czarnobiała mery

Tylko że ja czasami po prostu nie daję rady, jak ktoś mnie w jakiś sposób skrzywdzi, to ja to potem muszę odreagować na sobie. Jakiś czas temu nie cięłam się dla Marysi, ale kiedy stałam się dla niej obojętna, przestałam się starać i tnę się, gdy tylko gorzej się poczuje, gdy ktoś mnie jakoś psychicznie skrzywdzi. Nawet nie czuję już motywacji, żeby tego nie robić.

Poważnie, robi to Wam różnicę? Bo ja myślałam, że ja jestem zupełnie wszystkim obojętna. Na udach bardziej boli niż na rękach. Mam dziś po prostu koszmarny dzień i jestem z tym sama.

nienormalna21, ja i tak nie jestem nic warta, dla świata to nie ma różnicy, czy się potnę, czy nie. Vian, byłam dorosła, miałam wtedy 26 lat. Od tego czasu mam paniczny lęk przed szpitalami, nie tylko przed psychiatrykami.

Vian, właśnie raz zabrano mnie do szpitala bez mojej zgody, bo miałam pocięte przedramię. Lilith, nienormalna21, siebie mogę krzywdzić, jestem jedyną osobą, na której wolno mi wyładować wszystkie złe emocje.

nienormalna21, ja nie mam wyrzutów sumienia, jak się potnę, przecież nikomu nic złego nie robię. Boję się tylko, że ktoś mógłby wezwać karetkę, to jedyna rzecz, której się boję, dlatego wolę się ciąć w miejscach mniej widocznych.

Biorę sporo leków, mirtazapinę, zeldox, sertralinę i onirex, gdy mirta nie chce zadziałać, poza tym oxazepam doraźnie

elfrid, nie, nie mam czegoś takiego, jem jak wcześniej, nie mam żadnego ssania ani nic podobnego

tylko że ja się nie czuję gorzej po pocięciu się, tylko lepiej. Pocięłam się na udzie, żaden lekarz nie będzie mi tam patrzył, gdybym się rozchorowała jeszcze bardziej i gdybym musiała iść do lekarza po antybiotyk.

ja po mirtazapinie nie mam żadnych skutków ubocznych, w ogóle nie przytyłam, a nawet schudłam, biorąc ten lek. No i w końcu udało mi się dostać mirtor po prawie 3 tygodniach czekania, aż się pojawi w hurtowniach.

Mam wielką ochotę się pociąć, jedyne, co mnie powstrzymuje to to, że obudziłam się dziś z gorączką i przeziębieniem i jeśli nie minie, to będę musiała iść do lekarza, a tam trzeba się rozebrać.... Ale może się potnę na nodze, przecież lekarz nóg nie ogląda. Czuję się tak koszmarnie, że muszę coś sobie zrobić.

Dzięki, Martynka33. Torbiel dawała tylko takie znaki, że od pół roku bolały mnie te jedynki i nagle zaczęły się ruszać i na zdjęciu okazało się, że zanikły kości pod zębami. Ale do czasu otworzenia tego miejsca nie było wiadomo, że to torbiel. Też mam obsesję na punkcie zębów, nosiłam aparat i podobno ta torbiel i zanik kości to powikłanie po aparacie.

nienormalna21, dzięki za miłe słowo, też się cieszę, że jest już po. Tak bardzo się stresowałam tym zabiegiem, że przez tydzień codziennie miałam migreny, mam nadzieję, że to już koniec zła, bo dłużej już chyba bym nie dała rady.

Byłam dzisiaj u chirurga i wycinano mi wierzchołki korzeni zębów. Okazało się, że miałam zanik kości spowodowany tym, że właśnie pod korzeniami urosła torbiel i przy okazji też została usunięta. Bałam się tak strasznie, że płakałam na fotelu przed zabiegiem, bolało mimo znieczulenia. Na szczęście te jedynki dało się uratować, bo była też taka opcja, że w trakcie zabiegu dowiem się, że one są do wyrwania. Wydałam w ostatnim czasie na te dwa zęby ponad 2 tysiące.

Lilith, ja też się bardzo cieszę, akurat pisanie wierszy jest dla mnie tym, przy czym się najbardziej relaksuję, odpoczywam pisząc.

Dziękuję Lilith już dawno nie napisałam żadnego wiersza i bardzo za tym tęskniłam, ale niestety brak mi zwykle czasu.

przygotowałam zajęcia dla studentów na jutro i napisałam wiersz, w końcu znalazłam czas, żeby coś napisać do tomiku, z czego bardzo się cieszę :)

ja też i ja też

mi pasuje :)

no ja bym też wolała wcześniej

A właściwie, to czemu nie chcecie soboty? ja bym może do soboty już wydobrzała i przybyłabym z Piotrkiem.

A ja to w sumie nie wiem, czy przyjdę, bo będę po resekcji, a zawsze po takich zabiegach leżę w gorączce, więc mogę nie dotrzeć.

pannaAlicja, ja brałam olanzapinę tylko w szpitalu, gdzie mi ją dawano, to był miesiąc, potem odstawiłam ten lek, bo błyskawicznie tyłam i wcale nie czułam się dobrze, byłam strasznie otępiona i nie mogłam pracować i uczyć się. Senność faktycznie mogła być u Cibie po olanzapinie, bo ja też byłam senna, mam nadzieję, że po nowym leku poczujesz się lepiej.

dziękuję Wam, dziewczyny:*

Lilith, może rzeczywiście masz rację, tylko że ja mam wrażenie, że wzbudzam jakąś antypatię wśród innych osób i nie wiem, czy za bardzo wolno mi pisać albo boję się, że coś napiszę i to zostanie zignorowane.

Lilith, no właśnie czuję, że potrzebuję takich luźniejszych dni... Przecież nie mogę prowokować stresu ze względu na problemy z jedzeniem, bo to by był jakiś absurd. Jeśli jestem z kimś w realu lub rozmawiam z kimś na forum, to rzeczywiście mniej myślę o tym.