diatas

W tym rzecz że nie chce ci nic mówić o sobie. Wydaje mi się że takie duperele nie zwiazane z nim jak media nie zbliżą was do siebie a tylko oddalą jeszcze dalej. Ja próbowałem jeszcze jak byłem w starszym wieku nawiązać jakiś kontakt z matką ale nie chciałem aby komukolwiek paplała o tym co jej mówię. A ona przy najbliższej okazji o tym gadała komu popadnie. Miałem żal do niej o to i przestałem cokolwiek jej mówić o sobie. Jak ją widziałem w kuchni a była cisza to o jakiś nowinkach technicznych, filmach ..itd Jak na mnie nie mówi ci nic bo z jakiegoś powodu ci nie ufa. Pytanie tylko czy się ucieszył bo go przytuliłaś czy dlatego że go przytuliaś w domu a nie na dworzu. To może go za dużo przytulasz? Ja cierpiałem na niedobór zainteresowania. Nie wiem jak jest u ciebie. Może jesteś nadopiekuńcza? To raczej też szkodliwe.

Tu masz rację. Czasami mi się zdarzało że nie miałem z kim grać w kosza. Wtedy szedłem na siłownię, tam zawsze byli jacyś "strongmani" .

Gunia76, a dotyk jak z tym u was jest? wg mnie bardzo jest ważny, oczywiście go też mi brakowało a nawet o tym nie wiedziałem, takie wiesz przyjazne poklepanie po ramieniu, tylko jak nie chce mówić to i wątpię aby chciało byc dotykane... z dotykiem trzeba uważać, nie od razu na hura ale powoli w odpowiednich momentach, przyzwyczajać... a rozmowa próbuj cały czas, twoje dziecko napewno chce tylko pewnie jeszcze boi się ci zaufać, może chce abyś nikomu nie mówiła o tym co ono ci mówi?

Trzeba wysiłku na zamianę a nieraz się nie chce. Czasami wręcz wstyd się przyznać do błędu przed samym sobą co się robiło i nie można uwierzyć własnym oczom jak się na siebie spojrzy z boku.

jeśli chodzi o lekcje wf - ja bym zmienił wszytko na - uczniowie róbta co chceta najbardziej właśnie lubiłem te zajęcia wf gdzie włefista przynosił różnego rodzaju piłki.... i mówił żebyśmy sobie wybrali jaki sport sie komu podoba bo takie ćwiczenie na siłę wg programu to nic nie daje tylko zniechęca sam się zniechęciłem do sportu przez takie głupie zmuszanie do tego czego nie lubiłem robić akurat w moim przypadku nie znosiłem grać w piłkę nożną a często było tak że nie było wyboru

Ja też byłem takim dzieckiem - brakowało mi zwyczajnej rozmowy z matką czy z kimkolwiek innym, pytań o to co robiłem, co robię jak, mi idzie w szkole... Byłem oporny, nie chciałem nic mówić więc rodzice odpuścili, a ja tylko chciałem się upewnić czy im zależy na mnie czy tylko udają miłych.

Ja im się nie dziwię. Przecież nie powiedzą że poszło źle. Bo jak to będzie o nich świadczyć? Chwalą swoje jakie by nie było. Pewnie jakby był jeden złoty to by powiedzieli że nie jest źle - mamy złoto!.

Najgorsze że to jest coś automatycznego. Działa bez twojej woli.

A ja sie wstydzę poprosić o pomoc. Choćbym leżał na ulicy i miał atak serca i tak nie poproszę o pomoc. A jak bym się topił to bym się wolał utopić niż wołać ratunku. Z drugiej strony co innego jak o tym myślę a co innego jak to się dzieje. Niedawno dławiłem się spienioną solą, i co? poleciałem odrzutowo do najbliższej osoby aby mnie poklepała po plecach.. emocje to dziwne stworzenia

cześć :)

Teraz jak się nad tym zastanowiłem to my udajemy że nie korzystamy z tego forum nie dlatego że czujemy wstyd ino lęk, lęk przed wstydem.

Tak wstyd potrafi zagnębić człowieka ale tak to jest chyba z każdą negtywną emocją. Ja mam takie poczucie, że cokolwiek bym nie robił to muszę się tego wstydzić/ukrywać. Do niedawna to wręcz była jakaś paranoja aby ukrywać to co robię w swoim pokoju przed każdym kto do niego wchodzi. Siedziałem przy komputerze przeglądałem sobie internecik a jak ktoś wchodził to udawałem że przeglądam pliki....chore!!

ja uważam że Mushrooma terapeutka ma rację, boimy się że nas ktoś oceni a konkretnie tego że nas oceni negatywnie stąd wstyd kiedy dowiemy się że każdy już wie co to wibrator a ja jeszcze nie..... ciekawa rzecz że pozytywna ocena tez może wywołać wstyd

wstyd -skąd ja to znam, chcesz coś zrobić ale przecież co powiedzą ludzie?! i zamiast np. podejść i zagadać do nieznajomej i się dobrze bawić -> Wstyd wstyd to całe moje obecne życie, zdominował mnie i czuję go cały czas ale to się nazywa toksyczny wstyd

Wiem jak to jest gdy się nic nie czuję i jak bym tak miał wybrać karę dla mojego najgorszego wroga to bym mu zapewnił życie bez emocji. Wow ale jestem okrutny.... Powoli wychodzę z tego bezuczuciowego życia i mówię emocje są świetne!! :) a już potrzeba bliskości, tesknota, ..... mniam sorry dla autora wątku

haha L.E. ,po mimice twarzy widzę że twój kumpel jest zadowolony

ja znam takie: złość lęk radość smutek podniecenie zakochanie wyrzuty sumienia jeszcze znam jedno ciekawe uczucie ale wam o nim nie powiem

masz rację - zapalanie zapijanie i zaskręcanie tego to gorsze niż wizyta u chirurga Sikorka77, życie bez emocji to prze....ana sprawa

ja zanm dobry sposób - wykroić ze swojego mózgu tę część odpowiedzialną za emocje albo w mniej brutalnej wersji codziennie palić dwie paczki papierów i wypijać skrzynkę piwa

rossalinda, myślę że to nieodpowiednie miejsce na zadawanie pytań na temat nerwicy w tym topicu... -- 11 sie 2012, 11:57 -- ps. wydaje mi się że to forum jest jednak wyjątkowe...

carlosbueno, przecież i tak każdy wiedział jeśli świadomie nie to napewno nieświadomie że na IO naszym zawsze opada forma... czyżby nasi strajkowali? -- 12 sie 2012, 18:23 -- siatkarze Rosyjscy górą, dzisiaj pokonali Brazylię 3:2 i zdobyli złoto, pozytyw w tym taki że naszych wyeliminowali mistrzowie olimpijscy

jeszcze trzy i przebiją optymistów, a wtedy jak to nazwać? sukces? -- 11 sie 2012, 11:39 -- tak ja też sądziłem że siatkarze dadzą popalić..hyh... no ale nici, wystrszyli się chłopacy kolosów... makaroniarze też wczoraj z ruskami nie mieli wielkich szans

mój dzisiejszy dzień będzie polegać na siedzeniu w domu i na nie wychodzeniu z niego... :)

czasami też bym tak chciał teraz marzy mi sie okiełznać swoje emocje

parę już medali mają Polacy, nie ma co tak krytykować..:) słyszałem że oczekiwania pesymistów przed igrzyskami to 5 medali a optymistów kilkanaście więc raczej wszystko idzie optymistycznie