mark123

Kiedyś, kiedy nie byłem jeszcze aż tak skrajnym leniem, jak teraz, miałem plan, żeby skończyć porządne studia, znaleźć interesującą mnie pracę i ewentualnie, jeśli by się pieniędzy odpowiednio nazbierało, to zamieszkać w jakimś domu gdzieś w górskim zaciszu. Obecnie nie mam żadnych planów, nic mi się nie chce, nawet zagrożenie śmiercią głodową na przyszłość, nie motywuje mnie, by coś zrobić ze swoim życiem.

Ja mam tak, że wykonanie czynności na małą skalę i myślenie wtedy, że wykonuję czynność na dużą skalę powoduje poczucie emocjonalne, że wykonałem czynność na dużą skalę.

Tak

Piję napój o smaku białej herbaty, gruszki, jagody i miodu.

Śniło mi się dzisiaj, że jechałem autobusem i autobus miał wypadek, w wyniku którego uderzyłem w coś bardzo mocno dłonią i miałem dwie końcówki palców przedziurawione na wylot i w jednej dziurze miałem jakąś sprężynę, a w drugiej jakiś pierścień.

W dzieciństwie jąkałem się czasami, gdy się zestresowałem. Obecnie jąkam się zawsze, gdy jestem zestresowany i czasami, gdy nie jestem zestresowany.

Zmienić naturę ludzkości.

Też mam czasami ochotę wykrzyczeć światu kilka rzeczy.

Aby nic złego nie widzieć podczas paraliżu przysennego, trzeba najpierw ciało wyrwać z paraliżu, a potem dopiero otworzyć oczy.

Mnie się wydaję, że prędkości światła się nie przekroczy, prędzej otworzy się tunele czasoprzestrzenne. "Bilion lat", to nie ma takiego czasu w ogóle (z perspektywy naszego wszechświata), a 5, czy 10 bilionów lat temu, tym bardziej.

U mnie na mój wygląd fizyczny chyba sporo wpływa prześwitywanie sfery psychicznej. Gdyby moja sfera psychiczna nie prześwitywała do wyglądu fizycznego, to może nie wyglądałbym negatywnie.

Dość mocno wpłynęło to na moją psychikę.

Wiedziałem, że jestem we śnie i dążyłem do wybudzenia się, ale czasem musiałem się namęczyć, by udało mi się wybudzić, czasami przeszkadzały mi paraliże przysenne, a czasami byłem "uwięziony" we śnie. Ja się bałem, że to co działo się w snach, stanie się w rzeczywistości.

Jeśliby brać pod uwagę kwantową świadomość, to wychodzenie z ciała może być możliwe. Ja miewałem w dzieciństwie świadome sny-koszmary; nie był to odpoczynek; w dodatku skutki psychiczne tamtych świadomych snów odczuwam do dziś.

A ja nie mam prawie w ogóle ruchu, piję colę, jem niemało, a mam sporą niedowagę.

No ba! Pewnie, że tak :) Każę sobie to napisać na tabliczce i powieszę w pracy. Ciekawe tylko co klienci na to? Nie; to cola nadaje życiu sens

Gdy ktoś prawie nigdy nie jest poważny.

Żeby była już druga połowa czerwca.

Też uważam, że waniliowa z biedronki jest lepsza; szkoda tylko, że limitowane robią; (ale na szczęście jest w innym sklepie cola czekoladowa, która również jest bardzo dobra).

Pisząc postrzegam nie miałem na myśli, że uważam.

Nie fantazjuję o przytulaniu nikogo bliskiego; fantazjuję o przytulaniu obcych osób; gdy fantazjuję czuję się po prostu pozytywnie.

Ja postrzegam przytulanie jako słabość, litość. Wyjątek stanowi świat fantazji, tam przytulanie postrzegam pozytywnie i fantazjuję czasem, że kogoś przytulam.

W moim przypadku raczej oczywiste było, że "zdobędę" zaburzenia psychiczne. Musiałbym się urodzić z inną konstrukcją układu limbicznego, by mieć szansę, że nie "zdobędę" zaburzeń.

ekran monitora Czy chciałbyś/chciałabyś pracować w korporacji Umbrella ?

Wnerwia mnie, gdy ktoś uważa, że ukończenie niszowej uczelni, na której osoba, która nie zdała matury miałaby szansę sobie poradzić, to znaczące osiągnięcie.