Cynthia

Lubię burzę. Jest fascynująca. Jednak boję sie tego, że jest tak potężna i dominująca. Mam taką fantazję.. w lesie pod drzewem w deszcz potężny i burzę Nigdy niespełna i raczej małe szanse na jej realizację

Pełna energii.

Remisja choroby bez jakichkolwiek objawów chorobowych. To mój sukces pierwszy raz od 10 lat.

Dla mnie norma. Co najmniej raz do roku

Ja już się zadomowiłam nic mi nie robi kolejna hospitalizacja. Jedyne co to frustracja że nie mogę nic tu robić by się zadowolić dniem. Leki, posiłki, leżenie, spanie i tak w kółko czasem gra w karty lub Chińczyka. To jedyne zajęcia tutaj.

Jedyny sposób to szpital... Żeby być obserwowanym i nie mieć ku temu jak to zrobić

Jednak jako moderator ma się swoje obowiązki

Spacer z mamą i siostrą

Zdusić w zarodku te skurwysyny!!

Ja mam dużo do nadrobienia

Leżę i przeglądam forum

I nas też są przepustki ale nie każdemu pozwalają. Zależy od stanu. U nas przypadku są lżejsze bo to detox z podziałem psychiatrii. Straszny rygor tu jest.

Najważniejsze to nauczyć się z nimi żyć.

I wiele lepiej.

Na pewno nie jest to moje ostatnie pożegnanie z glosami i urojeniami. Ale może będę mieć spokój jakiś czas. Wyjdę stąd i zacznę żyć. Chcę tego bardzo. Umiec docenić życie.

Dzięki a u ciebie są tak szybko przepustki? Ile tam już jesteś?

Hejo witam wszystkich. Powróciłam z umarłych mam coraz więcej siły i tej psychicznej i fizycznej. W piątek wychodzę i chyba nigdy się nie cieszyłam tak bardzo. Napsułam krwi innym swoimi wybrykami ale zrozumiałam wiele rzeczy i mam nadzieję że brde mieć nauczkę na przyszłość.

Wstałam przed 13 i już nie zasnęłam. sukces!

Nie wyobrażam sobie takiej dawki... Ale grunt że się poprawia

Świetnie

Hej kochana jak się czujesz na kosmicznej dawce klozapolu? Głosy chociaż ucichły?

Ja obojętnie ile będę spać jestem śpiąca przyzwyczaiłam się już

Nie chodziło o forum tylko o oddział szpitalny

Ja jestem twardy zawodnik i nic mnie nie zamula no może czasem jak wjedzie klozapol ale to różnie

Tak straszyliscie tym paro a mi nic nie jest