten problem dotknął również ich. Myślę, że molestowanie lub gwałt to bardzo powszechne zjawisko, tylko pewnie mało kto się do tego przyznaje. Oczywiście jest to traumatyczne przeżycie, które zapewne pozostawi ślad na całe życie, jednak chyba większość osób z takimi doświadczeniami jakoś sobie radzi. Choćby na przykładzie osób medialnych można dojść do wniosku, że molestowanie to nie koniec świata. W żadnym wypadku nie wyklucza to nikogo z realizowania siebie, osiągnięcia sukcesu i w miarę normalnego funkcjonowania w społeczeństwie.

Purpurowy, dopiero 21 lat i takie myśli? Daj spokój, znam osoby, które straciły cnotę w 30 lat. Jeszcze dużo życia przed Tobą. Wystarczy popracować nad sobą i na pewno kogoś spotkasz. Dlaczego nie ma Twojego rozmiaru? Masz jakąś ogromną nadwagę?

Witaj wśród swoich

Purpurowy, Nie to żebym popierala takie zachowania, ale wizyta w burdelu nie jest jakoś tam kosmicznie droga... Wystarczyłoby choćby odzalowac i zrezygnować z zakupu np jeansow i już by było na dom uciech Ile masz lat, że już się tak przekresliles?

Pstrąg z surówką z marchewki.

Również mam dwa

[videoyoutube=0Vyj1C8ogtE][/videoyoutube]

khaleesi, może te meszka? Są bardzo malutkie, więc można jej nie zauważyć gdy atakuje, a ślady po jej ukąszeniu są znacznie gorsze niż te od komara. Albo pająk... W domu Cię to ugryzlo?

Wczesniej zawsze miałam bardzo barwne sny. Każdego ranka budzilam się ze wspomnieniami o nich. Od jakiegoś jednak czasu nie pamiętam absolutnie nic. W moim przypadku to bardzo dziwne. Poza tym trochę poczytałam na temat snów i różnic dotyczących snienia mężczyzn i kobiet. Wszystko wskazuje, a może raczej wskazywało na to, że mialam typowo męskie sny...

Wolę upały niż mróz

pająków (i to nie wszystkich) uprawiasz jakiś sport?

nie, wolę grilowane warzywa czy wiesz czego Ci brakuje do szczęścia?

nie masz ochotę już spać?

Również jestem za tym żeby uciekać stamtąd jak najdalej. Swoją drogą, to pewnie częściowo właśnie dzięki tej patologii jesteś teraz w tym, a nie innym miejscu. Przez ich wpajanie od małego jaki to jesteś zły, głupi itd miałeś ambicje i dążyłeś do celu. Jesteś wykształcony, skoro chodzisz na siłownię to pewnie również wysportowany. Udało Ci się wynieść z czegoś złego coś dobrego. Teraz wystarczy się wynieść i zacząć nowe życie jako nowy człowiek. Warunki ku temu masz już dobre. Ułoży Ci się, a oni może jeszcze przyjdą z łachą, a jeśli nie, to i tak nie ma po kim płakać

essprit, jak to czytam to nabieram wątpliwości czy moje dolegliwości można w ogóle nazwać somatyzacjami... Mnie nic nie boli itd, te uczucie bardzo trudno mi opisać... Po prostu mam ochotę te mięśnie jakoś rozciągnąć ale nie dam rady i nawet nie próbuję tego za bardzo robić, ponieważ wiem, że to nie ma sensu... Wiem, że jeśli coś takiego zrobię, to kolejny raz będzie musiał być ze zwiększoną siłą... Ta strona jest taka jakby napięta, przeszkadza mi... Oczy mi uwierają... Męczy mnie to psychicznie. To takie uczucie kiedy chcesz sobie coś przypomnieć i nie możesz, te uczucie znika kiedy jednak w końcu uda się to przypomnieć. U mnie niestety to nie ustaje (bo nie mogę rozluźnić tej strony) i nasila się w nocy. Zawsze byłam totalnym śpiochem, a teraz przez to wszystko coraz mniej sypiam. Nawet jak zamknę oczy to i tak mi przeszkadzają a noga chce skakać Chore... Przymierzałam się już nawet dzisiaj do jakiegoś psychiatry, bo jeśli tego nie zlikwiduje to wtedy bez zwątpienia totalnie oszaleję... Niestety nastąpił pewien problem... Dowiedziałam się, że na poczekalni mogę zastać innych pacjentów, co mi się nie uśmiecha... Nie chcę aby ktokolwiek wiedział, że tam chodzę...

Pod śmietnik Masz marzenia?