Kiya

nextMatii, wciąż w szpitalu?

nextMatii, cześć Mati, pospałeś coś niecoś?

neutrina, w snach możemy stworzyć świat alternatywny, więc jak najbardziej możemy być w nim szczęśliwi...

Mad_Scientist, nie przedawkuj. Dobranoc.

Mad_Scientist, w takim razie co najwyżej pozłacana, bo może nie zauważyłeś, ale strasznie dużo mówię jak na osobę milczącą

Mad_Scientist, hmm?

Nieraz czekam do tej 23, żeby posiedzieć sobie na Darkach (jak jest się w domu po 22, to nie ma sensu wdawać się w rozmowę na Dziennych), a potem i tak nie mam nic do powiedzenia...

Tak. Tylko że japo prostu wiem, że ta przykładowa osoba jest lepszym człowiekiem.

vintage, mogłabym podpisać się pod niemal każdym Twoim słowem z pierwszego posta...

Znowu mam zwidy, tym razem posty pojawiają się samoistnie

Gapię się w przeglądarkę i nie wiem co właściwie ze sobą zrobić...

Mad_Scientist, ja zawsze byłam Toadim...

Mad_Scientist, chciałabym powiedzieć, że Mózgiem (od Pinky'ego i Mózga), ale niestety, brak Ci opanowania i kilku innych cech, których nazw w tej chwili nie pamiętam

L:), nie pisz o wypowiedziach innych, że są bzdurą, zwłaszcza, gdy omawiane są emocje.

hop, hop.

shinobi, to takie coś, co bardzo chcesz, żeby się spełniło Albo, u niektórych - coś, co nie ma się spełnić, ma sobie być i wisieć w powietrzu jak marchewka zawieszona na kijku przed pyszczkiem osiołka... Jasne?

coma, Twój dobry humor jest aż przerażający

dominika92, ja zawsze przywiązywałam wagę do urodzin otaczających mnie ludzi. Do tej pory pamiętam zdziwienie niektórych osób... (a wtedy nie było portali społecznościowych) A teraz... choć bardzo bym chciała, nie przyswajam prawie żadnych nowych informacji - w tym dat urodzenia...

Mad_Scientist, a który to? Bo znam co najmniej dwóch

Mam jutro i pojutrze wolne, jakby kto pytał Ponadto jestem oficjalnie spłukana (tzn. na piwo i bilet jeszcze starczy, ale żadnego żarcia)

Oj tak. vintage, ja mam prawie codziennie sny, z których nie chcę się budzić...

L:), nie pomyliłeś z przyciskiem PW?

BłękitnaAbstrakcja, myśmy właśnie wszamali spory kawał pizzy

Mirabeleee, nie wiem ja u Ciebie, ale u mnie to raczej nie tyle był brak zaufania do mnie, co do innych 15-latków...

Mirabeleee, no właśnie nie było jak "spotkać się, pogadać", po szkole na autobus, do najbliższej wsi, na przystanku czekał ojciec i zabierał do domu. 15 lat to taki wiek, kiedy jest się jednocześnie dzieckiem i dorosłym...