Malarz cieni

komin

orzech

Dzień z lepszym nastrojem. Jutro pewnie znowu będzie zjazd do bazy.

Dzięki za wiadomość. Nie wiedziałem, że są takie festiwale w internecie. Chętnie coś zobaczę, bo bardzo lubię kino europejskie.

Brak nadziei na cokolwiek. Chociaż jakąś iskierka by się pojawiła...

Ostatnio widziałem Upadek, film o ostatnich dniach w bunkrze Hitlera. Poza trochę melodramatyczną końcówką trudno się do czegoś przyczepić. Oby było więcej takich filmów o II wojnie światowej. Nie wiem tylko, dlaczego ten film ma stosunkowo mało głosów na filmwebie. Strasznie ciężko się nieaglojęzycznym filmom przebić.

Dekoder mi się popsuł, co nie jest jeszcze tragiczne, bo można wymienić. Gorsze jest to, że wszystko z dysku mi się skasuje. Miałem cały dysk zawalony i wszystko przepadnie przez jakieś durne popsucie się dekodera. Już raz tak miałem i mimo że dysk był dobry, to wszystko się skasowało.

ashlee, mają takie zasady, co jak piszcie różnie można rozpatrywać. Powinny być one jednak dokładnie ustalone na początku terapii. Ponoć na Zachodzie jest tak, że za każdą nieodbytą sesję się płaci, powód jest nieistony. Całe szczęście u większości polskich terapeutów nie ma aż tak restrykcyjnych zasad.

Bo nie mogą. Sami wiedzą, że to nie działa (a przynajmniej nie tak jak się powszechnie reklamuje), więc zasada jest, jeśli nie możemy pomóc to chociaż nie wyrządzajmy szkody. Generalnie chodzi o to żeby zrzucić z siebie ładunek emocjonalny. Jeśli ktoś tego nie potrzebuje, to nijak mu to nie pomoże. U mnie jest tak, że terapeuta doszedł do grupy po paru spotkaniach i mało się odzywa. Terapeutka natomiast jest bardzo aktywna, zadaje sporo pytań. Osobiście preferuję aktywnych terapeutów.

Trzeba się cieszyć, że jest jakieś światełko w tunelu i nie zajmują się tam tylko polityką i jechaniem na niePiS.

antylopa, w jakim ośrodku?

wiejskifilozof, to prawda, ale nie wydaje mi się to realne w normalnym świecie. Raczej się od takich osób niestety stroni i nie nawiązują żadnych relacji, a co dopiero z dziewczynami. Bardziej do mnie przemawia film "Ja też!" o chłopaku z zespołem Downa i jego relacji z kobietą.

Program o psychoterapii w Telewizji Trwam. Nie sądziłem, że w takim medium zajmą się psychoterapią. Było trochę religijnego ględzenia, ale ogólnie program ciekawy.

Ostatnio widziałem "Chce się żyć" Pieprzycy. Ciężko ocenić mi ten film, bo z jednej strony dosyć dobrze jest tam pokazane życie osoby z porażeniem mózgowym. Z drugiej jednak strony nieprawdopodobne wydają mi się relacje z kobietami, które nawiązał główny bohater.

Na grupową też się czeka podobnie. Nie wiem, czemu z indywidualną jest taki problem. W mojej przychodni na indywidualną można chodzić raz lub dwa razy w miesiącu...

wiejskifilozof, otóż to. We Wrocławiu też trzeba długo czekać, psychiatra mówiła mi że co najmniej rok. Jeśli się ma pieniądze, to lepiej zainwestować w prywatną. Chyba poznawczo-behawioralna jest najbardziej opłacalna ze względu na krótki czas trwania.

Dzisiaj odebrałem z paczkomatu trzy książki, które nie przyszły wcześniej z resztą zamówienia. Księgarnia szybko zareagowała i to mnie też cieszy.

Problemy InPosta, paczka z tymi 3 książkami coś długo idzie. Mam nadzieję, że jutro wreszcie dostanę przesyłkę.

rower

Oglądałem tylko Bogów ulicy i Tajemnice Brokeback Mountain. Oba mi się podobały, choć ten drugi film jest według mnie wybitny. Widziałem też Gyllenhaala w Evereście. Ten film również przypadł mi do gustu, świetna muzyka i zdjęcia.

15 spotkań to jest stosunkowo krótko. Jeśli masz fundusze na terapię, to ja bym się zdecydował.

Książka Beaty była niedawno w Biedronce, jak widać chcieli podnieść sprzedaż.

Raczej będziesz musiał więcej wydać. Powiedzmy, że terapia trwałaby pół roku. Wtedy wychodzi ponad 2 tysiące (we Wrocławiu średnia stawka za sesję to 120 zł lub więcej). Ja jestem przykładem tego, że nie warto. Wydałem na terapie około 14 tysięcy (niecałe 4 lata, 2 terapie) i spodziewanych efektów nie przyniosły. Nie była to jednak terapia poznawczo-behawioralna, lecz humanistyczne (raz nastawiona na osobę, raz Gestalt i egzystecjalna). To zależy jak to jest u Ciebie z dostępnością terapii na NFZ, nie wszędzie jest poznawczo-behawioralna dostępna bezpłatnie. We Wrocławiu jest z tym bardzo ciężko, czeka się długo. Terapia poznawczo-behawioralna jest najkrótsza, czyli najtańsza. Teraz chodzę na bezpłatną terapię grupową, ale w przyszłości rozważam prywatną poznawczo-behawioralną.

Idę oglądać film "Chce się żyć".

Tella, podziwiam to, co robi ten człowiek, ale pisarzem jest przeciętnym. Miałem wrażenie, że ciągle powtarza w kółko to samo.