Korba

no zastanawiałam się Moniko i nie ma nikogo takiego.

nikomu się nie podobam, nikt mnie nie kocha i nie pokocha.

ALEKS*OLO, no wczoraj jak wiesz Kochanie miałam urodziny. od piątku się nie odzywa. ja już sobie napisałam scenariusz.

ALEKS*OLO, nie wychodzi. nic się nie stało, ale nie zadzwonił do mnie w urodziny. No i się nie odzywa. Nic nie wychodzi. Każdy umarł, kto miał umrzeć, każdy odszedł, kto miał odejść. A W. - ech, szkoda gadać, ma swoje życie. Ja nie mam i nie chcę już żyć. I nie będę.

Panna_Modliszka, wiem. a ja paradoksalnie o nią błagam, tutaj...

Sabaidee, a "Bracie, gdzie jesteś?". Kocham to :) a "Fargo" - klasyka.

czuję jedno wielkie rozczarowanie i opuszczenie.

no tak, jestem niewidzialna. nic nowego. bo ja sobie, kuffa, świetnie poradzę.

otwieram. niech wątek toczy się, jak się toczył, spokojnie. głosujemy w ankiecie, a zażalenia i skargi do admina. btw. dziś chciałabym być tylko użytkownikiem. miałabym ochotę zrobić aferę dla własnego widzimisię...

bo bracia Coen to bardzo specyficzne kino.

True Grit w wykonaniu braci Coen. Świetny. Dobre, spokojne kino na niezłym poziomie.

prawie każdy jest dla kogoś ważny. ja nie będę żyć dla siebie. no more.

ja robię identycznie. tyle że po to, aby zagadać emocje i odbiec od meritum. tak samo. również mam potrzebę zagłuszania ciszy, cisza jest dla mnie zapomnieniem w złym tego słowa znaczeniu, czymś złowróżbnym. choć pewnie z innych powodów niż Twoje Moniko. dla mnie cisza to odejście. zazdroszczę Ci, że tak wiele dowiadujesz się o sobie na terapii.

albo ich brak.

nic i tak nigdzie nie dociera.

oglądam "Prawdziwe męstwo"

Dla mnie W. jest jedyny i ostatni.

New-Tenuis, Aga, też czujesz, że nie masz się dla kogo trzymać? Też Ci to rozrywa serce?

Agnieszko, tak.

New-Tenuis, Agnieszko. Straciłam nadzieję.

A ja mam jedno płuco mniej wydolne od drugiego

kilka osób już mi powiedziało, że w mojej sytuacji by nie miało żadnych barier.....

byłam na badaniach do pracy. kłamałam jak z nut. żadnych leków nie biorę wcale, nic mi nie dolega, nic mnie nie boli, nie jestem pod stałą opieką żadnej poradni specjalistycznych, nie mam zawrotów głowy ani duszności. najchujowszy z najchujowszych dni. siedzę w biurze, bo już nikogo nie ma a w domu nie będę mogła wyć, bo jest Piotrek.

no chyba coś wisi. u mnie dawno tak tragicznie nie było. a właściwie - po prostu wszystko wróciło do normy. szczęście to ułuda.

[videoyoutube=rAtVSCFrd7U][/videoyoutube]