depresyjny86

Dlaczego wszyscy tak uparcie dążycie do związków/małżeńśtwa? Uważam,że ludzie mogą doskonale funkcjonować bez tego typu rzeczy.

Ja całe życie jestem sam.Nie akceptowany przez ludzi.Samotność nie jest zła.Wole samotność od męczenia się wśród ludzi...

Wiecie co?Ktoś coś robi dla Was,a Wy i tak marudzicie(zwracam się do wszystkich narzekających)

Przy IBS tez wystepują gazy.

Miłość na całe życie?-a po co męczyć się tyle z kimś skoro można żyć samemu (wiem wiem,mam zuy pogląd na życie nie słuchajcie mnie )

Nie chce mi się nic.Nie chce mi sie gadać ani słuchać ludzi.

Omamy (halucynacje) to patologiczne zjawiska psychiczne, polegające na występowaniu doznań zmysłowych (słuchowych, wzrokowych, czuciowych, smakowych, węchowych) występujące mimo braku odpowiednich (zewnętrznych) bodźców;zaburzenia polegające na spostrzeganiu nie istniejących przedmiotów. Wyróżniamy omamy: -słuchowe - mogą być wyraźne i niewyraźne (począwszy od nieokreślonych dźwięków, trzasków, stuków aż do słyszenia wielu głosów prowadzących wyraźne rozmowy), głosy mogą być znane i nieznane, pojedyncze lub mnogie, należeć do obu płci; chory może także słyszeć swój głos; -wzrokowe - mogą być proste (np. błyski czy cienie) i złożone (np. przedmioty, zwierzęta, osoby, grupy osób), mogą przypominać znane choremu realia albo przybierać formy dziwaczne, jak z bajki czy opowieści science-fiction; -czuciowe - mogą dotyczyć czucia powierzchownego - skórnego (np. swędzenie, kłucie, pieczenie), czucia wewnętrznego (np. szarpanie, rozciąganie czy ściskanie w narządach wewnętrznych), kinestetyczne (poczucie ruchu np. unoszenia się czy spadania); -smakowe - np. odczuwanie smaku rzekomej trucizny; -węchowe - najczęściej towarzyszą innym omamom czy urojeniom, mogą to być przykre (np. spalenizna, gaz) lub przyjemne (np. kadzidła) zapachy.

Derealizacja jest to przekonanie, że otaczający nas świat nie jest rzeczywisty. Świat osobie chorej wydaje się nierzeczywisty,często chory ma wrażenie,że obserwuje wszystko z daleka, czuje się jak we śnie,tak jakby widział wszystko zza szyby .Organizm za pomocą tej szyby broni się, nie chce dopuścić do siebie realnego świata bo się go boi. Derealizacja to pewnego rodzaju obrona organizmu, który przeżył szok i postanowił się ukryć, by czuć się bezpieczniej. Objaw ten często pojawia się w chorobach psychicznych np. w schizofrenii,oraz w zaburzeniach psychicznych:nerwicy,depresji, Zaburzeniem często towarzyszącym derealizacji jest depersonalizacja. Depersonalizacja- jest to poczucie utraty własnej tożsamości. Osoba chora czuję,że nie jest sobą,postrzega siebie jak zupełnie obcą sobie jednostkę. Pojawia się poczucie dziwności,często choremu wydaje się,że jego ciało jest w jakiś sposób zdeformowane.Depersonalizacja często pojawia się w chorobach psychicznych np. w schizofrenii,oraz w zaburzeniach psychicznych:nerwicy,depresji,oraz po użyciu substancji psychoaktywnych np.:LSD,meskaliny itp. Zaburzenia omawiane na forum: Derealizacja / depersonalizacja

Fobia społeczna(nerwica społeczna, socjofobia)-jest to zaburzenie często mylone z nieśmiałością w wyniku którego chory odczuwa lęk związany z sytuacjami społecznymi. Ludzie chorzy odczuwają stały wszechogarniający lęk związany z sytuacjami społecznymi zarówno towarzyskimi jak i zawodowymi. Osoby chore najbardziej przeżywają sytuacje, w których narażone są na obserwację ze strony innych ludzi lub spotkanie z osobami nieznanymi. Wszystkie sytuacje społeczne są żródłem stresu. Wszystkim takim sytuacjom towarzyszy wiele objawów takich jak: pocenie, nagłe czerwienienie się, zaburzenia mowy, przyspieszenie tętna, duszności,drżenie rąk i mięśni,nudności,szumienie w uszach,trudności sprawiają nawet „łatwe” z pozoru czynności wykonywane wśród ludzi. Często w wyniku nadmiernego lęku pojawiają się ataki paniki. Zaburzenie omawiane w temacie: https://www.nerwica.com/topic/709-fobia-spoleczna/

Skąd wiesz,że jest z nim dla pieniędzy?

Witam serdecznie

Hmmm słuchacze Radia Maryja mają Tokofobie...ale nie o tym to temat

Ja wcale nie uprawiam i mi to nie przeszkadza

Nareszcie ktoś to powiedział Często ludzie zostają duchownymi tylko dlatego,że mają problemy emocjonalne(wlasnie dlatego potem okazuje się,że jakiś ksiądz za bardzo lubi parafianki lub nie daj Boże-jakże właściwe słowa w tym temacie,małe dzieci...),często dlatego,iż uważają,że związanie z Bogiem jest ich przeznaczeniem dlatego ponieważ nigdy nie zakochali się w kobiecie,bądż nigdy nie byli kochani.A teraz możecie po mnie jechać za moją opinie! Często też ludzie zostają duchownymi bo chcą po prostu uciec od zycia,problemów.

Wov 100 lat 100 lat niech żyje żyje nam....a kto z nami nie wypiije.......... Wszystkiego najlepszego:*

Dokładnie nikt.

A co wysłałaś do mnie PW Goldie??

Ashley chciałbym mieć takich rodziców jak Ty masz...wyrozumiałych..

Te z Archeo są gorsze

Olu ja za Ciebie tez bardzo mocno będę trzymał kciuki.

jesu jeszcze 7 godzin

kurfa za 18 godzin zaczynam staż.Boje sie!!!!!!!!!!!! O Aleks Ty tez jutro zaczynasz.Trzymac bede za Ciebie kciuki:)

Witamy serdecznie:*

Na Orkana juz bylem gadać z taką psycholog w sprawie terapii grupowej kiedyś...to mnie opieprzyła ,zaczeła na mnie wrzeszczeć że pewnie sobie myśle,że dzienna terapia to odpoczynek od studiów,że co ja w ogóle u niej robię....heh a tak naprawdę okazało sie,że chciała mnie jak najszybciej wypieprzyć z gabinetu bo się gdzieś spieszyła... To było na ulicy Orkana właśnie,a nr budynku powyżej 100.To było w przychodni takiej...nie pamietam nazwy.

Miałem 3 indywidualne,kazda trwała rok lub ponad rok.Pierwszy psycholog mi w ogole nie pomógł.Drugi zdązył mi pomóc w zwalczaniu niektórych objawów nerwicy..zdążył,bo zmarł,z 3 po ponad roku stwierdziłem,że marnuje kase,bo nie dość,że nie pomógł to na dodatek w pewien sposób mnie oszukał,ale nie chce o tym pisać.