mark123

Mnie najbardziej wkurza, jak ludzie gadają o nachlaniu się albo o ruchaniu. U mnie w szkole średniej wśród rówieśników dominowały tego typu tematy.

Czasami miewam wrażenie, że obecnie moje wewnętrzne dziecko to rozpuszczony bachor.

Piję energetyk.

Ja ze zwykłego charakteru chyba jestem introwertykiem, ale stuprocentowej pewności nie mam.

Mnie przy szukaniu pracy po studiach będzie utrudniać to lęk przed rozmową z ludźmi; poczucie, że i tak się nie sprawdzę oraz lenistwo niechęć do zmierzenia się z problemem. Mnie natomiast kop w dupe pewnie by doprowadził do zmian, ale niekoniecznie dobrych.

Ja częściowo spełniam kryteria ICD-10 ZA. Ale musiałbym wiedzieć, jak rozwijałem się na początku dzieciństwa oraz potwierdzić/wykluczyć u specjalisty inne zaburzenia, by wiedzieć, czy spełniam wszystkie wymagane, czy nie.

To z tego w takim razie wynika, że na osobowość unikającą mogą zachorować tylko osoby, które z oryginalnego niezaburzonego charakteru potrzebują mało kontaktów z ludźmi.

Mam niewielką ilość, ale nie chcę mi się zagłębiać. Miewam gdy czuję lęk. Od okresu połowy gimnazjum mam problemy ze skupieniem się. Od liceum nauka w ogóle idzie mi bardzo słabo. Lubię ciszę, nie jestem aktywny. Mam Od liceum mam. Nie lubię i boję się jakichkolwiek prac w grupie.

Osoby z osobowością unikającą moim zdaniem mogą być z charakteru nawet ekstrawertykami; ale z powodu zaburzenia w zachowaniu są skrajnymi introwertykami; charakter swoją drogą, zaburzenia swoją.

Brak potrzeby kontaktu z ludźmi jest skrajnym introwertyzmem i jest moim zdaniem poza granicami normy. Natomiast normalny introwertyzm jest zwykłą cechą charakteru.

Introwertyk to przede wszystkim osoba, która nie potrzebuje dużego kontaktu z ludźmi, wystarcza takiej osobie mały kontakt z ludźmi.

Ja też nie wiem. Moje życie też nie ma sensu. Tacy jak ja nie są w żaden sposób światu potrzebni.

Dzisiaj w biurze głowa mi czasem leciała z senności. A to w dużej części przez to, że nie potrafię kontrolować siebie pod kątem pory chodzenia spać.

Mój mnie się nigdy o sprawy seksu nie dopytywał, tylko matka się pytała parę razy czy aby giejem nie jestem. Mój ojciec bardzo nie przepada za jakimikolwiek skrzywieniami seksualnymi. O moich na szczęście póki co za bardzo nie wie.

Ojciec, przeszkadza mu, że nie interesuję się seksem, debil.

Mało spałem, jakieś 2 godziny.

Ja akurat głównie opieram się na programach naukowych.

Dla mnie ciekawa jest hipoteza, że po śmierci świadomość poprzez splątanie kwantowe może przenieść się do dowolnego miejsca w kosmosie.

Tak w zasadzie, to nie wiadomo, co jest po śmierci.

Chociaż trochę muszę się wyspać. Naleję sobie jeszcze jedną szklankę coli, wypiję i idę spać.

Miałem iść spać, ale nalałem sobie coli i włączyłem muzykę. A za niecałe 5 godzin muszę wstać.

Ja nie wiem, czy z oryginalnego charakteru jestem introwertykiem czy ekstrawertykiem. W tej chwili raczej nie da się tego rozstrzygnąć.

1. od 16 roku życia (wcześniej miałem bardzo mały wgląd w siebie i nie zdawałem sobie z tego tak sprawy) 2. ja mam potrzebę trzymania się matki, dlatego bo sam nie umiem sobie radzić w życiu 3. czasami miewam fantazje myślowe w tym stylu 4. standardowo nie robię nic konkretnego, by być najlepszym lub najgorszym; ale zdarza się, że robię pewne rzeczy, czasem by nie ukrywać, że jestem najgorszy, a czasem by zrobić coś idealnie, żeby inni nie mieli do mnie żadnych zastrzeżeń (szczególnie, gdy w moim poczuciu jest zagrożenie krytyką) 5. nie 6. fantazjuję myślami, by zbyt bardzo nie skupić się na rzeczywistości 7. nie -- 04 sie 2013, 22:14:04 -- U mnie neurolog wysunął podejrzenie o zaburzeniu osobowości (ale bez konkretów). Czytałem o zaburzeniach osobowości. Ja myślę, że jest bardzo prawdopodobne, że mam osobowość unikającą (i być może też zależną).

Upał na dworze.

Jutro znowu muszę o 4 wstać.