Illi

@MarekWawka01 a myślałeś może o poprawieniu matury? Wiadomo, że chodząc do szkoły uczysz się też innych przedmiotów. Teraz skupiłbyś się tylko na tym czego potrzebujesz. Jeśli chodzi o tego typu zawody to może jeszcze weterynaria ? Kontakt z człowiekiem też jest i pomimo, że leczysz zwierzęta, to tak na prawdę pomagasz też ludziom.

Obawiam się, że obecnie to niemożliwe. O ile człowiek z biologicznego punktu dałby radę uzupełniać wszystkie braki czymś innym, tak trudno przekonać zwierzęta aby jadły coś, co im najzwyczajniej nie leży.

Tak samo jak ludzie potrzebują mięsa, też dla ludzi zabija się zwierzęta. Tylko pies nie robi tego samodzielnie, przez co nie uczy się agresji.

Zdecydowanie na odwrót. Jedyne co wchodzi w grę to znaleźć wspólny język z takim dzieckiem. Niektóre potrzebują zainteresowania swoją osobą, inne traktowania ich jak "dorosłe", czyli szukamy jakiegoś optymalnego wyjścia. Chyba najgorzej jest tak 5/7 klasa.

Zależy, w liceum już to rozumieją. Gorzej z tymi najmłodszymi niestety.

wojna

cierpienie

okrzyk

samotność

materialnych żadnych, najbardziej pożądam obecności i akceptacji najbliższych można równocześnie kochać i nienawidzić?

80km często doznajesz kontuzji ?

krosno

kąpiel

niewypał

Kazalnica

tak! złożył Ci ktoś życzenia z okazji dnia dziecka?

Oj nie potrafią. Na pewno robili wszystko co mogli, jednak aby zobaczyć swój błąd w wychowaniu to trudno. Uważam, że każdy kto myśli o założeniu rodziny, o staraniu się o dziecko powinien przejść terapię.. no ale to by było zbyt kolorowe.

Niestety większość "rodziców" tego nie wie. Tak na prawdę to do 2 roku życia kształtuje się zaufanie do rodzica. Jeśli dziecko nie otrzymuje wsparcia zaczyna czuć, że z nim jest coś nie tak, jest lękliwe i nie potrafi poradzić sobie z napięciem. Brak bezpiecznej więzi z rodzicami powoduje, że dziecko uczy się samo radzić sobie ze swoimi emocjami. Nie mając oparcia w rodzicach, braku poczucia bezpieczeństwa dzieci uczą się, że przerażenie, płacz czy inne prośby nie docierają do opiekuna, który powinien być dla nich bezpieczną przystanią. Dlatego tak trudno potem postawić granicę, w głowie zostaje uwarunkowane żeby odpuścić, dać za wygraną swojemu prześladowcy.

jakoś tak wyszło....

@Mkbewe skoro osoby, którym ufasz Cię oszukują to może warto zmienić otoczenie (?). Obojętność nie spowoduje, że ludzie nie będę z Tobą rozmawiać. Poza tym, nie masz przymusu rozmawiać na tematy na które nie chcesz. Nie da się wyłączyć emocji, można je tłumić, ale to wyjdzie. OUN zaczyna wariować i człowiek nie może sobie z tym poradzić.

Czemu Ci się nie podoba? Pies jest takim stworzeniem, które można wychować. Powinien wiedzieć co może robić, a czego nie. Mój np nie podchodzi do osiedlowego kota, bo wie że nie wolno. Staramy się go zaprzyjaźnić z kotem znajomych i całkiem dobrze to idzie Od dłuższego czasu walczymy z agresją do innych psów i widać efekty. To, że je mięso nie oznacza, że może zachowywać się jak wilk. Poza tym, kontakt z dzikimi zwierzętami może być bardzo groźny ze względu na bakterie, wirusy i inne cholerstwa (zresztą mój Gnojek złapał i tak wszystko co można było, staramy się od 3 lat wyleczyć przewód pokarmowy, który w tej chwili jest totalnie rozwalony, z diagnozą IBD).

kawa, forum i szukanie motywacji na posprzątanie prania

Godziny snu w miarę się uregulowały. Zasypiam koło 12, wstaję około 7. Jednak sny są tak realistyczne, że często wybudzam się w nocy z lękiem i chwilę zajmuje mi dojście do tego gdzie jestem, co się dzieje i że to tylko sen. Na szczęście jak się uspokoję jestem w stanie znowu zasnąć. Jednak te wybudzenia sprawiają, że nie do końca jakość mojego snu jest zadawalająca.

Dlaczego miałaby być przyjemna?

Też się bałam brać leki, jednak doszłam do takiego momentu w którym nie miałam wyboru. I szczerze to chyba była najlepsza decyzja jaką mogłam podjąć. Jeśli mama cały czas śpi i nie ma na nic siły to może warto by było rozważyć zmianę leków?