Kontrast

skromna/skromy

Bezradność wobec samego siebie... to taki spadek, ze nie mozna nawet sypnąć jakims zgrabnym komunikatem, ze sie spada w dol, zeby poza wartoscia informacyjna gdzies w tle zaznaczyc swa hujowa ale jednak wyjatkowosc. pizda jak nie wiem.

Masz skrzywione postrzeganie tak jakby. Boisz sie, boisz sie ludzi, moze siebie samego, nie wiem czego i przypuszczam, ze ty tez nie wiesz i dlatego zmaterializowałeś lęk, poprzez wystepujace skladowe pewnych sytuacji aby moc z nim walczyć, namierzyć wroga, bo wtedy jest on jak cel na strzelnicy, slabszy/znany i mozna z nim walczyc, ale czy slusznie? chyba nie. Mechanizmem obronnym przed tym jest twoje uwielbienie do strzelania i latania, tam nie ma wrogow, te czynnosci robisz sam. To sa dwia towary na tej wadze, lęk przed ludzmi i co za tym wszystkim idzie i forma redukowania tego lęku poprzez pisanie o tym co moga zrobić ci ludzie, co moze spotkac czlowieka, czarnowidztwo i wlasnie te latanie/strzelanie. Musiales byc bardzo skrzywdzony przez kogos, przez zycie.

Persona

nie trzeba to pieknie obrazuje.

Ja mam wrażenie, że większość osób na tym forum na nic nie choruje, tylko - ok - ma spadki nastroju, zwymiotuje przez nos, dostanie zapaści, pojedzie na pogotowie, ma problemy z nerwami, ale tak naprawdę wszyscy mamy tu luksus, by tak się babrać w życiu. Wiec co to jest się zrzygać w stosunku do wieczności.

,,

Masturbow, to nie o tobie jezu, co wy macie

czemu nie mozesz? kontuzja?

mistrzyni biernej agresji i ignorancji

spoko, tak jak piszesz, moze niezbyt dokladnie opisales, bo nie wiadomo czy twoj niesmak jest na miejscu czy nie.

nastepna boziu

skad ty zes to wytargala z nieuzasadnianym poczuciem winy

z mania prześladowczą

ile moze miec dziewczyna 24 letnia partnerow? nie przesadzaj.

A gdzie jest Morphine90???

[videoyoutube=d-W7-lQjjkA][/videoyoutube]

huhhuh^^ grube koksy.

Ciekawe to nawet jest, a ,,fargo,, sezon 2 ktoś oglada? Czy malo koneserów?

oglada kto ,,You, Me and the Apocalypse''?

[videoyoutube=VO1eXmqtsmY][/videoyoutube]

Psychotropka`89, i wątłą pierś;d

Z lekami jest jak z pierwsza terapia. myslisz sobie ,,ide na tere, teraz moje zycie sie zmieni'' wychodzisz na ulice idziesz krokiem tanecznym jakbys wrocila z zagranicy i przywiozla 40tys euro. ludzie sie usmiechaja, swiatla jak kolorofony mrygaja, jest fajnie.gdy nagle sie okazuje ze terapia to tylko narzedzie i trzeba bedzie samemu kopac, zapal opada. mechanizmy obronne dzialaja i aby oddalic dzialanie i wyjscie ze strefy komfortu zrzuca sie to na terapeutę to na cos. lek dziala tak samo, to taki wspomagacz, wazne jest nastawienie.

Kontrast najlepiej czułam się na paroksetynie przez drugi miesiąc brania tego leku. Byłam duszą towarzystwa, wesołą, pełną energii. Normalnie czułam sie jak nie ja, nawet inni ludzie to zauważali ze się zmieniłam Niestety trwało to tylko przez jeden miesiąc i oklapłam. Łącznie z tym, że przepaliły mi sie zwoje umysłowe. Czuję, że moje władze poznawcze szwankują. Boję się również o długotrwałe skutki brania takich leków, które zostały zaprojektowane żeby brać je całe życie. Co jak się od nich uzależnie, a będę musiała je odstawić? A nie dzialo sie wtedy cos szczegolnego? Nie wychodzilas wiecej czy cos? Leki to jakis procent nastroju, wazna jest tez autosugestia co do leku, to jak sie nastawisz na dzialanie. A bylas teraz bez lekow? Jak sie czulas? czy bierzesz caly czas?

lol jakie laury