Cynthia

Ale pękaj, serce moje, Bo usta milczeć muszą. William Shakespeare

Ale mnie triggeruje ten temat. Chyba muszę przestać go czytać.

Skąd we mnie tyle nienawiści do siebie? Dlaczego nie potrafię siebie zaakceptować, pokochać i zrozumieć? Jak zachorowałam miałam prawie 15 lat. Byłam praktycznie dzieckiem. Zagubionym, nieakceptowanym przez innych dzieckiem. Później wszystko zaczęło się burzyć, cały mój świat, a ja przez te 15 lat w każdej remisji, czekam. Czekam na to, aż szklany klosz znowu na mnie nie spadnie i zniekształci moje poczucie rzeczywistości. Wieczne życie w strachu przed tym, że to znowu wróci. Tak nie można. Pierwszy raz pragnę żyć normalnie. Być normalna w swoim szaleństwie. Odnaleźć siebie. Tą prawdziwą siebie, którą znają nieliczni. Czasami śnię o drzewie. To drzewo to moje życie. Jedna gałąź to mężczyzna, którego poślubię. Liście to nasze dzieci. Kolejna to moja przyszłość pisarska, a każdy liść to wiersz. Kiedy próbuję wybrać, liście żółkną i odlatują, aż całe drzewo zostaje ogołocone. To chyba przez to, że się starzeję trzydziestka wbiła to i człowiek chce się ustatkować. Ale to takie odległe marzenia, najpierw muszę zająć się sobą. Bo kto mnie pokocha, skoro ja samej siebie nie kocham? Muszę przejść długą i intensywną terapię by sobie odpowiedzieć na te wszystkie pytania i wątpliwości. Tamtej Cynthii już nie ma. Wykopałam dół i pogrzebałam ją żywcem. Ku lepszemu. Śpijcie dobrze.

no google mówi, że nie można, ale może ktoś kto się zna by mógł się wypowiedzieć

a ja właśnie czytałam gdzieś kiedyś, że od leków psychiatrycznych nie można się uzależnić. Oczywiście prócz benzo. Nie wiem na ile w tym prawdy.

Palę i piję herbatę z cytryną. Ogarnęłam chatę, zadzwoniłam do przychodni by umówić się do psychiatry. O dziwo za trzecim razem się dodzwoniłam. cud.

W chacie siedzę. Ale chętnie bym pojechała gdzieś nad jeziorko.

Oki. Dzięki

Rozmowa.

Nie każdemu dogodzisz

Udany

ja i igła i nitka nie idą ze sobą w parze

mi dziś stopy zmarzły xd ciepło nie, zimno nie, jak żyć

ale nie wiem, czy jestem dobrym przykładem do naśladowania xd

Dlaczego nie dostaję maili jak ktoś do mnie napisał? Mam zaznaczone, by dostarczać powiadomienia, ale chyba coś nie tak jest

Bardzo dobrze.

też mam czasem takie piski, coś w mózgu nie styka, jakieś neurony.

Tak mi się skojarzył temat z cytatem Oscara Wide'a "Celem życia jest rozwój własnej indywidualności". Czasami nie potrafimy odnaleźć siebie, wtedy nie możemy być autentyczni. Terapia właśnie w tym pomaga. Byśmy mogli być indywidualnością, byśmy byli sobą. Sądzę, że chodzi tutaj i o odnalezienie autentyczności i o nauczeniu nowych, zdrowych zachowań. Bo po co chować się za mechanizmami obronnymi. Wystarczy skonfrontować się z wewnętrznym krytykiem i zrozumieć swoje wewnętrzne dziecko.

w ogóle prega to zajebisty lek, mnie wyciągnął z lęków i w ogóle z objawów negatywnych

no to moja mama 150mg na dobę.Lekarz powiedział że ma zwiękzyć, ale mama tego nie zrobiła, bo po co, jak ta dawka działa

no i jak z tolerancją? a jaką dawkę bierzesz?

Moja mama bierze ponad pół roku pregę właśnie na bóle neuropatyczne i nie czuje, by tolerancja wzrastała - nie bolą ją żebra po wzięciu dawki, a to świadczy o tym, że tolerancja nie wzrasta. Kilka razy nie wzięła i ją bolało, ale nie sądzę, by się uzależniła.

tak mi się skojarzyło pamiętaj, jesteś królową