Aktywne wątki (bez zabaw)

Hahaha

To ja mam odwrotnie. Lubię być widziana. Często gadam z nieznajomymi i się do nich uśmiecham. A jak pada.... no to pada/ Deszcz lubię będąc w chacie.

Lepiej trochę?

Jedzenie potrzebą, a gotować lubisz? Życie może być sumą drobnych przyjemności...

Myślę, że nie wiesz tego bo nigdy nie korzystałeś . Ja Cię przekonywał oczywiście tutaj nie będę . No ale jest taka opcja, odnośnie Twoich rozkmin: pipka czy siusiak

Gdzie jest @Doktor Indor i @Kiusiu? Ktoś coś wie może ?

Nie masz ślinotoku po klozapinie ? Ja miałem paskudny ślinotok-wogóle lek nie dla mnie.Ale w silnych schizach lek jak złoto niezastąpiony pod warunkiem że uboków jako tako cieżkich nie ma. No ja się pozbyłem głosów w 99% bo ten 1 % to se czasami wkręcam a tak naprawde już nikt do mnie nie mówi

Dzieki. Wzajemnie pozdrowienia. Ja uciekam już z tego tematu o preclach :D. Jak coś to tu mogę popisać

Może Kiusiu, znalazł jakąś Sikoku czy inną Honsiu i jest nią zajęty

Pow Powiem Ci że raczej nie zamierzam brać takich wysokich dawek jak już coś ro max 20 a ja zaczynam odczuwać już tą dawkę 10, jestem ciekawy jak będzie po około 2 tygodniach

Robiłem wiele różnych wyszukanych badań w tym też na boreliozę i nic nie wychodzi, a jeśli już coś wyszło i było leczone - niedobory, to efektów specjalnych nie było.

Wstałam jak księżna, zaszłam do toalety pachnącej różami. Usiadłam na tronie. Tron zmusił mnie do wyjścia. Umyłm zęby. Potem twarz,. Zawsze ta sama kolejność. Kuchnia przyciągała do zagotowania wody. Niestety express trzeba naprawić. Kawę zaparzyłam. Gorszka, bez mleka - siekiera. Zabrałam czarny, gorący płyn w kwiecistym kubku na górę, do swojej sypialni. Usiadłam na balkonie, zapaliłam żółtego camela. Podziwiam widok i pięknie nadchodzący dzień. Coś mnie ruszyło, by zejść na dół - chyba tron. Po załatwieniu sprawy z tronem z łazienki wyszłam. I co widzę za drzwiami. Miauczący, rudobiałoczarny koteł. A raaczej Kotka Gosia. Małgorzata weszła jak do siebie i pobiegła prosto do mojego pokoju. Wskoczyła na łóżko. Wiedziała, że dostanie przekąskę. Dostała trzy. Zwinęła się w kłębek i zasnęła twardym snem. Zaczęłam robić makijaż. Wyszedł dobrze. Dosyć mocny, ale taki lubię. Kota zostawiłam śpiącego uroczo. Poszłam do szmateksu. Nie wiedziałam, że znajdę tyle pięknych rzeczy. Sukienki, stroje kąpielowe i leginsy/dresy. Jeszcze się skusiłam na nowe skrpetki w śmieszne wzory, takie dłuższe. Zrobiłam jeszcze w sklepie obok zakupy spożywcze. Zadzwoniłam po brata, żeby przyjechał po mnie, bo mam za dużo rzeczy. Zjawił się w 3 minuty, bo mieszkamy rzut beretem, ale z torbami bym nie przeszła 5 metrów. Jestem zadowolona z tych ciuchów. Większość przymierzyłam i są perełki Teraz trzeba zrobić kilka prań i można chodzić.

Nie martw się zbytnio. Jak będziesz miała za niski, to Ci lekarka zapewne zwiększy dawkę. To wszystko kwestia kontroli.

O tym, że chciałabym, aby rodzina dała mi wreszcie spokój. Czuję się dobrze, lubię się szlajać, lubię siedzieć w pokoju i mieć swój świat. A z nimi ostatnio nie da się pogadać, bo znowu im nie pasuje moje zachowanie. Blablabla. Ciągle przewrażliwieni. Niech się cieszą, że ja się cieszę. DAJCIE MI SPOKÓJ.

Bo życie kawalera bywa intensywne

No u mnie akurat jest lepiej niż było, na pewno w kwestii chwiejności. A to była kwestia zwiększenia dawki z 200 do 300mg.

@Lucy32 @Happyandsad szczerze mówiąc ja akurat depresyjnych stanów nie mam od dawna ale nie uważam, że to kwestia paro. Wg mnie o ile na lęki działa ona świetnie to z wielu opisów wiem, że na depresje są dużo skuteczniejsze rozwiązania. Jak ktoś ma większy problem z ogólnie nastrojem i stanami depresyjnymi to szczerze mówiąc ja bym akurat paroksetyny na to nie polecał. Ja działanie jej na mój organizm też może trochę mylnie opisywałem. Bo mówiąc o tym, że ona świetnie działa na lęki nie mam na myśli, że ich nie mam albo że ataki się nie zdarzają. Fakt, są zdecydowanie rzadsze ale chodzi tu o to, że ona pozwala mi je przetrwać, przeczekać i się po nich pozbierać. Ten "wyłącznik" na lęk to bardziej taki tłumik. Że mimo, że czasem naprawdę jest źle to jednak idzie się do przodu. Ona nie pobudza do działania i nie sprawia, że nagle jest wszystko super i sama wyprowadza mnie na spacer na drugi koniec świata. Ale daje taki spokój, że jakbym chciał to mogę tam pójść i może nie zwariuje przy okazji

No wlasnie Duloksetyna.Pierwszym lekiem Mirtazapina byla, też się spisywala dobrze. Później dołożenie Dulo,bo Mirta przestala dzialac.Teraz i Dulo juz nie dziala,poz zmianach lekow jeszcze raz na nia weszlam i jest lipa bo jestem apatyczna,i na depresje juz tak fajnie nie dziala.Ja ogolnie nigdy nie mialam typowej fobi spolecznej ,takie wycofanie bardziej .Ale Dulo na to pomogla za pierwszym razem.Az za bardzo może

Brat wyprowadził się do kochanki do miasta Mieszkam więc z rodzicami i tak się powoli żyje na tej wsi Mam dom zapisany i drugi dom po dziadkach też jest na mnie, nie miałem więc potrzeby w życiu kupna domu/mieszkania, skoro mam już dwa

ugotowałem gar jarzynowej z dodatkiem udka z kurczaka

Napisałem pw

Hejka Jako że Kwety nie ma w aptekach o powolnym uwalanianiu biorę Ketrel 3x200 mg.I wydaję mi się że tak jest lepiej. Nastrój o niebo lepszy na szybkim uwalnianiu.

Nie ma już powieściowych bohaterów, bo nie ma już indywidualistów, bo indywidualność zaginęła, bo człowiek jest samotny, bez prawa do indywidualnej samotności, i tworzy bezimienną i abohaterską masę. Wolę być zimną suką niż matką Polką. Czuję się trochę bliżej kobiet niż mężczyzn, lecz prawdą jest, że przyleciałam tu z innej planety i rasa ludzka jest mi całkowicie obca". Cierpienie, za które odpowiedzialne mogłoby być całe społeczeństwo, zostaje sprywatyzowane i upsychologizowane. Doskonaleniu podlegają stany duchowe, nie społeczne. Żądanie optymalizacji duszy, które w rzeczywistości wymusza dopasowanie do stosunków władzy, kamufluje społeczne niedostatki. W ten sposób psychologia pozytywna przypieczętowuje koniec rewolucji. Dziś już nie rewolucjoniści, lecz trenerzy motywacyjni wchodzą na scenę, troszcząc się o to, by nie pojawiło się żadne niezadowolenie, żaden gniew. - Nicky, najciekawsze jednostki są często niezrozumiane przez otoczenie - mówi. - Ludziom zwykle najpierw się wydaje, że geniusze to wariaci, nim dojdą do wniosku, że są jednak nieprzeciętnie inteligentni. Nigdy nie byłem samotny. Siedziałem w pokoju - myślałem o samobójstwie. Byłem w dołku. Czułem się fatalnie - gorzej niż kiedykolwiek - ale nigdy nie czułem, że inna osoba mogłaby wejść i wyleczyć to, co mnie gryzie. Albo że ileś tam osób mogłoby to zrobić. Innymi słowy, samotność nigdy nie była moim zmartwieniem, bo zawsze tak bardzo pragnąłem odosobnienia. Za to na przyjęciu albo na stadionie pełnym wiwatujących ludzi, tam mógłbym czuć się samotny. Zacytuję Ibsena: "Najsilniejsi są najbardziej samotni" (…). Znasz typowe reakcje tłumu: "Hej, jest piątkowy wieczór, co chcesz robić? Siedzieć tak tutaj?" No cóż, tak. Bo tam na zewnątrz nic nie ma. To głupota. Głupole spotykają się z głupolami. Niech się ogłupiają sami (…). Żal mi milionów, ale nigdy nie czułem się samotny. Lubię siebie. Jestem najlepszą rozrywką jaką mam. Napijmy się jeszcze wina! - Bukowski!!!