U mnie zaczelo sie zmieniac przy kolejnym epizodzie depresji.Paradoksalnie,...byl smutek walka,ciepienie i bezradnosc,ale wlasnie poprzez to wszystko zrozumialam, że trzeba zwolnic,pozwolic sobie żyć.
Zaczelam doceniac drobiazgi,zapach kawy z rana,słońce lub deszcz cichutko stukajacy w parapet jak tez grzmiąca burze i piekno błyskawic.Rzeczy i zjawiska ,sytuacje ,ktore kiedys nie zaprzątały mej uwagi albo wydawaly sie takie normalne, że aż nudne.Teraz wiem ,ze wszystko jest cudem ,a czas wolny ,należy spędzać , robiąc rzeczy ,ktore są przyjemne i dobre dla naszej duszy psychiki.(Jak kto woli)Nie nalezy biec i byc zawsze ze wszystkim na czasie.Rozkoszowac sie światem,przyrodą ,fajnymi ludzmi, wolnym czasem,z którym można zrobic co sie chce.Odetchnąć..... Życzę powrotu do zdrowia @Dryagan,tego fizycznego i psychicznego i dużo spokoju i relaksu.Bez stresow i zmartwień.Odpocznij.Wszystko się samo pouklada.I trzeba z praca nie przesadzać.Bo to najwiekszy zlodziej czasu i stresor.