na_leśnik

Niestety ja również mam problem z nienawiścią do rodziców. Na sam dźwięk głosu mojej matki aż mną rzuca. Podobnie mam niestety z siostrą. A co do szkodliwości tego uczucia, to wywołuje u mnie ono dość silne wyrzuty sumienia, zwłaszcza że u mnie w domu nigdy takiej patologii sensu stricto nie było. Nie wiem co miałbym im wybaczyć, nawet nie wiem czy ta sytuacja w domu u mnie faktycznie była tak zła jak ją odbierałem, czy to tylko ja jestem takim rozwydrzonym, przewrażliwionym gnojkiem który tak wszystko do siebie brał i bierze. Wiem tylko tyle, że muszę robić co się da żeby nie musieć znów z matką zamieszkać. Nawet jej pozytywne wypowiedzi o nie działają na mnie tak, że wzbiera we mnie agresja a zaraz potem znów wyrzuty sumienia, autoagresja (jeżeli walenie głową we wszystko co jest pod ręką i okładanie się pięściami można do autoagresji zaliczyć) i myśli samobójcze.

W nocy znów seans myśli samobójczych. A właściwie to nawet nie samobójczych, co jakichś ponurych fantazji na temat własnej śmierci a potem pogrzebu,szarpanina z myślami że pochowają mnie jak katolika mimo że nim nie jestem, że będę leżał w jednym grobie z moim ojcem. Rzygać mi się już chce od tego wszystkiego. I spać.

204

Calineczka1990, ja niestety jutro też do roboty bo odrabiamy jakiś wolny dzień . Weekendzie łer ar ju!

Witam w ten piękny piątkowy poranek!

Gandalf Squad! [videoyoutube=ZHRHc5HmFHg][/videoyoutube]

kasiątko, cytując klasyka: oj tam, oj tam

Też tam kiedyś byłem . Podobno jeden z braciszków na usługach austriackich podpalił klasztor, a jego duch dalej tam krąży. Ducha niestety nie zastałem, ale miejsce naprawdę klimatyczne :) . W ogóle podkarpacie to jest jeden wielki wybieg dla fotografów

No i...jakby to powiedzieć...jak to nie zadzwonił na_leśnik jak zadzwonił? Dzięki ludziska! Wizyta umówiona!

Quakerdramon, daj sobie czasu trochę, z tego co piszesz to z Ciebie raczej wrażliwy chłop jest (mam podobnie). Zauroczenie musi samo przejść, po ludziach gruboskórnych spływają takie sytuacje jak po kaczce, u bardziej wrażliwych trochę to trwa. Ja zawsze starałem się w takich sytuacjach zająć czymkolwiek przyjemnym (pisaniem, foceniem, czytaniem książek) żeby myśli zająć. Może i tobie pomoże.

Quakerdramon, a długo byliście razem?

Ja też się dziś do roboty spóźniłem. Ale tak się szczęśliwie złożyło, że akurat dziś urządzenie do odbijania kart zastrajkowało . Ufff...

Robinho, jeśli on jest Bogiem to nie wierzy. On WIE!

graddis, i na tym ten ich biznes się opiera... Ciekawi mnie ilu z tych "uzdrowicieli" faktycznie wierzy w swoje zdolności lecznicze, a ilu to po prostu cyniczni aktorzy. Jak myślicie?

Wkurza mnie nasz jednoosobowy dział "Aj Ti", wrzucający jeden plik na stronę od połowy maja

warcaby-pionki

Ja od jakiegoś czasu próbuję się przemóc i iść do psychiatry. Właściwie to nawet nie wiem, czego się boję (poza standardowymi schizami, które mam zawsze kiedy muszę gdzieś, zadzwonić, popytać, załatwić coś). Chyba najbardziej zniechęca mnie świadomość tego, że wiem, że te leki nie rozwiążą moich problemów, stępią tylko objawy (i przy odrobinie pecha i źle dobranych tabletkach parę innych rzeczy...). Poza tym boje się, że przy mojej samodzielności i roztrzepaniu bardzo nie będę potrafił regularnie przyjmować przepisanych leków. Ale od czegoś trzeba zacząć. Poradnię mam wybraną, wszystko jest, tylko telefon szczerzy kły...

198

Cześć wszystkim

0Rh+, no niestety Canony dość mocno przekłamują ekspozycję z m42. A przy analogu nie ma szans na dopstrykiwanie, robi się zazwyczaj na czuja :) . kasiątko[/b], też tak coś mi się wydaje, że fota numer dwa to Zagórz. A reszty miejsc nie znam.

Bardzo dziękuję za komentarze i ciesze się że się to to podoba . To zdjęcie nie przedstawia żadnej konkretnej myśli, raczej ogólny klimat fotografowanej dzielnicy Rudy Śląskiej i samopoczucie autora (robiłem je jak musiałem czekać na pierwszą w życiu wizytę u psychiatry o ile pamiętam). A ludzik zapadkowy to dziecko dobrego samopoczucia i kaca-giganta po imprezie w akademiku . Potem może wrzucę jeszcze linka do swojej galerii na plfoto.com.

Właśnie odkryłem, że mój e-papieros się nie zepsuł! Trochę techniki i się humanista gubi he he

Zawsze lubiłem taką "dosłowną" samotność, ale ostatnio nie potrafię sam ze sobą wytrzymać .

Snooki, przetrwać kolejny dzień w pracy nie pokazując, że nie jestem w stanie nic robić. A poza tym znaleźć jakiegoś lekarza co by mi chociaż powiedział co mi jest...

Nie byłem niestety. Ale brzmi fajnie .