korres1

Oni zawsze mieli takie spokojne, usypiające piosenki ... może grupa Myslovitz też choruje na nerwicę a może nie pozdrawiam Może bardziej na depresję. Słuchając ich, wiele osób przyznaje, xe ma ochotę się pociąć (ze smutku). Coś w tym jest.

No cóż. To może powiecie mi jaką matkę i ojca miał Edward Hopper? Tylko bez impresjonistów mi tu.

dobra. mam nadzieje, ze podolam, bo rzadko korzystam z gg.

Pusto Kochanie!!! Znowu nie dochodzą do mnie PW? Uła [] Ok. Na[pisałam że w ten weekend nie mogę, ale jueśli Twa oiferta jest nadal aktualna, możemy spotkać sie w przyszły w BB, np. w sobotę.

BETHI, zerknij na pw. Co do liczenia się z głosem innych, a nie swoim: po prostu tak mam i nic na to nie poradzę. Oczywiście tych, z których głosem się liczę, najpierw selekcjonuję.

Nooo, to samo chciałam powiedzieć.

Hmmm. Lubię to robic i w tym momencie mam w nosie czy to komuś przeszkadza czy nie. Z drugiej strony gdy tak patrzę na przyssane do siebie pary, robi mi się głupio.

Nigdy nie ufałam kawie.

Wychodzi na to, że jestem inteligentna (no, bo mam nerwicę:))) i nieinteligentna... Świat jest taki skomplikowany.

Sęk w tym, że np. mój własny głos jest dla mnie mało wiarygodny...

Ej, chyba Cię Twój Romeo nie trzyma na chatę? Czytałam dzisiaj o jeździe, którą Ci z kumplem zapodali - no nieźle. Czy Ty naprawdę chcesz to wszystko znosić? Nie możesz nic wynająć np. z koleżanką? Rozumiem, że jesteś zakochana – ale może jak się wyprowadzisz, to gość otrzeźwieje? Ja, podobnie jak dżejem, się też zdenerwowałam czytając posta o Twoim dniu.

No, no, zawsze jest dobrze polepszyć sobie nastrój. Wiadomo -im kto głupszy tym szczęśliwszy.

No, bardzo Ci dziękuję za zaproszenie, jest mi ogromnie miło Nie wiem jak będzie w przyszły weekend u mnie z pracą (mam nienormowany czas, ale niestety nie ja go ustalam...), ale dam Ci znać - bardzo chętnie się spotkam, jeśli nie w przyszły, to za dwa tygodnie :)))

Skąd ja to znam. Co prawda psycholog rozpoznał u mnie dystymię, ale przeczytwaszy kilka stron o bordrline mam wrażenie, że bardziej pasuje do mnie to drugie. [ Dodano: Dzisiaj o godz. 8:14 pm ] Nic dodać. Moje związki nigdy nie są normalne - nalepiej wychodzą mi erotyczne, i to na jak najkrótszą metę (wakacyjne). To tak, żeby nie zwariować z samotności.

Wiesz, Tomek, też widziałam ten film. Trudno, że laska musiała umrzeć. Ale pomyśl sobie, czym byłoby jej życie, gdyby nie podjęła wyzwania; monotonna udręką. Chyba lepiej żyć jak efemeryda - ale tęgo, jak mawiał mistrz Stanisław. Do wszystkich, co mają samotne weekendy: pocieszę Was, mam dokładnie to samo. Leczę samotność w kinie, czasem idę na fajny koncert. Obejrzałam wczoraj w kinie "Notatki o skandalu". Stara, samotna nauczycielka, która obsesyjnie przywiązuje się do kobiet i jej monolog o samotności... Straszne ciarki mnie przeszły.

Lucas, jeśli Cim na niej zależy, nie odpuszczaj. Ludzie z depresją często unikają ludzi, a gdy są już sami rozpaczliwie czekają na jakiś znak z zewnątrz. Taka to porąbana choroba. Wspieraj ją i najlepiej nakłoń na terapię. pozdrawiam

Rena, ta choroba nie zależy od wieku, na forum trafiają się nawet osoby 14-letnie (wiem to z profilu, choc ich posty są pisane językiem dorosłych ludzi). Masz dziecko, z którym mieszkasz i świadomość, żę spotkałaś kochającego Cię człowieka. To są radości, których wielu z nas po prostu nie zna. PS. powiedz córce, że mamusia też czasem ma potrzeby hmmm... informatyczne.

EFEKT, Nie sądzę, by to był powód depresji, może tylko pogłębić objawy (no, chyba że rzuciła Cię naprawdę miłość Twojego życia, choć z Twych postów to nie wynika:))

Nie czepiajcie się dziewczyny, chciała dobrze. Mnie np. książki bardzo pomagają. Może nie te, co podała, ale zawsze. [ Dodano: Dzisiaj o godz. 7:30 pm ] PS. A tak dla rozwinięcia tematu - dla mnie lekarstwem jest dobry film - nie wymaga wielkiego wysiłku i zajmuje myśli.

KI ka. radzę Ci spokojnie porozmawiać z mężem i powiedzieć mu jak bardzo Cię rani kurczowym przywiązaniem do rodziców. Niestety, ale większości mężczyzn trzeba wszystko wyłożyć wprost. Jeśli Cię kocha, może go to wzruszy.

A ja właśnie sobie p0opłakałam w środku. dnia. Pomyślałam sobie, że jedyny ratunek dla mnie to szpital, jakaś porządna terapia z dala od tego, czym żyje na co dzień.

Kurczę, chyba rośnie mi drugi ząb mądrości na miejscu już wyrwanego

MOda na sukces, TAK!!! Ach co za cudo - nie ogladalam trzy lata, wracam - i wszystko kumam. To fenomen! A Barei Alternatywy 4 - właśnie leci powtórka jakoś w nocy. Moj ulubiony bohater - docent Furman!

Płaski brzuch, taaa

TRzymaj się kochana! Nie możesz spać? Spróbuj bardzo się zmęczyć fizycznie, np. pływaj przez gofdzinę tam i z powrotem. Mipomaga na sen. pozdrawiam