chojrakowa

nie, narazie czekam aż benzo zacznie działać, bo jak słyszę 'domek' to mnie trzęsie, a powinnam się cieszyć Krwiopij, wstydź się, to ja anorektyczka-bulimiczka ci piszę ile waże a ty... oj nieładnie dlaczego nie cieszę się na wyjazd z ukochaną osobą, tylko mnie skręca?

aaaaa, nieeee, pytasz nie tą osobą co można, no ale okay okay 50,300kg przy marnych 170cm a ty?

U mnie potrzeba bodźca, żeby się pojawiły- nie zawsze, chociaż zwykle. Facet nie odbiera telefonu - nie kocha mnie, zaćpał, zachlał (nie, nie mam podstaw), coś się stało i tak dopóki nie odbierze, będę łazić nerwowo jak debil, bo inaczej by mi rozsadziło mózg. Bardzo często w kontaktach z ludźmi mnie to spotyka - powiedzą coś, co mnie zastanowi lub zrani a potem przez niewiadomo ile czasu to przeżywam, analizuję i nie mogę skończyć. Nie wspominając już o tym jak często myślę, czy to, co robię (jeśli coś robię) ma jakikolwiek sens. Nie wiem czy to już można nazwać natrętnymi myślami, ale upierdliwe, monotonne i dołujące one na pewno są.

kiepski, boję się brać jakieś jedzenie na dwudniowy wyjazd, czy zakupić na miejscu? a ty Krwiopij, jak tam?

lady gaga, jak patrzę na dodę to mi się rzygać chce, wkurza mnie jej wada wymowy i zazdroszczę jej biustu kawa z mlekiem czy bez?

przepraszam, że tak to cytuję w kółko ale wydaje mi się, że zawarłam wszystko o anoreksji co mi do głowy przyszło co do bulimii - to zupełne przeciwieństwo, nie czujesz się ani trochę dobrze ze sobą, nie ma 'nagrody', bo raczej się nie chudnie, i ciągły przymus objadania się do oporu a potem wyrzuty sumienia, bo nie kontrolujesz siebie i wymiotujesz to co zjadłaś w obawie przed przytyciem; bulimi często gęsto towarzyszy depresja A więc... nie, nie masz się czym martwić

Jakie pustki? Ja nie śpię i ZNÓW chlorprothixen nic nie daje, mimo ze wzielam go przed 20.00 Rzygać mi się chce na wszystko, jestem zmęczona i zła.

jogurt, mój żołądek prędzej zniesie to, niż jabłko na obiad mrozona pizza czy makaron z gorącego kubka knorra?

pierdolnąć sobie w łeb z pepeszy - gdybym ją miała to już dawno bym to zrobiła innych pomysłów nie mam kiedy zapytasz o coś, co będę wiedziała, noise? dlaczego moje kontakty z ludźmi zawsze są porażka?

mnie nie pytaj co na kolację?

kukły - manipulacja

O nie, nie... A bez papierosa?

podobnie? identycznie oooj, dawno temu, nigdy nie wiem, czy to chore odbicie szczęścia, czy szczęście. Ostatnio, kiedy stałam na wadze i było mniej poczułam się fajnie - ale to niestety na sto procent tylko obłuda, chora obłuda. Chyba byłam szczęśliwa jak galopowałam samotnie w lesie, a mój koń, mimo, że z natury dość ostrożny, zaufał mi na tyle by nie zwracać uwagi na otoczenie, a cieszyć się tą chwilą razem ze mną. Jak wyszłam ze szpitala to też byłam szczęśliwa, chociaż teraz widzę jakim blędem było wypisanie się na własne rządanie. Czego się boisz?

Empatia - przede wszystkim ona mnie przyciąga. A odpycha... oj dużo tego. Fałsz, ciągłe szukanie okazji, taki spryt i cwaniactwo, poczucie wyższości nad innymi, dwulicowość i egoizm. I mnóstwo innych, wogóle większość ludzi mnie odpycha i się ich boję.

ZAPALIĆ co jadłaś/eś na śniadanie?

cóż, nie tkwię w miejscu, ale nie wiem czy można powiedzieć, że się poprawia, raczej się zmienia jedne złe rzeczy, zaburzenia zmieniają się w inne, równie upierdliwe z innej strony patrząc, cofam się - wracają zaburzenia odżywiania, to smutne i żałosne, nie tak? a u ciebie?

cieszę się to za dużo powiedziane, ja ostatnio nie odczuwam takiego czegoś czuję, że to mi pomoże, bo już wariuję czy wy też czujecie się wśród ludzi jakoś tak...obco?

bardzo rzadko, to raczej odbicie szczęscia, jakaś jego namiastka i iluzja a ty? brokenwing, nie wku r wiaj chojrakowej ty nie zmądrzejesz, ty zrobisz sobie porządek w sercu i w głowie

Mam to samo pytanie i... sama nie wiem. Świat co chwila podsuwa jakieś ścierwo, które udowadnia nam, jacy jesteśmy nieludzcy i mam wrażenie, że powinnam się już przyzwyczaić, a wciąż mnie to dziwi. Są sytuacje, w których wogóle wstydzę się, że jestem człowiekiem, widząc zachowanie innych. Nigdy nie zapomnę, jak pojechałam na skup koni rzeźnych i wogóle wszelkiej maści i rodzaju do Sochaczewa - o okrucieństwie się mówi, ale dopiero, gdy się je zobaczy i poczuje jego smród zmieszany z ostrą wonią strachu i cierpienia tych, których oni krzywdzą, zdajemy sobie sprawę, jacy jesteśmy żałośni. My? No właśnie, my ludzie. Ale dla takich jak ja, czy jak widać brokenwing to nadal niezrozumiałe, chore i nie do zaakceptowania - obojętnie czy chodzi o nieodpowiedzialny kretynizm, czy o okrucieństwo. O ile łatwiej byłoby się przyzwyczaić, machnąć ręką i poudawać, że jet okay, nawet jak się za kogoś wstydzisz. Ja trochę przed tym uciekam, ale to jak przed wszystkim. Ludzie z artykułu są jakby naszym przeciwieństwem, chociaż też mają problem. My za dużo analizujemy, oni za mało - to dwa różne światy. Ciężko mówić tu o normalności którejkolwiek ze stron, bo normalność to całkiem duży worek, ale ja wychodzę z założenia, że wolę być taka, jaka jestem i nikogo nie krzywdzić. Skoro tu jestesmy, to walczymy - w słusznym celu, i to nas czyni różnymi. Aaaaamen

bo jest nietylko wokół ciebie, ale przede wszystkim w tobie, a smutek do kwadratu to już nieciekawa sprawa jadę na kilka dni nad jezioro, z chłopakiem - jak ja mam cokolwiek przy nim zjeść? nie potrafię, mimo wszystko

w bokserkach jaka piosenka na smutek?

Hamleta dziewczyna w sukience czy w spodniach?

szczęścia dla faceta gumka to naprawdę taka tragedia?

Ja od początku mówiłam, kim jestem, ale miałam farta, bo trafiłam na kogoś podobnego do siebie.