chojrakowa

harpagan83, zadałam sobie trud przeczytania całego wątku więc się trochę wczułam w sytuację. A nawijasz całkiem konkretnie.

haha, proszę o inny zestaw pytań ostatecznie włosy, bo ostatnio przefarbowałam a Ty?

Pytam bynajmniej nie ze wścibstwa, tylko niedługo mam terapię i może to głupie, ale koszmarnie nienawidzę o tym mówić. U psychiatry to samo, tylko jeszcze dochodzi lęk przed szpitalem. Mądra jestem, nie ma co.

Takie małe towarzystwo wzajemnej adoracji. Cóż. W kupie raźniej podobno. Korba, zapytam cię o coś - ale jeśli nie chcesz odpowiadać, po prostu napisz. Rozmawiasz z terapeutką/psychiatrą o swoich samookaleczeniach? (zawsze?)

oj tak, zdecydowanie tak, może z innych powodów niż Ty, ale bardzo często zdarza ci się, że otwierasz lodówkę i NIE MA co zjeść?

Korba, tak smutno się czyta Twoje posty. Znam Twoje uczucia, pewnie że znam, ale to, że nie są mi obce, wcale nie zmienia faktu, że kompletnie nie wiem jak ci poradzić.

harpagan83, dopiero tu zajrzałam, ale dobre dooobre

Vi., co jest?

noc, ale wykańczającym i mrocznym w jakim nastroju dziś wstałeś?

O tak.

Napisał. Płaczę znów. Że mogłam tak o nim pomyśleć. Jezu, ja na niego nie zasługuję. I kto jest najżałośniejszy na świecie?

Korba, nie, źle mnie zrozumiałaś. Chodzi mi o świadomość zaburzenia, wiesz, że pewne zachowania się z nim wiążą.

Korba, cóż... a ja nie wiem. Nie wiem po prostu co to jest. Ty możesz usprawiedliwić się borderem, ja w swojego jakoś nie mogę uwierzyć.

Vi., nie wiem. Mam wrażenie, że tym bdp mnie usprawiedliwiają, żeby nie szukać niczego innego. A może ja po prostu taka jestem pierdolnięta? Może się nie nadaję? Korba, zdrowy, niezdrowy... Można pojęczeć i liczyć, że ktoś coś zrozumie.

o jednego bliskiego mężczyznę, notorycznie jutro pracowity dzień?

Nie tym razem. Zastanowiłam się. To chyba nie border.

Vi., od wczoraj wieczora.

Korba, ja mam ochotę władować sobie we flaki nóż do mięsa. Tabliczka to mało. A może to nie border tylko kalectwo emocjonalne?

Korba, chciałabym się uspokoić, próbowałam się uspokoić, ale nawet ból i krew mi nie pomogły. To chyba znak. Patrzę na tego zwierza wąsatego, którego mi (chciałam napisać zostawił ) kupił i nie mogę nawet nic powiedzieć. Nie wiem już co mam zrobić. Co mam zrobić?

Poszedł na pewno, pojechał rano. A teraz nie wiem. Ale tak się czuję, tak bardzo to czuję Zostawiona. Zostawiona chojrakowa. ZOSTAWIONA ANKA. Nie mam nawet sił ocierać łez.

I choj. Porżnęłam się. Wiedziałam, że tak będzie. Czuję do siebie wstręt. Jestem odpychająca i ohydna. Skarpetki chyba przykleiły mi się do kostek na strzępy skóry, perfumy i krew, a w głowie tej samej konsystencji ciemna breja. Nie ma go na gg. Zniknął? A mnie boli kark i kostki, chociaż kark miał przestać boleć, ból miał wypłynąć z krwią. Może miał mnie dość? Jestem aż taka chujowa? Pierwszy raz czuję do siebie odrazę po czymś takim. On chyba też poczuł. Może dlatego zniknął? Zostawił mnie, zostawił mnie rano i teraz. Teraz już na zawsze, a bez niego mnie nie ma. Błagam.

A ja mam chomika. W życiu nie myślałam, że coś takiego będę hodować. Acz jest dla mnie z pewnych względów wyjątkowy, mały i zadziorny, ale już ja go przekupię...

Chciałabym nie ranić. Chciałabym mieć pewność. Chciałabym cieszyć się sercem a nie tylko ryjem. Chciałabym się nie bać. Chciałabym się uspokoić. Chciałabym skasować swoje dotychczasowe życie, kontynuować wszystko z czystą kartą. Chciałabym być racjonalna. Chciałabym zapanować nad tym, nad czym mogę i chciałabym wiedzieć nad czym nie mogę i nie powinnam, i pogodzić się z tym. Chciałabym być otoczona troską i miłością - bezgraniczną, pełną akceptacji i zrozumienia. Chciałabym nie chcieć.

5 miesiąc biorę, schodzę z 2mg

Dziękuję za tulaska. Uwielbiam tulaski, serio serio. Ja też tęsknię, boję się, żal mi... nie mam radości. Kocham i cierpię i boję się. Jestem tym taka zmęczona, wiecie? Aż sobie pojęczę. Mam wrażenie, że tak pokomplikowałam sobie życie, że zaraz mnie ono zje. Wessie w czarną dziurę i tam będę wegetować.