Mona75

Dzięki Tobie inni spróbują walczyć, ale Ty też nie możesz się poddać

Witaj wśród swoich Magda, mam nadzieję że nasze wypowiedzi chociaż trochę Ci pomogą

Gdyby mój syn był gejem zawsze mógłby liczyć na moje wsparcie. Nie mówię że geje ze swoją miłością fizyczną mają wyjść na ulicę, ale staram się ich zrozumieć

Skąd jesteś mell?

Chyba jestem zbyt tolerancyjna, bo nie mam nic przeciwko gejom. Ich marsz ich sprawa, sami się podkładają. Ale pomyśleliście że kiedyś w przyszłości Wasze dziecko będzie gejem? Ciekawa jestem wtedy Waszych opini.

Ja zdawałam maturę już jakiś czas temu, polski , historię, fizykę, niemiecki. Podeszłam do tego tak: zdam to super, nie to truno , zdam kolejny raz. Poszłam na egzaminy bez stresu i co? Zdałam. Najważniejsze jest pozytywne nastawienie. A Wy zmagacie się z tyloma przeciwnościami, że matura przy tym to pikuś POWODZENIA, trzymam za Was kciuki. Poradzicie sobie!

Wielu z nas nie jest w stanie przełamać lęku przed spotkaniem w realu

Zadzwoń do Poradni Zdrowia Psychicznego tam udzielą Ci wszystkich informacji tel 071-355-63-61 albo do Stowarzyszenia ALFA tel. 071-787-22-81

Ja też jestem uczulona na sierść ale biorę leki, powodzenia

Poszukaj w swoim mieście Poradni Zdrowia Psychicznego, tam wszyscy są anonimowi. Terapia na prawdę pomaga. Poproś rodziców o jakieś zwierzątko (ja mam królika i kota) i kiedy nadejdą lęki przytul się do niego, sprawdziłam na sobie , to świetna terapia. I pamiętaj że masz nas, ludzi z forum

Leki działają przede wszystkim jak placebo. Jak mam je przy sobie wszystko jest ok, jak nie to od razu mam napad lęku, paniki lub wręcz histerii. Teraz chodzę na terapię i widzę różnicę

Ja mam 2 dzieci. Kasandra ma 10 lat, Kaspian 7. Wiedzą że jestem chora, wiedzą o depresji i NL. Moje ataki depresji są łagodne prawie cały czas śpię. Muszą być samodzielne, bo ja nie jestem w stanie nawet jeść im zrobić. Przyjęły to normalnie, wytłumaczyłam im na czym polega ta choroba. Jeśli chodzi o nerwicę to starają się mi pomóc po swojemu (boję się mostów), dostaję od nich rysunki na których stoję na moście i napis :"Poradzisz sobie". Szczerze porozmawiaj z synkiem co Ci dolega, opowiedz mu co wtedy czujesz. Dzieci więcej rozumieją niż Ci się wydaje. Powodzenia

Witaj. Cieszymy się że jesteś z nami

Morfeusz podziwiam Twoje podejście do ojca. Mnie strasznie irytują komentarze mojej mamy i potrafię nieźle wybuchnąć.

Witaj wśród swoich. Czuj się z nami dobrze

Ja oprócz psychotropów biorę leki antyalergiczne. Taka mieszanka wywołuje senność prawie całą dobę

Witaj. To dobrze że pracujesz nad sobą, na pewno Ci się uda. Pozdrawiam

Nie, z Wrocławia

To świetny pomysł, jak jest mi źle to też muszę to wykrzyczeć. Trochę pomaga

Jesteśmy z Tobą pamięta o tym

Jesteś bardzo dzielna! Warto brać z Ciebie przykład

Ja nie mam problemów z otwarciem się na ludzi, ale ktoś kto nie ma depresji czy nerwicy i tak nie rozumie o czym do niego mówię. Patrzą, uśmiechają się i zmieniają temat. Dlatego wolę ludzi z forum

Wszyscy będziemy trzymać za Ciebie kciuki żeby Ci się udało. Wiem że to banał: "to tylko lęki", ale to początek ich oswajania. Powodzenia nikey21

Dzięki Balbina za wsparcie. Jestem dorosła i może dlatego moja mama tak reaguje. A poza tym NN to choroba którą ludzie raczej nie chwalą się przed znajomymi że mają to w rodzinie. Jeśli o czymś nie mówisz to tego nie ma. Ja mam 2 dzieci i mam nadzieję że tego nie doświadczą. A jeśli nawet to z pewnością im pomogę. Będziesz dla mnie wzorem

Moja rodzina patrzy na mnie dziwnie, wydaje im się że "wmówiłam sobie jakąś modną chorobę"(to słowa mojej mamy). Pójście na terapię uważają za snobizm. Branie psychotropów za niebezpieczne i nepotrzebne. Tylko moja siostra mnie rozumie(studiuje psychologię). Ale ja mam to gdzieś co oni wszyscy sądzą, po prostu chcę się leczyć