linka

Co to jest za temat w ogóle?

To u jakich Ty lekarzy byłeś? W ogóle u ortopedy jakiegoś? To są dość częste deformacje, tzw zapadająca się klatka piersiowa, to się koryguje intensywną i długotrwałą rehabilitacją ewentualnie w ostateczności operacją, to nie nie jest jakaś straszliwe dziwna przypadłość i nie ma absolutnie nic wspólnego z zaburzeniami emocjonalnymi. Radzę jak najszybciej iść do ortopedy i zacząć leczenie.

Ja nie rozumiem, boisz się pić to nie pij....... to jakieś straszne wyrzeczenie??

Tomcio Nerwica, I tyle na ten temat.

Hobbit - koniecznie bez dubbignu, a 3D można sobie śmiało darować. Kto lubi Władcę Pierścieni - ten się nie zawiedzie, wyszłam z kina oczarowana

Nie trzeba rezygnować z kawy - w końcu po coś jest bezkofeinowa :)

Połączono ze względu na podobną tematykę.

Brałeś leki tylko pół roku - to dość krótko, przy tym nie piszesz nawet słowa o jakiekolwiek terapii. Dlaczego odstawiłeś leki? Czyja to była decyzja? Twoja czy psychiatry? To co opisujesz wygląda jak klasyczne ataki paniki, nawroty nerwicy, wypadałoby iść do lekarza ogólnego porobić badania, a jeśli okaże się, że to "tylko" nerwica iść do psychiatry i wspólnie zastanowić się nad formą leczenia - leki? Terapia? Piszesz, że boisz się że stracisz ukochaną - dlaczego? Przy pierwszym problemie ucieknie? Nie chcesz wracać do psychiatry ....cóż chyba nikt z nas nie chciał, uważam, że powinieneś zgłosić się też do terapeuty który wyjaśni ci jakimi "prawami" rządzi się nerwica, czego nie trzeba się bać, jak z tym walczyć itd.

Chcesz, żeby ci ktoś przetłumaczył 230 stron książki??

Że faceci nie plotkują....... ogromny bullshit!!

Tak samo jak przeraża mnie wiele innych rzeczy MNIE NIE DOTYCZĄCYCH .... co w tym dziwnego?

Tak samo jak przerażają mnie inne rzeczy które pasują innym ludziom - easy. Uważam, że nawet jeśli obie osoby w związku się na to godzą, to w pewnym momencie ich życia obróci się to przeciwko nim. To straszne nie mieć części swej duszy tylko dla siebie, nie mieć swojej przestrzeni, swoich zainteresowań, swoich zajęć - wydaje mi się, że takie osoby mogą się szybko wypalić.... ale to tylko moje zdanie

Przerażają mnie takie osobniki.....

Marsal2, kurcze w takim razie faktycznie może to jednak leki? Spróbuj może jakiejś konkretnej suplementacji, tran+dobre witaminy, jakieś środki ziołowe na poprawę odporności, może jakiś sport? Sama nie wiem....

http://psychiatra.bydgoszcz.eu/publikacje-dla-pacjenta/schizofrenia/dziedzicznosc-schizofrenii/ http://pl.wikipedia.org/wiki/Etiologia_schizofrenii Z tego wszystkiego wychodzi na to, że bardziej niż geny chorobotwórcze jest bycie narażonym na nieustanny długotrwały i bezpośredni kontakt z chorą osobą....ale to skomplikowany proces i lekarze znają się na tym lepiej. Z tego co piszesz u niej choroba nie pojawiła się tak nagle, wcześniej zdradzała objawy niestabilności emocjonalnej, a zapewne całkowity brak aktywności, socjalizacji może taki stan pogłębiać.... Tak czy inaczej najlepiej byłoby gdybyś umówiła się na wizytę u dobrego psychiatry i on zapewne udzieli kompetentnej odpowiedzi, powie jak pomagać, być może tobie też podpowie może są jakieś grupy wsparcia dla rodzin osób chorujących na schizofrenię, gdzieś gdzie i Ty miałabyś szansę na otrzymanie pomocy.

Uważam, ze prędzej jest to wina choroby ( depresji, nerwicy itd) i tego jak traktujemy swój organizm a także większego lub mniejszego zbiegu okoliczności niż zażywania leków które wymieniłeś.

sleepwalker, jak znajdziesz odpowiednią osobę być może sama zapragniesz dzielić z nią przestrzeń

Strzyga, ale inaczej brzmi czasem muszę odetchnąć..... Ja lubię mieć swoje miejsce, gdzie robię coś tak jak chcę bo tak ma chyba każdy, a przynajmniej mieć powinien dla zachowania równowagi psychicznej a inaczej brzmi : Ja mieszkam z chłopakiem ponad pół roku. Nie podoba mi się to.....Wolę działać sama być a nawet na pewno trzeba do tego dorosnąć, mi to zajęło duuużo czasu .

PoznacSiebie, to dla panów jak mniemam To nie będziemy gorsze

Moja ulubiona [videoyoutube=trTw5Lq4HRs][/videoyoutube]

Jesteś normalna, jak najbardziej po prostu przytłoczyło cię życie i nie radzisz sobie z nim. Powinnaś jak najszybciej skontaktować się z lekarzem pierwszego kontaktu i poprosić go o skierowanie do psychologa. Prawdopodobnie to o czym piszesz to pewnego rodzaju stany depresyjne a to stany chorobowe więc należy je jak najszybciej zacząć leczyć. Dużo zmian w życiu, pora roku - wszystko się zebrało i toczy się własną siłą. Nie jesteś z tym problemem sama - poczytaj na forum o depresji, zobacz co możesz zrobić sama dla siebie, jak się zaktywizować, poczytaj jak inni z tego wyszli - to możliwe :)

No i dziękujemy za życzenia, ale z tym sumieniem to raczej nie wydaje mnie się......

Leki na zgagę? Dieta ?

elfrid, i żreć tak chemię do końca życia? Być uzależnionym od tego..... U mnie fluo działało za pierwszym razem 20mg, później już jadłam 40 mg przez dwa lata i też z czasem było lepiej.

Mi zmiana sposobu myślenia zajęła 3 lata terapii ....... ale udało się.