monk.2000

majkel_majki, fajnie, przypomniałeś mi liceum, jak był ten serial popularny.

Śmiercionauta, mi tak samo. Problemy deadera by się nadały na sitcom. No właśnie, też mam wrażenie, jakby to nie choroba była problemem, a świat taki wredny po prostu. Na to leki nie pomogą.

Twardy gracz o. Rydzyk. Jak widzę te przeróbki w internecie, przykładowo okładka GTA stylizowana na wersję polską, to najgorsze to, że to nie są żarty.

Mam dość, idę spać.

Sprawdzam ścier.. awatar.

Kestrel, jakbyś teraz znalazł kobietę, która handluje nożami to byście się dobrali.

Czemu tak sądzisz. Jesteś bogatsza o doświadczenie, że lepiej żeby żagiel stawał kiedy trzeba.

Luktar, taki to smutny los. Ja pewnie skończę na przykręcaniu śrub w machinach oblężniczych, albo jakaś inna bzdurna rzecz, nie wiem co, nie mam weny.

Luktar, pasja jest. Ale z szachów trudny wyżyć, trzeba się okazać przydatnym w pracy.

Luktar, kiedyś grałem na kurniku. Potem przeniosłem się na program szachowy, za bardzo stresowałem się partiami i traktowałem je, jakby moje życie od tego zależało.

Luktar, chyba najbardziej renomowane. Wejdź na ich stronę, to zobaczysz jak wyglądają. Takie typowe drewniane figurki, chyba je wyróżnia to, że można nimi grać na turniejach.

Luktar, ostatnio nie gram, ale to jest dobre, żeby poznawać ludzi, myślałem o klubie w Koninie. Ale coś nie mogę się zabrać. Ostatni mój szachowy moment to mistrzostwa PWSZ w Koninie w 2011. Nieźle mnie pokonała jedna dziewczyna. Szach-mat w butach.

Cześć. Ja oglądam film o M. Carlsenie, rekordziście szachowym. Co u was?

Ja mam dłuższe włosy, takie na lata 70-80. Ale idę obciąć do fryzjera niedługo, więc się nie liczę. Wolałbym w realnym świecie kogoś poznać, ten wirtualny mnie męczy powoli.

To przykre, że współczesny człowiek ma taki poziom cynizmu. Ja sobie wyobrażam ludzi żyjących dawniej, że na prawdę przeżywali te święta. Ale może mam taki wyidealizowany obraz tylko.

Ja nie mam na tyle komfortowej sytuacji finansowej żeby szastać kasą. Ale nawet jakbym coś kupował, to pewnie dużo radości by z tego nie było. Postawiłbym w pokoju i by stało. Finanse nie są dla mnie wskaźnikiem sukcesu. Ewentualnie jakiś gadżet elektroniczny, nowa karta by się przydała, bo się klocki Lego zacinają.

Przywiązanie, "wirtualność" mojego życia, brak zaradności (to się da wyrobić), brak kasy. No i niechęć do zmian. To mogłaby być pochopna decyzja. Może za jakiś rok się wyprowadzę. Powiedz coś o Wrocławiu, ja tyle wiem, że jest tam redakcja gazety, którą prenumerowałem, nietypowy dworzec, charakterystyczne kamienice, znam parę budynków. Warto tam się przeprowadzić?

Pewnie tak, ja siedzę w tym 7 lat i żadne leki nie spowodowały większych zmian, dlatego uczę się żyć z chorobą. Ale dwa lata? Walcz, nie wiadomo co jeszcze będzie. Ja w leki wierzyłem około 3-4 lata.

Cześć ludzie. Fajnie, że jesteście z Wrocławia. Ja już zmęczony jestem tym swoim miasteczkiem. Chociaż mam pewien patriotyzm lokalny, to bym się wyprowadził, choćby na jakiś czas.

Ja Bohuna zawsze lubiłem, no i jest podobny do taty mojego kolegi.

Wkurza mnie? W sumie mało ostatnio, staram się akceptować to co jest i wkurzenie się nie pojawia, jako reakcja na nieprzyjemne zjawisko. Ale co z tego, jak np. jestem znudzony, zmęczony.

Cześć. Jak tam? Przydałby mi się jakiś system zarządzania czasem. Jakoś tak niepostrzeżenie znika.

Słucham muzyki i zaraz pójdę po herbatę.

biankaaa, wsparcie jest. Ale to działa w dwie strony, bo to forum to taki ześwirowany świat i można stracić kontakt z normalnością i dawać sobie taryfę ulgową.

Hm, przez chwilę fajnie mi się oglądało AdBustera na YouTube.