monk.2000

zbyt.smutny, cześć. Może znajdziesz coś dla siebie. Nie ma to jak posiedzieć na forum i podyskutować na różne tematy.

Ciekawa sprawa. Ja zostałem tak wychowany, że nie przeklinam. Ale każdy ma jakieś powiedzonka, które często nieświadomie wypowiada. Pewnie trudno się tego oduczyć, bo to się staje automatyczne. Jakiś technik nie wymyślę na poczekaniu. Próbowałeś po prostu zwracać większą uwagę na to co mówisz? Ja od miesiąca walczę z nawykiem nie opuszczania klapy od sedesu i też się nie mogę nauczyć. A mama ciągle mi na to zwraca uwagę, a ja nie chcę ciągle poruszać tych tematów i wolę jej dać za wygraną.

Nie wiem co poradzić, ja szedłem trochę ścieżką ( Dean )^2, też stawiałem na pewność siebie. Myślałem, że jak będę miał lepszą samoocenę to ludzie zaczną mnie szanować. Nie do końca tak było, bo to chyba musi być taka pewność naturalna, żadne techniki tego nie dadzą. Teraz jestem wolnym jeźdźcem i nie zależy mi tak na jakimś poszanowaniu. Zapytam co trzeba wiedzieć, zagadam jak jest niemiła cisza. Nie ma w tym zaangażowania, jest pewna obojętność. Winne temu jest moje podejście do życia. Wszystko przemija, więc nie warto się przywiązywać do niczego. Ale moje podejście nie każdemu będzie odpowiadać.

Cześć. Ja ostatnio uciekam od defetyzmu, bo chcę skończyć szkołę. Ale fajnie poczytać, że nie jestem sam w bagnie.

Ja czasem oglądam TV, ale i tak nie wiem co siedzi ludziom w głowach. Pewnie będą tacy co się zafascynują atmosferą wokół papieża. To poczucie, że robi się coś ciekawego, o dużej mierze. Bo papież to przykład, że bycie duchownym nie musi być nudne i można robić w tym "karierę". Ja np. kiedyś chciałem zostać biskupem.

Ja z moją diagnozą schizofrenii średnio się nadaję na terapię. Lubię psychologię, łechta mnie jak jakiś pracownik chce posłuchać mojej życiowej historii. Ale żeby pomóc na moje podstawowe objawy niestety nie. Moje myślenie jest całkowicie oporne na jakieś wpływy, zazdroszczę tym którym to pomaga, bo pewnie tacy są. Fajnie macie.

Trudno potem z takiego szaleństwa wyjść. Osoby z zewnątrz mogłyby pomóc, ale ja przykładowo mam małe zaufanie do ludzi, ciągle się kłócą, sprzeczają, niby jak mają mi pomóc.

carlosbueno, ja akurat jeszcze jak byłem wierzący oglądałem filmy o papieżu, przyglądałem się wydarzeniu wokół jego śmierci. Miałem nawet encyklopedię multimedialną na komputerze na ten temat. Także wiedzy może ludzie nie mają, ale to nie przeszkadza im traktować papieża jako pewien odnośnik w ich życiu. Z resztą na świętych też są różne mody, wystarczy przyjrzeć się różnym parafiom, zawsze były jakieś osoby. Z tym że jak przychodzi następna to o poprzedniej się zapomina. Założę się, że w średniowieczu też wszyscy mieli jakiegoś Wojciecha czy innego. Z tym, że nie było tam masowej komunikacji, która podbudzałaby atmosferę. O papieżu też przyszłe pokolenia zapomną, choć w sumie nie wiadomo, mit Mickiewicza czy Słowackiego przetrwały do dzisiaj.

Popieram Hans, to jest dobry temat na powszechną dyskusję. Sam nie jestem wierzący, męczy mnie powoli temat papieża i się czuję przytłoczony. Wielcy ludzie mają to do siebie, że trafili w potrzeby społeczne i zdobyli przyklask dużej części obywateli. Beatlesi nie mają lepszej muzyki niż wiele zespołów z tego okresu, ale to nie przeszkadza, żeby po dziś dzień stanowili ikonę rock'n'rolla. Takie osobistości pełnią taką rolę, że zbliżają ludzi do siebie, dla mnie są jak memy z kwejka. Elvis, papież czy Napoleon, co za różnica. Wadą takiego tworzenia postaci kultu jest dla mnie to, że zapomina się o innych i wie się wszystko o papieżu i ma się całą kolekcję z kiosku, ale nic się nie wie chociażby o PRL czy dwudziestoleciu, a zna się co najwyżej utarte i często powtarzane slogany.

Cześć.

Ja mam kultową pumę z Windowsa 98, więc muszę wygrać. Zgłaszam kandydaturę.

Fajnie mieć samochód. Mi się marzył taki hipisowski busik. Słuchałbym rock'n'rolla i jeździł po świecie. Póki co muszę zadowolić się PKS i PKP.

To raczej choroba każe ci myśleć, że jesteś do niczego. Ale tak to jest: świat brutalny. Jak ktoś nie ma siły na walkę o chleb to łatwo kończy w izolacji. Na czym budujesz swoje poczucie wartości? Jeśli na porównywaniu z innymi to słaby grunt. Znajdź coś co pozwoli tobie czuć się zadowolonym.

Jak tam sobie radzicie? Jako bliski kuzyn (schizofrenia) czuję się solidarny z tym tematem. Nie ma to jak być niezdatnym do życia. Ciekawi mnie jak wygląda mania, bo ja głównie jestem pod kreską.

Ja czekam na smartpfona i nowy abonament. Epokowy moment, w końcu zacznę ćwiczyć, bo będę mógł wgrać Endomondo. :-)

Cześć, ale nudy u mnie.

Cześć, witam wszystkich. Przeglądam oferty pracy dla informatyków i aż zasypiam z nudów. Wszyscy oferują karierę, pracę w nowoczesnej, rozwijającej się firmie, itd. Albo mam złą wizję tego co tam się dzieje, albo się nie nadaję do tego.

"Co to jest? To apteczka." Indiana Jones and Infernal Machine

Tylko trochę zaufanych. Czy masz chęć być piratem i pić rum?

Auman, co się stało temu twojemu gnomowi z awatara?

A robisz coś w ciągu dnia, czy tylko siedzisz/leżysz i dajesz się ponieść niepokojowi? Leki to dobry sposób, akurat lęk łatwo schodzi po środkach uspakajających. Ja mam Akineton na czarną godzinę.

Ja zawsze lubiłem słuchać opowieści mojego taty. Miał laboratorium w piwnicy i robił eksperymenty.

Jeśli lęk jest słaby to odwrócenie uwagi. Na silniejszy to po prostu przeżyć to. Nie jest możliwe żeby ból trwał wiecznie. Każde zjawisko ma jakiś czas trwania. Mi wtedy pomaga wspomnieć chwilę gdy lęk nie miał miejsca. Ja mam lęk głównie egzystencjalny, to kim jestem, oraz lęk o przetrwanie. Dlatego pomaga jak się zajmie człowiek pracą, wtedy wie, że jakoś to będzie.

Fajnie wspomnienia, ja wspominam komputery głównie. Ewentualnie moje hobby typu makiety, albo rower. Nie miałem dzieciństwa w stylu "cały dzień na dworze". Siedziałem głównie w domu, budowałem z LEGO i wyczekiwałem przyjazdu cioci z wujkiem oraz mojego kuzyna. No i ważny element to szkoła, byłem kujonem. Zostały mi zdjęcia, a także teczka z rysunkami z czasów od 5 r.ż. do 15.

Mnie wkurza pustka, ale podejrzewam, że ten objaw będzie mi towarzyszyć latami, więc się pogodziłem.