Zupapomidorowa

Wielkie cierpienie. Prośba o sen.

I ta już kultowa pioseneczka z lat 90tych ^^

To jest doskonała gra on line ^^ http://games.adultswim.com/robot-unicorn-attack-twitchy-online-game.html

rysuję

Carlosbueno, popieram.

pod spirytus to tylko Janis Joplin

Pod whiskacza polecam Hendrixa.

A nie moja ta butelka, znalazłam w barku. Chętnie się podzielę ^^

Ja sobie jeszcze szklaneczkę whiskacza sączę przed snem. Wasze zdrówko!

Do mojej mamy w końcu dotarło, że nie jest wesoło kiedy jej powiedziałam "nie radzę sobie sama ze sobą", te słowa nią wstrząsnęły. Musiałam zacząć mówić, bronić się pazurami bo najbliżsi by mnie zamęczyli. Leki chyba mi nie pomagają. Czuję, że powinnam iść na terapię. Leki nie spowodują, że przestane odgrywać rolę śmieszki. Znacie jakiś dobrych terapeutów w Warszawie od DDA?

Gunia, u mnie było to samo. Po 8 miesiącach odstawiłam tabletki "bo firmy farmaceutyczne chcą na TOBIE ZARABIAĆ, bo ci się nudzi." I miałam potworny nawrót depresji. Teraz powiedziałam mojej rodzinie, że moje leczenie to jest wyłącznie moja sprawa i lekarza.

Czasami ludzie na zewnątrz postrzegają nas inaczej. Potrafimy się wewnętrznie uspokoić i normalnie funkcjonować. Potrafiłam tak robić przed chorobą. Niestety w domu rodzinnym nadal funkcjonują pewne maski. Ja mimo tego, że dobrze mi idzie na studiach, mam jakieś tam sukcesy i przyjaciół, w domu postrzegana jestem za osobę najgorszą, leniwą, egoistyczną i zapatrzoną w siebie. Odkąd mam depresję już nie ukrywam przed znajomymi, że jest źle. Nie mam na to siły.

I pomyśl sobie, że już nigdy nie usłyszałbyś takich numerów jak ten http://www.youtube.com/watch?v=CfFAj_Dilks nie warto! Chciałabym szczęśliwie się zakochać.

U mnie dominuje kozioł ofiarny i maskotka. Najgorsze jest to, że nie wyrosłam z tych ról. Wszyscy odbierają mnie jako śmieszke, osobę która z każdym się dogada. Jestem uległa, mam problem z pokazaniem pazurów kiedy trzeba. Dla wszystkich śmieszka, więc jak ktoś się dowie że mam depresję to nie chce uwierzyć. Męczę się ze sobą. Nie wiem kim jestem. Nie wiem jaka chcę być.

mokrym kapciem^^

Seraphim, no naprawdę interesujący wątek.

L.E. Chętnie Ci odstąpię, nawet nie wiem jak ma na imię. ^^

Seraphim, czy właśnie złożyłeś mi propozycje matrymonialną?

Ja mam bardzo złe doświadczenia z facetami. Zwykle byłam bardzo zaangażowana w związek. Niestety faceci woleli się bawić, pić i ciągnąć mnie w dół. Ja starałam się patrzeć przyszłościowo, mobilizowałam ich by spełniali marzenia, byli aktywni tak jak ja. Niestety większość z nich wolała trawę, piwo i pornosy i miała problemy z dokładaniem się do czynszu. Ciągle źle trafiam. Wolę być sama.

[videoyoutube=https://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=CyM5wow-hUk&NR=1][/videoyoutube]

Dlatego żałuję, że nie zajrzałam tu 8 miesięcy temu, kiedy miałam najgorszy atak. Ale wtedy nawet nie miałabym siły czytać tego forum. Teraz czuję się bardzo dobrze i mogę wspierać innych :) Dzięki, że jesteście.

Ludzie nie rozumieją bo tego nie przeżyli. I ja im życzę, żeby nigdy się nie dowiedzieli jak ona wykańcza. -- 29 lip 2012, 15:37 -- Cieszę się że mogę popisać tu z ludźmi, którzy mnie rozumieją.

Mnie najbardziej boli niezrozumienie bliskich. Po co Ci te tabletki, lekarze i farmaceuci nabijają cię na kasę. "Co to jest ta depresja? Każdy ma doła!!!" Albo "depresja to choroba leniwych ludzi, nikt to nie ma czasu na siedzenie nie zapadnie na tę chorobę." Przez to wszystko dostawiłam leki. Nie brałam tydzień, pomyślałam sobie że rzeczywiście może mają rację. Po dwóch tygodniach znów przeżywałam koszmar. Wszystko wróciło.

Nie jestem samotna, mam telewizor.