linka

Że faceci nie plotkują....... ogromny bullshit!!

Tak samo jak przeraża mnie wiele innych rzeczy MNIE NIE DOTYCZĄCYCH .... co w tym dziwnego?

Tak samo jak przerażają mnie inne rzeczy które pasują innym ludziom - easy. Uważam, że nawet jeśli obie osoby w związku się na to godzą, to w pewnym momencie ich życia obróci się to przeciwko nim. To straszne nie mieć części swej duszy tylko dla siebie, nie mieć swojej przestrzeni, swoich zainteresowań, swoich zajęć - wydaje mi się, że takie osoby mogą się szybko wypalić.... ale to tylko moje zdanie

Przerażają mnie takie osobniki.....

Marsal2, kurcze w takim razie faktycznie może to jednak leki? Spróbuj może jakiejś konkretnej suplementacji, tran+dobre witaminy, jakieś środki ziołowe na poprawę odporności, może jakiś sport? Sama nie wiem....

http://psychiatra.bydgoszcz.eu/publikacje-dla-pacjenta/schizofrenia/dziedzicznosc-schizofrenii/ http://pl.wikipedia.org/wiki/Etiologia_schizofrenii Z tego wszystkiego wychodzi na to, że bardziej niż geny chorobotwórcze jest bycie narażonym na nieustanny długotrwały i bezpośredni kontakt z chorą osobą....ale to skomplikowany proces i lekarze znają się na tym lepiej. Z tego co piszesz u niej choroba nie pojawiła się tak nagle, wcześniej zdradzała objawy niestabilności emocjonalnej, a zapewne całkowity brak aktywności, socjalizacji może taki stan pogłębiać.... Tak czy inaczej najlepiej byłoby gdybyś umówiła się na wizytę u dobrego psychiatry i on zapewne udzieli kompetentnej odpowiedzi, powie jak pomagać, być może tobie też podpowie może są jakieś grupy wsparcia dla rodzin osób chorujących na schizofrenię, gdzieś gdzie i Ty miałabyś szansę na otrzymanie pomocy.

Uważam, ze prędzej jest to wina choroby ( depresji, nerwicy itd) i tego jak traktujemy swój organizm a także większego lub mniejszego zbiegu okoliczności niż zażywania leków które wymieniłeś.

sleepwalker, jak znajdziesz odpowiednią osobę być może sama zapragniesz dzielić z nią przestrzeń

Strzyga, ale inaczej brzmi czasem muszę odetchnąć..... Ja lubię mieć swoje miejsce, gdzie robię coś tak jak chcę bo tak ma chyba każdy, a przynajmniej mieć powinien dla zachowania równowagi psychicznej a inaczej brzmi : Ja mieszkam z chłopakiem ponad pół roku. Nie podoba mi się to.....Wolę działać sama być a nawet na pewno trzeba do tego dorosnąć, mi to zajęło duuużo czasu .

PoznacSiebie, to dla panów jak mniemam To nie będziemy gorsze

Moja ulubiona [videoyoutube=trTw5Lq4HRs][/videoyoutube]

Jesteś normalna, jak najbardziej po prostu przytłoczyło cię życie i nie radzisz sobie z nim. Powinnaś jak najszybciej skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu i poprosić go o skierowanie do psychologa. Prawdopodobnie to o czym piszesz to pewnego rodzaju stany depresyjne a to stany chorobowe więc należy je jak najszybciej zacząć leczyć. Dużo zmian w życiu, pora roku - wszystko się zebrało i toczy się własną siłą. Nie jesteś z tym problemem sama - poczytaj na forum o depresji, zobacz co możesz zrobić sama dla siebie, jak się zaktywizować, poczytaj jak inni z tego wyszli - to możliwe :)

No i dziękujemy za życzenia, ale z tym sumieniem to raczej nie wydaje mnie się......

Leki na zgagę? Dieta ?

elfrid, i żreć tak chemię do końca życia? Być uzależnionym od tego..... U mnie fluo działało za pierwszym razem 20mg, później już jadłam 40 mg przez dwa lata i też z czasem było lepiej.

Mi zmiana sposobu myślenia zajęła 3 lata terapii ....... ale udało się.

W trakcie samej menstruacji objawy zawsze miałam nasilone i to był koszmar nad koszmarami....... rady na to? Tabletki antykoncepcyjne - zdecydowanie łagodziły PMS i stany z nim związane, żadnego innego sposobu nie odkryłam ....

Za niczym, bo to jaka byłam wcześniej i to co się wtedy działo na pozór idealne doprowadziło do choroby, tak jak małpka bubu, uważam, że choroba nauczyła mnie tylu rzeczy, nabrałam pewnego rodzaju mądrości życiowej, odporności i siły, że dopiero teraz czuję się zdrowa, umiem panować nad tym co czuję i jak reaguję.. dzięki chorobie wiele rzeczy w moim życiu zmieniło się na lepsze ale co się umęczyłam z tą cholerą t już moje Żałuję, że w jej trakcie było parę chwil którymi nie mogłam się cieszyć w pełni ot co....

Po fluo + alkoholu miałam kiedyś kaca przez tydzień, stany lękowe, drgawki, mdłości, bezsenność ..... ale to solidna impreza była, 1-2 piwa powinno być ok.....

zjebnerwicowy, straszny nacisk kładziesz na to jedzenie... a to tylko objawy anie główny problem..... Ty dałeś z tego sam radę wyjść ale nie pisz, że terapia i leki są kompletnie niepotrzebne bo nie każdy jest taki jak Ty.

Jak najszybciej wskazany psychiatra i jakieś leki + psychoterapia...... bo rozumiem, że się nie leczysz? Czy masz postawioną jakąś diagnozę?

[videoyoutube=j19_bA515Ws][/videoyoutube]

Byłam w takiej sytuacji, dokładnie w takiej samej, no może nie ukrywałam tego tak długo i skończyło się jak miało skończyć - rozpadem związku. Dlatego wiem jak to się kończy...... To nie lincz tylko w większości zdrowy rozsądek poparty bolesnymi doświadczeniami.....

Nie uwierzę, że macie zdrowy i szczęśliwy związek skoro od 5 lat ukrywasz przed nim tak ważną i istotną sprawę ..... brak zaufania ..........ja sobie tego nie wyobrażam i przepraszam, mam nadzieję, że cię nie urażę, poważnej przyszłości to ja tu nie widzę.... ale to tylko moje zdanie. -- Pn gru 17, 2012 5:59 pm -- Dodam jeszcze, że mim zdaniem takie kiszenie w sobie takiej masy emocji może blokować proces zdrowienia ........

Jak pisałam, nas przekonujesz czy siebie? Piszesz na forum o życiu prywatnym i sprawach intymnych więc musisz się liczyć nie tylko z przytakiwaniem i głaskaniem po głowie .... zapytałaś, dostałaś opinie - co z nimi zrobisz ? Twoje życie - twoja wola.