New-Tenuis

Muszę się dziś pożalić. Jestem ostatnio bardzo podenerwowana, często mnie bolą głowa i brzuch z nerwów, chce mi się płakać, czuję kłucie w sercu, nie mam cierpliwości do ludzi, czuję irytację, złość, bezsilność, mam poczucie, że nie mogę odpocząć, bo wciąż muszę nad czymś pracować, panikuję, sięgam po alkohol itp. Chyba za dużo wzięłam sobie na głowę, za szybko chcę dokonać pewnych zmian, ale przecież nie może być tak, że nie będę nic w swoim życiu zmieniać, bo zaraz zapadam na ciężką nerwicę lub mam stany depresyjne. Nie wiem, jak sobie z tymi emocjami poradzić.

Payton, ja nie jestem lekarzem, ale jak dla mnie to to jest załamanie nerwowe związane z Jej trudną sytuacją. Podbijam post wyżej - powinna jak najszybciej udać się do psychologa lub psychiatry, nie może bagatelizować tych objawów, bo jak na mój gust są dość niepokojące...

torreador

lądowanie

Nie wiem, czy to natręctwo, ale mnie od pewnego czasu "dręczą" myśli: "Źle to zrobiłam, zrobiłam z siebie idiotkę, nie dam sobie rady w życiu, jestem beznadziejna". I to nie jest ogólny stan mojej psychiki - czuję się dobrze i jestem w miarę zadowolona. Po prostu czasem mam takie "napady" myślowe. Najczęściej w nocy.

To, że mogłam wyjść na ulice z nową torebką - jest taka śliczna.

L.E., też tak czasem mam, więc nie jesteś jedyna :)

Co się dzieje? Dlaczego? Cieszę się, że już przeszło, ale co to było...?

Szkocja. Ciepłe czy zimne morze?

Candy14, sleepwalker, Chorwacja - wybrzeże. :-)

To, że mój życiowy wyjazd za granicę w wymarzone miejsce na pół roku wypali - wszystko załatwione - jadę w lutym w bardzo miłym towarzystwie.

L.E., cieszę się, nie sprawię problemów, nakupuję pyszności :) :) A za łódzką grupę na pewno wypijemy :)

mozaika

antysemityzm

Ja z Kinga lubię "Podpalaczkę" i "Martwą strefę".

monk.2000, to jest obraz Paula E. Chabasa, francuskiego malarza, który żył na przełomie XIX i XX wieku, obraz nazywa się "Ninfa Loira". On malował nimfy, rusałki itp.

Może reagujesz na wyżową pogodę podobnie jak ja. Ja "nie ogarniam" kiedy jest taki wyż.

Ja mam bardzo niską samoocenę, co przejawia się w mojej reakcji na komunikaty zwrotne ze strony otoczenia - kiedy ktoś mnie skrytykuje, uwypuklam to do granic możliwości, zamykam się w sobie, rozmyślam nad tym tygodniami, zaczynam mimowolnie zgadzać się z tą krytyką, dodaję jeszcze do tego własną i robię z tego wielką sprawę i bardzo to przeżywam. Kiedy spotka mnie pochwała lub ktoś wyjawi swoje pozytywne uczucia względem mnie, zaczynam to umniejszać, tłumaczę sobie, że to pewnie dlatego, że nie zna mnie dobrze, albo, że wcale nie miał tego na myśli, że ja to błędnie odczytałam itp.

ślepiec

Może to jest kwestia hormonów? Bo za libido są odpowiedzialne hormony - byłaś u endokrynologa?

Ja spędzam Sylwestra z L.E. w Bydgoszczy, tak, L.E.??? :)

Rafał, tajemniczo to brzmi. ^^ :)

Mam. Masz czasem wrażenie, że rzeczywistość sprzysięgła się, żeby Cię wkurzyć?

L.E., postaraj się może na spokojnie zastanowić nad tym, jaki plan odnośnie diety przedsięwziąć, aby też się nie przeciążyć, tak, żeby się go dało zrealizować.

Użerałam się trochę z komunikacją miejską, miałam wielkie szczęście w nieszczęściu i to doceniam. A tak poza tym, leniwie, sennie, trochę melancholijnie.