Cynthia

Ja nie mając cukrzycy bałabym się brać ten lek no ale to już nie ode mnie zależy twoja decyzja.

objawy negatywne się odzywają. Nic ci lekarz nie daje na lęki? Mi poczciwa pregabalina zrobiła swoje.

Heloo

Witam ponownie

też może byc

najlepiej to wyemigrować do Norwegii

Pasuje mu (jej) makijaż. Glamour.

W sensie, że za lek? Kiedyś klozapol był za darmo ale to było lata temu. Przez ten czas podnosili cenę. Teraz nie wiem ile kosztuje, bo jak kupuję leki, to wszystkie i na zapas.

To już w ogóle hardcor, współczuję ci Biorę lamotryginę 200mg na dobę. Dobry lek. Pewnie niejeden który jest tak fotouczulający. Pamiętajcie, by dużo pić!!!

ja sobie obiecałam, że spać w dzień nie będę, ale ciągnie do wyrka. Nie wyobrażam sobie tych 40 stopni, które mają być w weekend.

Mi kiedyś pielęgniarka na oddziale powiedziała że my powinniśmy unikać słońca w ogóle bo słońce wchodzi w interakcje z lekami i jest to dla nas niezdrowe

Czy to jest bezpieczne jeśli osoba nie choruje na cukrzycę?

A to nie lek na cukrzycę?

Nienawidzę upałów. Jestem osłabiona i kręci mi się w głowie. Zważcie też na to że bierzemy dużo silnych leków a to dodatkowo osłabia. Piję dużo, staram się bo ja w ogóle nie czuję pragnienia

Spoko xd

Za co dziękujesz?

To czas zająć się tym czasem, bo przecieka przez palce i w dobrej wierze zagospodarować go. Powolutku do przodu

Nie teściowa, a niedoszła. Wkurwiała mnie, bo wiecznie mnie oceniała, uważała za tą złą, chorą psychicznie i ciągnącą w dół swojego synka, na którego chucha i dmucha. Już pomijając, że synek też schizofrenik paranoik, ale synek nieskazitelny, chuj, że bez krytycyzmu w uzależnieniu za dużo spożywa clony, no ale to już nie mój problem. Teraz cieszę się, że tej jej mordy widzieć nie muszę. Dzięki ci Boże.

Siedzę i zdycham.

Rozwiniesz?

Uwielbiam ten moment, gdy latem usiądę pod drzewem, zamknę oczy i wsłucham się w szum liści, zapach parnego powietrza z nadzieją na deszcz. Te krople, co rozbijają się o okno, miarowo i z siłą pozostawiając mokre łzy na szybie. Ten odurzający zapach mokrej ziemi, po letnim deszczu który przynosi ulgę. Takie drobne momenty, których ludzie nie zauważają, pędząc za życiem, bez pokory, w tym wyścigu szczurów, krzywo założonego krawatu. Kiedyś medytowałam i to otworzyło mi oczy na te drobne gesty, które nam przyroda funduje. Niestety ludzie tego nie widzą, czują tylko smród spalin aut, krzyk i zawodzenie zgiełku w samym środku dnia na deptaku przy Starym Browarze. No ale cóż, ich strata.

Dobrze, czuję taką lekkość na duszy.